Sędzia federalny uchyla zakaz wizowy dla obywateli 75 państw wprowadzony przez administrację USA

Orzeczenie sądu a uprawnienia ustawowe

Sędzia Jeannette A. Vargas z Sądu Dystryktowego Stanów Zjednoczonych dla Południowego Dystryktu Nowego Jorku uchyliła 21 sierpnia 2026 r. politykę administracji Donalda Trumpa, która zawieszała wydawanie wiz imigracyjnych dla obywateli 75 krajów. W 61-stronicowym uzasadnieniu sędzia stwierdziła, że całkowite wstrzymanie wydawania wiz, ogłoszone i wdrożone przez Departament Stanu w styczniu 2026 r., wykraczało poza ustawowe uprawnienia sekretarza stanu Marco Rubio. Federalne prawo imigracyjne wyraźnie odebrało sekretarzowi stanu kompetencje w zakresie przetwarzania i rozpatrywania wniosków o wizy imigracyjne przez urzędników konsularnych. Sędzia Vargas uznała, że wprowadzona polityka bezprawnie ominęła wymogi ustawowe dotyczące indywidualnej oceny każdego przypadku. W swojej pisemnej opinii sędzia uznała ten środek za sprzeczny z prawem federalnym.

Polityka, która kategorycznie zakazuje wydawania wiz imigracyjnych w oparciu o narodowość wnioskodawcy, stanowi bezpośrednie naruszenie tego systemu ustawowego.

Dowody i zakres zamrożenia wiz

Departament Stanu uzasadniał swoją politykę, twierdząc, że wnioskodawcy z 75 wskazanych krajów stanowią wysokie ryzyko stania się ciężarem dla państwa i korzystania z lokalnych, stanowych oraz federalnych zasobów publicznych w Stanach Zjednoczonych. Ustalenia sądowe podważyły jednak to uzasadnienie, wskazując, że urzędnicy konsularni otrzymali polecenie odmawiania wiz osobom kwalifikującym się, które wykazały swoją samowystarczalność. Wewnętrzna depesza Departamentu Stanu, włączona do materiału dowodowego, wykazała, że personel konsularny otrzymał wytyczne, aby odrzucać wnioski nawet wtedy, gdy kandydaci przedstawili dodatkowe dowody obalające zarzut bycia ciężarem dla państwa. Lista 75 państw składa się głównie z krajów pozaeuropejskich o większościowej populacji niebiałej, obejmując regiony Ameryki Łacińskiej, Karaibów, Afryki, Azji Południowej, Europy Wschodniej oraz Bliskiego Wschodu, w tym partnerów USA, takich jak Jordania i Egipt. Wśród krajów objętych zawieszeniem znalazły się m.in. Brazylia, Kolumbia, Urugwaj, Albania, Bośnia i Hercegowina, Pakistan oraz Bangladesz.

Strony skarżące i środki zaradcze sądu

Pozew został złożony przez organizacje zajmujące się prawami imigrantów, Catholic Legal Immigration Network oraz African Communities Together, wraz z poszkodowanymi wnioskodawcami wizowymi i sponsorującymi ich obywatelami amerykańskimi. Wśród indywidualnych powodów znalazło się sześciu obywateli USA, których krewni w Ghanie, na Jamajce, w Gwatemali i Etiopii nie mogli otrzymać wiz. Pozostałymi powodami było pięciu profesjonalistów z Kolumbii, w tym inżynier, architekt oraz endokrynolog z wykształceniem z Harvardu, których wnioski wizowe zostały odrzucone bezpośrednio na mocy tej dyrektywy. Sędzia Vargas nakazała cofnięcie każdej odmowy wizowej, która opierała się wyłącznie na polityce ze stycznia 2026 r. Nakaz ten zobowiązuje Departament Stanu do ponownej oceny tysięcy wcześniej odrzuconych wniosków.

Szersze restrykcje imigracyjne i precedensy

Zawieszenie było częścią serii szybkich restrykcji imigracyjnych wprowadzonych przez administrację prezydenta Donalda Trumpa. Według Center for Constitutional Rights, administracja wstrzymała wydawanie wiz w ramach loterii wizowej pod koniec grudnia 2025 r. i wprowadziła szerszy zakaz podróżowania obejmujący 39 krajów 1 stycznia 2026 r., zanim wstrzymano wizy imigracyjne dla 75 państw. Orzeczenie wyraźnie odróżniło obecną sprawę od decyzji Sądu Najwyższego z 2018 r., która podtrzymała trzeci zakaz podróżowania administracji dla kilku krajów muzułmańskich. Sędzia Vargas zauważyła, że choć orzeczenie z 2018 r. uznało szerokie uprawnienia prezydenta do ograniczania wjazdu do Stanów Zjednoczonych, uprawnienia te nie rozciągają się na przepisywanie przez Departament Stanu zasad ustawowych regulujących konsularne przetwarzanie wiz.