Szwajcarskie lodowce straciły w 2026 roku 5,5 proc. objętości lodu po zimowej suszy i letnich falach upałów

Skala utraty lodu w 2026 roku

Szwajcarskie lodowce straciły 5,5 proc. swojej całkowitej objętości lodu latem 2026 roku, wynika z danych pomiarowych opublikowanych przez Szwajcarską Sieć Monitoringu Lodowców (Glamos) oraz Szwajcarską Komisję ds. Obserwacji Kriosfery przy Szwajcarskiej Akademii Nauk (Scnat). Sezonowa redukcja wyniosła 2,5 kilometra sześciennego stopionego lodu, co jest objętością odpowiadającą dwukrotnemu napełnieniu Jeziora Bielskiego lub wyprodukowaniu 2200 mld litrów wody. Grubość lodowców zmniejszyła się średnio o 2,5 do 4 metrów, a jęzory lodowcowe pocieniały o nawet 10 metrów w ciągu ciepłych miesięcy. Roczne tempo utraty było drugim najwyższym w historii pomiarów, ustępując jedynie topnieniu zaobserwowanemu w 2022 roku.

Matthias Huss, glacjolog i szef Glamos, opisał skalę sezonu.

To był ekstremalny rok dla lodowców.

Zimowa susza i letnie fale upałów

Gwałtowna utrata wynikała z połączenia deficytów opadów zimowych i utrzymujących się letnich upałów. Zimowe półrocze od listopada 2025 do kwietnia 2026 roku odnotowało znacznie mniej opadów śniegu we wszystkich pasmach wysokości niż średnia długoterminowa, co plasuje je wśród dziesięciu najmniej śnieżnych zim od początku prowadzenia pomiarów. Pozostawiło to pokrywy lodowe z wyjątkowo cienką warstwą ochronną przed późną wiosną.

Od maja do września każdy miesiąc doświadczał warunków suszy i co najmniej jednej silnej fali upałów. Poziom zera stopni utrzymywał się powyżej 4000 metrów przez 76 dni, co stanowi ponad dwukrotność średniej historycznej. Ochronne warstwy śniegu stopniały do czerwca, a do września nie pozostała żadna pokrywa śnieżna nawet na wysokości 3500 metrów nad poziomem morza.

Pięcioletnie przyspieszenie i znikające lodowce

Topnienie w 2026 roku przedłuża gwałtowny, pięcioletni proces kurczenia się lodowców w Alpach Szwajcarskich. Objętość lodu lodowcowego w Szwajcarii zmniejszyła się o prawie 20 proc. w ciągu ostatnich pięciu lat. Cztery z ostatnich pięciu lat plasują się obecnie wśród najwyższych wskaźników topnienia w historii, co sprawia, że skumulowana utrata lodu w tym pięcioletnim okresie jest prawie dwukrotnie wyższa niż w poprzednim pięcioleciu.

To, że dochodzi do takiej kumulacji ekstremalnie złych lat dla lodowców, jest zaskakujące.

Ten przyspieszony odwrót doprowadził do całkowitej dezintegracji mniejszych mas lodu. Glamos potwierdziło, że lodowiec Bella-Tola w kantonie Valais oraz Griessfiren, znany również jako Plattalvafirn, w kantonie Glarus zniknęły całkowicie, co potwierdzono na podstawie analizy zdjęć.

Malejące rezerwy i powierzchnia

Szwajcaria posiada szacunkowo 42,6 kilometra sześciennego pozostałego lodu lodowcowego. Ta rezerwa jest o ponad 10 kilometrów sześciennych mniejsza niż pięć lat temu i około 30 kilometrów sześciennych poniżej objętości odnotowanej 25 lat temu. Powierzchnia lodowców zmniejszyła się do około 714 kilometrów kwadratowych, co oznacza spadek o około jedną trzecią od przełomu tysiącleci.

2,5 kilometra sześciennego lodu utraconego w tym roku odpowiada 2200 mld litrów odpływu. Biorąc pod uwagę szwajcarskie średnie zużycie na mieszkańca wynoszące 142 litry dziennie, ta objętość mogłaby zaspokoić potrzeby wody pitnej i bytowej całej populacji Szwajcarii przez cztery lata i osiem miesięcy. Glamos i Scnat ostrzegły przed trajektorią pozostałych pól lodowych.

Nasze lodowce nie mają szans na przetrwanie w długim terminie w takich warunkach.