Dyplomacja · Berlin, Shenzhen i Bruksela

Szczyt Koalicji Chętnych w Berlinie: gwarancje bezpieczeństwa dla Ukrainy i spór o skład zespołu negocjacyjnego

Przywódcy Koalicji Chętnych spotykają się 19 listopada w Berlinie, aby wypracować powojenne gwarancje bezpieczeństwa dla Ukrainy. W Europie trwa spór o to, kto powinien prowadzić rozmowy z Rosją.

Tekst AI na podstawie relacji POLITICO, ANSA.it i Open. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Berlin, Shenzhen, Bruksela · Niemcy, Chiny, Belgia
Jak do tego doszło
  1. 2.03Powstanie Koalicji Chętnych, kilka dni po starciu Trumpa, Vance'a i Zełenskiego w Gabinecie Owalnym
  2. 19.11Szczyt Koalicji Chętnych w Berlinie
  3. 23.11Spotkanie szefów dyplomacji ws. 15-punktowego dokumentu Austrii

Szczyt w Berlinie i nowy format pięciu państw

Koalicja Chętnych spotyka się 19 listopada w Urzędzie Kanclerskim w Berlinie, aby omówić ewolucję negocjacji kończących wojnę oraz gwarancje bezpieczeństwa dla Ukrainy po ustaniu walk. Według agencji ANSA w spotkaniu bierze udział 37 państw, natomiast POLITICO doliczyło się ponad 35. Obradom przewodniczą Friedrich Merz, Emmanuel Macron i Andy Burnham, tworzący tzw. E3. Ich prace obejmują bezpieczeństwo militarne oraz planowanie wielonarodowych sił odstraszania na terytorium powojennej Ukrainy. Włochy i Polska dołączają do E3 w ramach formatu E5, który debiutuje w Berlinie, ustalając strategię polityczną i wspólną linię dyplomatyczną w rozmowach ze Stanami Zjednoczonymi oraz Rosją. Rzym zapowiedział, że nie wyśle swoich wojsk, co rząd włoski powtórzył na kilka godzin przed szczytem.

Wysłannicy i ścieżka z Shenzhen

Do stołu obrad ma zasiąść również Wołodymyr Zełenski, gdzie E3 i E5 będą współpracować z amerykańskimi wysłannikami. W Niemczech spodziewani są Steve Witkoff i Jared Kushner, którzy nie udali się do Chin. Doradca Kremla ds. gospodarczych Kiriłł Dmitrijew przekazał, że obaj współpracują z europejskimi partnerami, przedstawiając im możliwą strukturę bezpieczeństwa w Europie. Rozmowy w Shenzhen kształtują nastroje w Berlinie, gdzie Donald Trump i Xi Jinping mają zaplanowane na czwartek, 19 listopada, rozmowy dwustronne przed spotkaniem w formacie trójstronnym z Władimirem Putinem. Sekretarz generalny NATO Mark Rutte argumentował w ostatnich dniach, że Kijów musi otrzymać wsparcie, aby przetrwać zimę i negocjować z jak najsilniejszej pozycji.

Kto przemawia w imieniu Europy

Przywódcy UE ustalili skład zespołu negocjacyjnego, w którym znaleźli się przedstawiciele Francji, Niemiec, Włoch i Polski, a także Wielkiej Brytanii oraz najwyżsi rangą reprezentanci NATO, Komisji Europejskiej i Rady. Kaja Kallas, szefowa unijnej dyplomacji, nie weszła w jego skład. Portal Open podaje, że Rosja i Izrael odmawiają z nią rozmów, a Izrael zerwał kanały komunikacji po doniesieniach, jakoby porównała politykę izraelską wobec Palestyńczyków do południowoafrykańskiego apartheidu. Kallas, przemawiając 13 listopada w Dublinie, argumentowała, że państwa członkowskie powołały ją w 2024 roku, a jej zdecydowane stanowisko wobec Ukrainy powinno być wystarczającym powodem do zajęcia miejsca w zespole.

Debata przeniosła się z pytania o to, kto reprezentuje Europę, na to, czego powinna ona żądać. Kallas chce, aby Europejczycy zaczęli od maksymalnych żądań, podczas gdy Austria preferuje luźniejsze podejście oparte na środkach budowy zaufania. Austriacka minister spraw zagranicznych Beate Meinl-Reisinger przedstawiła 15-punktowy dokument przed spotkaniem szefów dyplomacji w poniedziałek, 23 listopada, proponując ograniczone lub częściowe zawieszenie broni oraz międzynarodowe forum monitorujące ewentualne porozumienie pokojowe. Jak stwierdziła:

„Teraz uwaga musi przenieść się z pytania „kto” na pytanie „co””

Beate Meinl-Reisinger, austriacka minister spraw zagranicznych

Norwegia, która nie zasiada w zespole, ale utrzymuje bezpośrednie kontakty z Rosją, wskazuje na Akt Końcowy z Helsinek z 1975 roku jako model zarządzania ekstremalnymi napięciami. Espen Barth Eide, norweski minister spraw zagranicznych, powiedział:

„Istnieje szereg kwestii, w przypadku których Europa powinna jasno dać do zrozumienia, że nie jest gotowa na dyskusję.”

Espen Barth Eide, minister spraw zagranicznych Norwegii

Presja wewnętrzna i kwestia finansowania

Merz z trudem utrzymał stanowisko tej jesieni po wzroście poparcia dla skrajnie prawicowych populistów, co sam określił jako wyborczą „katastrofę” dla swojej partii chadeckiej. Macron od dawna cieszy się niskim poparciem, a jego centrowi sojusznicy stoją w obliczu porażki w przyszłorocznych wyborach prezydenckich, w których zyskuje Marine Le Pen. Burnham jest jedynym współprzewodniczącym z solidną większością w parlamencie, jednak przejął władzę po Keirze Starmerze w lipcu bez wygrania wyborów powszechnych i skupił się głównie na polityce wewnętrznej. Sama koalicja powstała 2 marca 2025 roku, kilka dni po tym, jak Trump i JD Vance zaatakowali Zełenskiego w Gabinecie Owalnym.

Finansowanie to drugi front działań. Berlin chce wprowadzenia mechanizmu elastyczności budżetowej, który pozwoliłby UE finansować Ukrainę powyżej 100 mld euro zaproponowanych przez Komisję w kolejnym siedmioletnim budżecie, jak twierdzi wysoki rangą przedstawiciel europejski. Dyplomata unijny przekazał, że zgodnie z niemieckim planem przyszłe decyzje o zaciąganiu pożyczek wymagałyby jedynie większości kwalifikowanej, a nie jednomyślności, co utrudniłoby jednemu rządowi blokowanie wsparcia. Plan ma zapewnić ciągłość finansowania nawet w przypadku wygranej Le Pen w kwietniowych wyborach we Francji i realizacji jej obietnicy ograniczenia pomocy dla Kijowa, co według wspomnianego urzędnika uczyniłoby finansowanie Ukrainy jeszcze bardziej spornym.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Organizacje
Unia Europejska

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar