Trump podpisuje zawieszenie broni z Iranem, co wywołuje oskarżenia o kapitulację USA po wojnie, która wróciła do punktu wyjścia

Wojna, która niczego nie osiągnęła

USA i Izrael rozpoczęły wspólną ofensywę przeciwko Iranowi 28 lutego 2026 roku, mając na celu zniszczenie jego programu nuklearnego i obalenie reżimu. Cztery miesiące później memorandum podpisane w Wersalu przywraca obie strony do stanu sprzed wojny. Cieśnina Ormuz, którą Iran zamknął w ramach odwetu, zostanie ponownie otwarta; tysiące ludzi straciło życie, wielu z nich to cywile, w Iranie i Libanie.

Ustępstwa nagradzające Iran

W zamian za ponowne otwarcie cieśniny USA zniosą swoją kontrblokadę irańskich portów, wycofają sankcje umożliwiające eksport ropy i rozpoczną zwrot zamrożonych aktywów wartych miliardy dolarów. Teheran zapewnił sobie również zobowiązanie do utworzenia funduszu odbudowy o wartości co najmniej 300 miliardów dolarów. Kwestia nuklearna – pierwotne casus belli – została odłożona do przyszłych rozmów, bez natychmiastowego wymogu demontażu lub wzmocnionej weryfikacji. Jeden z projektów umowy pozwala nawet Iranowi rozważyć wprowadzenie opłat za przepływ statków przez Cieśninę Ormuz po 60 dniach.

Jedynym „rezultatem” zawieszenia broni jest prawdopodobne ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz – która była już otwarta przed rozpoczęciem wojny. I najwyraźniej za to zapłacimy Iranowi.

Polityczne wstrząsy w Waszyngtonie

Porozumienie spotkało się z ostrą krytyką ze strony szeregowych Republikanów, a postacie takie jak Mike Pence potępiły je jako ugodę gorszą niż porozumienie z czasów Obamy. Trump na konferencji prasowej G7 w otoczeniu Marca Rubio i Scotta Bessenta poświęcił 31 minut na obronę paktu, przypisując sobie zasługę za wcześniejsze zabójstwo generała Sulejmaniego. Analitycy uznali ten obraz za oznakę słabości, a nie siły. W obliczu zbliżających się jesienią wyborów śródokresowych postrzegana kapitulacja może zaszkodzić partii prezydenta.

Zastrzeżenia Izraela i punkt zapalny w Libanie

Izrael nie był sygnatariuszem, ale jest związany umową. Premier Netanjahu, który przekonał Trumpa, że szybkie zwycięstwo jest możliwe, teraz staje w obliczu zawieszenia broni w Libanie, którego – jak twierdzi – Izrael nie może zaakceptować. Izraelscy urzędnicy domagają się kontynuowania swobody działania, co stwarza potencjalny rozdźwięk z Waszyngtonem, który może wzmocnić pozycję twardogłowych w Teheranie sprzeciwiających się jakiemukolwiek porozumieniu.