Matteo Salvini odpowiada na wewnętrzny sprzeciw w Lidze i stawia ultimatum Roberto Vannacciemu podczas wiecu w Pinzolo

Spory w partii i podział przywództwa

Wicepremier Matteo Salvini przemówił do zwolenników na Piazza Careri w Pinzolo podczas dorocznego letniego wiecu partii Liga. Spotkanie odbyło się w atmosferze tarć z północnym skrzydłem ugrupowania, które trzy dni wcześniej zebrało się w La Versiliana, domagając się powrotu do federalizmu regionalnego zamiast polityki nacjonalistycznej. Przedstawiciele władz regionalnych, w tym gubernator Lombardii Attilio Fontana oraz przewodniczący frakcji w Senacie Massimiliano Romeo, apelowali o utworzenie kolegialnego kierownictwa. Gubernator Trydentu Maurizio Fugatti po raz pierwszy od 17 lat nie pojawił się na wiecu w Pinzolo, powołując się na powody osobiste. Salvini odpowiedział, zapraszając na scenę członków lokalnej administracji Trydentu i zgadzając się na rozszerzenie procesu decyzyjnego o gubernatorów regionalnych, ministrów oraz burmistrzów.

Jeśli każdy będzie dużo pracował i mało mówił, wyjdzie to na dobre Lidze i Włochom.

Ultimatum w sprawie sojuszu z Vannacciem

Salvini skierował bezpośrednie ostrzeżenia pod adresem generała Roberto Vannacciego, którego parlamentarni sojusznicy wielokrotnie głosowali przeciwko działaniom rządu. Salvini zauważył, że ustawodawcy sprzymierzeni z Vannacciem głosowali przeciwko krajowemu planowi mieszkaniowemu, mającemu na celu renowację 60 000 pustostanów, a także przeciwko stanowiskom rządu w kwestiach polityki podatkowej, bezpieczeństwa publicznego i spraw zagranicznych. Potwierdzając, że koalicja centroprawicy może odnieść przyszłe zwycięstwa wyborcze w obecnym kształcie, Salvini podkreślił, że Vannacci musi formalnie określić swoje polityczne zaangażowanie. Stwierdził, że koalicja nie będzie przyjmować każdego bezkrytycznie tylko dla zdobycia głosów, ostrzegając przed działaniami zbieżnymi z linią opozycji, którą reprezentują Elly Schlein, Giuseppe Conte, Nicola Fratoianni oraz Ilaria Salis.

Musi zdecydować, czy chce być w opozycji z Conte i Schlein, czy pomóc centroprawicy.

Stanowisko wobec niemieckich zwrotów migrantów

Przechodząc do kwestii imigracji, Salvini odrzucił żądania Niemiec dotyczące przyjmowania transferów osób ubiegających się o azyl w ramach rozporządzenia dublińskiego. Powiązał tę sprawę z operacjami morskimi niemieckich organizacji pozarządowych, twierdząc, że Włochy nie przyjmą migrantów z Berlina, dopóki jednostki pod niemiecką banderą transportują uratowanych pasażerów do włoskich portów. Salvini przywołał niedawne zapowiedzi nowego rządu Węgier pod przywództwem Pétera Magyara, odmawiającego przyjmowania nieudokumentowanych przybyszów, argumentując, że Włochy powinny utrzymać podobną politykę graniczną. Salvini zapowiedział również, że sponsorowany przez Ligę projekt ustawy trafi pod głosowanie w parlamencie w październiku 2026 r. Projekt zakłada umożliwienie władzom cofnięcia zezwoleń na pobyt i obywatelstwa cudzoziemcom skazanym za poważne przestępstwa, rozszerzając obecne uprawnienia poza przestępstwa związane z terroryzmem.

Niemcy nie mają prawa odesłać do nas ani jednego nielegalnego imigranta, dopóki na Morzu Śródziemnym działają niemieckie statki NGO, wyładowujące tysiące nielegalnych przybyszów we Włoszech i Europie.

Priorytety budżetowe i podatek od banków

Salvini przedstawił propozycje fiskalne na nadchodzący budżet krajowy, koncentrując się na reformie emerytalnej i progach podatkowych. Zaproponował sfinansowanie wcześniejszych emerytur, pozwalających pracownikom na zakończenie aktywności zawodowej trzy lata przed osiągnięciem progu wyznaczonego przez reformę emerytalną Fornero, poprzez opodatkowanie nadmiarowych zysków bankowych. Salvini wskazał instytucje finansowe Unicredit i Intesa jako podmioty, które mają przyczynić się do realizacji tych celów dochodowych. Propozycja obejmuje również podniesienie maksymalnego rocznego limitu przychodów dla samozatrudnionych w ramach ryczałtu z 85 000 euro do 100 000 euro. Salvini odrzucił sugestie, jakoby partia powinna ograniczyć swoje zainteresowanie wyłącznie do Mediolanu i Lombardii, argumentując, że regulacje Unii Europejskiej w Brukseli pozostają głównym ograniczeniem w zarządzaniu gospodarką krajową.