Słonie z Kenii stosują 35 gatunków roślin leczniczych, wynika z badań

Obserwacje terenowe na górze Elgon

Afrykańskie słonie na wschodnich zboczach góry Elgon, wygasłego wulkanu o wysokości 4321 metrów na granicy Kenii i Ugandy, świadomie spożywają dziką roślinność w celu leczenia dolegliwości fizycznych. Zespół badawczy z Brown University, Instytutu Medycyny Tropikalnej im. Bernharda Nochta w Hamburgu oraz Mount Elgon Foundation udokumentował to zachowanie na łamach czasopisma Scientific Reports. Badanie oparto na ustrukturyzowanych wywiadach przeprowadzonych między wrześniem 2023 r. a październikiem 2024 r. z ośmioma członkami rdzennej społeczności Sabaot. Wśród informatorów znaleźli się tropiciele dzikiej przyrody, strażnicy parku, emerytowany urzędnik rolny oraz starszyzna społeczności, z których każdy posiada ponad 20-letnie doświadczenie w obserwacjach terenowych. Słonie te są już znane z wchodzenia do podziemnych jaskiń w celu zeskrobywania kłami ścian skalnych bogatych w minerały. Nowe dane pokazują, że zwierzęta traktują również otaczającą dżunglę górską jako naturalną aptekę.

Udokumentowane gatunki roślin i opieka nad młodymi

Badanie zidentyfikowało 35 gatunków roślin spożywanych przez słonie w określonych kontekstach zdrowotnych, przy czym 25 z nich pokrywa się ze środkami stosowanymi w lokalnej medycynie ludowej. Informatorzy zgłaszali, że chore słonie poszukiwały konkretnych liści i korzeni, gdy wykazywały oznaki fizycznego dyskomfortu, letargu, utraty apetytu lub problemów trawiennych. W przypadku ośmiu z tych gatunków roślin świadkowie opisali celowe zastosowania terapeutyczne przez poszczególne osobniki lub matki opiekujące się potomstwem. W jednym udokumentowanym przypadku dotyczącym rośliny znanej lokalnie jako Angurweet, stosowanej w medycynie ludowej na bóle brzucha, tropiciele zaobserwowali samice przygotowujące dawki dla chorych młodych. Matka obrywała liście, żuła łodygę wraz z innymi korzeniami drzew do uzyskania gładkiej masy, mieszała ją w pysku z własnym mlekiem i podawała młodemu, które żuło płyn, wypluwając włókniste pozostałości.

Zapisy historyczne i weryfikacja naukowa

Obserwacje zoofarmakognozji u słoni sięgają początku III wieku, kiedy rzymski pisarz Klaudiusz Elian opisał w dziele De Natura Animalium rannego słonia spożywającego kwiaty oliwne i oliwę przed powrotem do zdrowia. Aby uzyskać współczesne dowody fizyczne, zespół badawczy wyposażył lokalnych tropicieli i przewodników w kamery wideo, aby zarejestrować ciągły materiał filmowy z udziałem nieuchwytnych zwierząt w gęstym poszyciu leśnym. Prymatolog Michael Huffman z Uniwersytetu w Nagasaki zauważył, że relacje o matkach podających leki młodym są intrygujące, podkreślając jednocześnie, że bezpośrednie dowody wizualne pozostają niezbędne do potwierdzenia celowej allomedykacji. Główna autorka badania Elodie Freymann zaznaczyła, że praca łączy zdrowie zwierząt bezpośrednio z ochroną lasów.

To pokazuje, jak bardzo nasze leki są powiązane ze światem istot innych niż ludzie.

Badania laboratoryjne nad nowymi związkami

Zespoły terenowe zebrały okazy flory zidentyfikowanej podczas wywiadów w celu przeprowadzenia badań biochemicznych w Instytucie im. Bernharda Nochta w Niemczech. Naukowcy testują te ekstrakty roślinne, aby wyizolować aktywne związki chemiczne, które mogłyby znaleźć zastosowanie w weterynarii i farmakologii ludzi. Główny badacz Fabien Schultz wyjaśnił, że społeczność Sabaot dostarczyła ustrukturyzowany katalog roślin, w tym ich lokalizacje geograficzne, konkretne części używane oraz docelowe konteksty zdrowotne. Projekt przechodzi obecnie w fazę systematycznych testów w celu oceny mechanizmów biologicznych i właściwości terapeutycznych każdego zebranego okazu.

Lokalna wiedza dała nam mapę.