Trump podpisuje zawieszenie broni z Iranem, co wywołuje oskarżenia o kapitulację USA po wojnie, która wróciła do punktu wyjścia
Memorandum podpisane przez Donalda Trumpa i Masuda Pezeszkiana kończy czteromiesięczną wojnę, ale warunki obejmujące zniesienie sankcji, uwolnienie zamrożonych aktywów oraz fundusz odbudowy o wartości 300 miliardów dolarów są postrzegane jako upokarzające ustępstwo Waszyngtonu.
Wojna, która niczego nie osiągnęła
USA i Izrael rozpoczęły wspólną ofensywę przeciwko Iranowi 28 lutego 2026 roku, mając na celu zniszczenie jego programu nuklearnego i obalenie reżimu. Cztery miesiące później memorandum podpisane w Wersalu przywraca obie strony do stanu sprzed wojny. Cieśnina Ormuz, którą Iran zamknął w ramach odwetu, zostanie ponownie otwarta; tysiące ludzi straciło życie, wielu z nich to cywile, w Iranie i Libanie.
Ustępstwa nagradzające Iran
W zamian za ponowne otwarcie cieśniny USA zniosą swoją kontrblokadę irańskich portów, wycofają sankcje umożliwiające eksport ropy i rozpoczną zwrot zamrożonych aktywów wartych miliardy dolarów. Teheran zapewnił sobie również zobowiązanie do utworzenia funduszu odbudowy o wartości co najmniej 300 miliardów dolarów. Kwestia nuklearna – pierwotne casus belli – została odłożona do przyszłych rozmów, bez natychmiastowego wymogu demontażu lub wzmocnionej weryfikacji. Jeden z projektów umowy pozwala nawet Iranowi rozważyć wprowadzenie opłat za przepływ statków przez Cieśninę Ormuz po 60 dniach.
Jedynym „rezultatem” zawieszenia broni jest prawdopodobne ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz – która była już otwarta przed rozpoczęciem wojny. I najwyraźniej za to zapłacimy Iranowi.
Polityczne wstrząsy w Waszyngtonie
Porozumienie spotkało się z ostrą krytyką ze strony szeregowych Republikanów, a postacie takie jak Mike Pence potępiły je jako ugodę gorszą niż porozumienie z czasów Obamy. Trump na konferencji prasowej G7 w otoczeniu Marca Rubio i Scotta Bessenta poświęcił 31 minut na obronę paktu, przypisując sobie zasługę za wcześniejsze zabójstwo generała Sulejmaniego. Analitycy uznali ten obraz za oznakę słabości, a nie siły. W obliczu zbliżających się jesienią wyborów śródokresowych postrzegana kapitulacja może zaszkodzić partii prezydenta.
Zastrzeżenia Izraela i punkt zapalny w Libanie
Izrael nie był sygnatariuszem, ale jest związany umową. Premier Netanjahu, który przekonał Trumpa, że szybkie zwycięstwo jest możliwe, teraz staje w obliczu zawieszenia broni w Libanie, którego – jak twierdzi – Izrael nie może zaakceptować. Izraelscy urzędnicy domagają się kontynuowania swobody działania, co stwarza potencjalny rozdźwięk z Waszyngtonem, który może wzmocnić pozycję twardogłowych w Teheranie sprzeciwiających się jakiemukolwiek porozumieniu.
- USA i Izrael przeprowadzają naloty na Iran, celując w obiekty nuklearne i wojskowe.
- Iran odpowiada zamykając Cieśninę Ormuz i uderzając w bazy USA oraz sojuszników w Zatoce Perskiej.
- Trump podpisuje memorandum z prezydentem Pezeszkianem w Wersalu podczas szczytu G7, kończąc działania wojenne.
- W Genewie rozpoczynają się negocjacje mające na celu sfinalizowanie nuklearnych i finansowych szczegółów porozumienia.
