Sędzia utrzymuje status ofiary powodzi dla kobiety, która przez 30 godzin nie miała dostępu do tlenu

Orzeczenie

Sędzia prowadząca sprawę w Catarroji, Nuria Ruiz Tobarra, wydała w piątek 6 listopada 2026 r. postanowienie, które utrzymuje status ofiary śmiertelnej dla kobiety w dochodzeniu dotyczącym działań podczas powodzi w Walencji w październiku 2024 r. Kobieta została uznana za ofiarę i włączona do śledztwa na mocy postanowienia z 10 marca 2025 r. – tego samego, w którym postawiono zarzuty byłej radnej regionalnej Salomé Pradas oraz byłemu sekretarzowi ds. sytuacji nadzwyczajnych Emilio Argüeso. Tribunal Superior de Justicia de la Comunitat Valenciana opublikował rezolucję w piątek. Od postanowienia przysługuje zażalenie.

Ekspertyza sądowa nie wykazuje związku

Instytut Medycyny Sądowej (IML) stwierdził brak związku przyczynowego między śmiercią kobiety w szpitalu 12 listopada 2024 r. a zdarzeniami po 29 października 2024 r. Kobieta od maja 2024 r. cierpiała na poważne zaburzenia krwi, co raport określa jako chorobę współistniejącą. Sędzia przyznała, że raport nie wskazuje na problemy z samą terapią tlenową, której kobiecie zabrakło, podkreśliła jednak, że przerwa w dostawie tlenu jest faktem w pełni potwierdzonym przez rodzinę. Uznała, że może to być jeden z czynników, które przyczyniły się do zgonu.

„Brak dostaw tlenu przez blisko 30 godzin jest w pełni potwierdzony przez rodzinę i musi być przynajmniej rozpatrywany jako przyczyna przyczyniająca się do śmierci.”

Sędzia wskazała również na bardzo delikatny stan zdrowia kobiety, który w jej ocenie sprawił, że zdarzenie takie jak powódź i 30 godzin bez tlenu stało się jedną z przyczyn śmierci. Dodała, że brak planowania środków zaradczych niewątpliwie wpłynął na osoby w skrajnie ciężkim stanie. Na tej podstawie utrzymała otwartą kwestię związku przyczynowego, aby śmierć została zbadana w ramach procedury.

Relacja rodziny

Według relacji córki, którą odnotowała sędzia, aparat tlenowy musiał być stale podłączony do sieci. Gdy zabrakło prądu, rodzina próbowała go ponownie uruchomić, ale urządzenie nie działało, a nikt nie potrafił wyjaśnić, jak je skonfigurować. Personel medyczny nie dotarł do domu po południu 29 października, ponieważ siostra ostrzegła, że woda już wzbiera. Transport karetką do szpitala na badania, zaplanowany na 30 października, nie doszedł do skutku. Jednostka UME uratowała kobietę 30 października o 23:00 i przewiozła ją do szpitala La Fe w Walencji, gdzie zmarła 12 listopada 2024 r.

Osobne wyzwanie obrony

Obrona Emilio Argüeso, reprezentowana przez adwokata José Maríę Bueno Manzanaresa, złożyła zażalenie na postanowienie z 30 października, które dodało 73-letniego mężczyznę jako ofiarę powodzi numer 234. Sędzia uzasadniła włączenie go do listy raną stopy, której mężczyzna doznał podczas zalania domu w Paiporcie, co mogło być punktem wejścia infekcji, która doprowadziła do jego śmierci w szpitalu 18 listopada 2024 r. Obrona twierdzi, że Instytut Medycyny Sądowej "kategorycznie wyklucza" bezpośredni związek przyczynowy i przypisuje śmierć "poważnym brakom w opiece zdrowotnej". Argumentuje, że mężczyzna był leczony jedynie telefonicznie w ośrodku zdrowia w Paiporcie dwa tygodnie po powodzi, a diagnoza była niewłaściwa. Zażalenie konkluduje, że infekcja rozwinęła się z chorób przewlekłych, a nie z powodzi, a decyzja z 6 listopada dotycząca kobiety pozostaje otwarta na zaskarżenie.