Trump stawia na presję gospodarczą zamiast ataków, podczas gdy irańska Gwardia Rewolucyjna utrzymuje blokadę cieśniny Ormuz

Powściągliwy ton Trumpa

W niedzielę 9 sierpnia 2026 r. prezydent Donald Trump zasygnalizował gotowość do zwiększenia presji gospodarczej na Iran, wycofując się z planów przeprowadzenia nowych ataków wojskowych. W krótkiej rozmowie telefonicznej z serwisem Axios Trump przyjął wyjątkowo powściągliwy ton, zauważając, że irańska gospodarka jest w bardzo złym stanie, z galopującą inflacją i brakiem środków finansowych. Nie sformułował nowych gróźb uderzeń, co stanowi zmianę w stosunku do sytuacji sprzed tygodnia, gdy zapowiadał surowe uderzenie w Iran, by następnie zmienić zdanie i wyrazić nadzieję na szybkie porozumienie w sprawie otwarcia cieśniny Ormuz.

Zachowujemy spokój. Prowadzimy z nimi jedynie pół-negocjacje. Po prostu obserwujemy Iran z jego galopującą inflacją i faktem, że nie ma już pieniędzy.

Trump powiedział Axios, że Stany Zjednoczone od lipca utrzymują blokadę irańskich portów, co jego zdaniem pogłębia kryzys gospodarczy w Iranie. Zwrócił również uwagę na ryzyko, że Iran nie będzie w stanie opłacać swoich wojsk. Wyraził przekonanie, że impas rozwiąże się sam bez konieczności podejmowania nowych działań militarnych.

To się ułoży. Zawsze się układa. To jak gra w szachy.

Warunki Iranu

Gwardia Rewolucyjna podkreśliła w niedzielę, że cieśnina Ormuz pozostanie zamknięta do czasu, aż Waszyngton zaakceptuje wszystkie warunki postawione przez Teheran, co osłabia nadzieje na szybkie rozwiązanie konfliktu. Potężny korpus określił cieśninę jako teatr działań wojennych, a nie tylko szlak morski, jak podała agencja Agence France-Presse. Cieśnina jest kluczowym szlakiem dla światowego handlu węglowodorami.

Nasza obecna strategia polega na utrzymaniu zamknięcia tej cieśniny, dopóki wróg nie zaakceptuje wszystkich naszych warunków.

Warunki wymienione przez Teheran w sobotę obejmują: trwałe zakończenie przez Stany Zjednoczone wojny i agresji wobec Iranu oraz jego sojuszników, w tym w Jemenie i Iraku; zniesienie blokady irańskich portów; pełną rekompensatę dla Iranu za szkody wyrządzone przez działania wojenne; zniesienie sankcji gospodarczych oraz bezwarunkowe odblokowanie irańskich aktywów. Wiele z tych punktów stanowiło już część porozumienia irańsko-amerykańskiego podpisanego w czerwcu, które miało otworzyć drogę do szerszego porozumienia.

Zmiana priorytetów i sprzeczne sygnały

Ponowne otwarcie cieśniny Ormuz stało się priorytetem numer jeden dla Trumpa, wyprzedzając kwestie nuklearne i irańskie programy rakietowe, które pod koniec lutego posłużyły za uzasadnienie ofensywy izraelsko-amerykańskiej. W ostatnich dniach Trump wielokrotnie zapewniał, że negocjacje postępują, a otwarcie cieśniny jest bliskie. Cieśnina jest kluczowym szlakiem dla światowego handlu węglowodorami.

Przepaść między optymizmem Trumpa a stanowczą postawą Teheranu pogłębiła się. Podczas gdy prezydent bagatelizował żądania Iranu w wywiadzie dla Axios, niedzielne oświadczenie Gwardii Rewolucyjnej potwierdziło, że częściowe ustępstwa nie będą wystarczające. Trump wielokrotnie wygłaszał sprzeczne deklaracje w trakcie konfliktu, balansując między groźbami użycia siły a wyrażaniem wiary w dyplomatyczne rozwiązanie. Jego obecne podejście koncentruje się na obserwowaniu pogarszającej się sytuacji gospodarczej Iranu pod wpływem blokady portów i sankcji, bez formułowania nowych gróźb militarnych.