Sąd Najwyższy USA zezwala na deportacje do krajów trzecich, Burundi przyjmie migrantów

Orzeczenie Sądu Najwyższego w sprawie deportacji do krajów trzecich

Sąd Najwyższy USA zezwolił 29 września 2026 r. administracji Donalda Trumpa na wznowienie deportacji nielegalnych migrantów do krajów trzecich. W stosunku głosów 6-3, podzielonym według linii ideologicznych, konserwatywna większość tymczasowo zawiesiła wcześniejsze orzeczenia sądów niższej instancji, które wymagały od władz zapewnienia wcześniejszego powiadomienia i umożliwienia migrantom zakwestionowania transferów. Trzech postępowych sędziów złożyło zdanie odrębne od tej decyzji w trybie pilnym. Sąd zgodził się rozpatrzyć sprawę merytorycznie w grudniu 2026 r., kiedy to oceni legalność wytycznych Departamentu Bezpieczeństwa Krajowego przyjętych w 2025 r. Przepisy te zezwalają na usuwanie osób do krajów trzecich, jeśli kraj docelowy zapewnia wiarygodne w ocenie Departamentu Stanu USA gwarancje przeciwko torturom i prześladowaniom, bez możliwości odwołania się do sądu.

Wyzwania prawne i nakazy sądów niższej instancji

Apelacja w trybie pilnym trafiła do Sądu Najwyższego po tym, jak sędzia federalny Brian Murphy w Bostonie uznał wytyczne z 2025 r. za nielegalne w lutym. Sędzia Murphy orzekł, że migranci zagrożeni deportacją muszą mieć możliwość zgłoszenia roszczeń na mocy Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur. Federalny sąd apelacyjny podtrzymał decyzję Murphy'ego 18 września 2026 r. W pismach procesowych do sądu wyższej instancji prokurator generalny D. John Sauer argumentował, że orzeczenia sądów niższej instancji powodują poważne problemy logistyczne. Sauer stwierdził, że nakaz zmusił Departament Bezpieczeństwa Krajowego do odwołania zaplanowanego lotu z 70 obcokrajowcami skazanymi za przestępstwa do trzech krajów docelowych. Przeciwnicy polityki wzywali Sąd Najwyższy do utrzymania ograniczeń, argumentując, że nakaz nie wstrzymywał deportacji, a jedynie wymagał zachowania należytego procesu prawnego.

Większość6

Zdanie odrębne3

Większość

6 sędziowie

Zdanie odrębne

3 sędziowie

Dane z tekstu artykułu

Burundi dołącza do porozumienia o deportacjach

29 września 2026 r. Burundi ogłosiło, że zgodziło się przyjmować obcokrajowców deportowanych ze Stanów Zjednoczonych w ramach tej polityki. Nancy Ninette Mutoni, rzeczniczka prezydenta Burundi Évariste'a Ndayishimiye, stwierdziła, że kraj przyjmie tylko osoby, wobec których nie ma oskarżeń o przestępstwa lub powiązania z terroryzmem. Oficjalny komunikat nie zawierał konkretnych liczb dotyczących przyjazdów, harmonogramów operacyjnych ani warunków finansowych. Mutoni wyjaśniła, że władze w Bużumburze przygotowują plany zakwaterowania, wyżywienia i integracji społecznej dla przybywających osób.

„Przyjęcie ich wymaga poważnego planowania – gdzie będą mieszkać, co będą jeść i jak będą żyć obok lokalnej populacji.”

Mutoni dodała, że Burundi zamierza wzmocnić relacje dyplomatyczne, oferując schronienie potrzebującym. Odniosła się również do perspektywy naturalizacji osób, które osiedlą się w kraju.

„Jeśli zdecydują się dołączyć do obywateli Burundi i wnieść cenny wkład w rozwój narodowy, prawo będzie przestrzegane.”

Zakres dwustronnych programów deportacyjnych

Burundi dołącza do około pół tuzina krajów afrykańskich uczestniczących w ramach deportacyjnych. Raporty Associated Press i Agence France-Presse wskazują, że administracja Trumpa deportowała około 25 000 osób do ponad 20 krajów na podstawie niepublicznych umów podpisanych z 35 państwami. Zdecydowana większość tych deportacji trafiła do Meksyku, a inne miejsca docelowe obejmowały Liberię i Gujanę. Alokacje budżetu federalnego pokazują co najmniej 410 mln USD przeznaczonych na płatności dla rządów przyjmujących oraz finansowanie agencji ONZ zaangażowanych w logistykę relokacji. Dochodzenia przeprowadzone na początku 2026 r. udokumentowały, że Waszyngton wywierał presję dyplomatyczną na kilka rządów afrykańskich, aby przyjęły deportowanych, używając gróźb ceł handlowych, zawieszenia wiz i redukcji pomocy gospodarczej. Obrońcy migrantów zauważają, że wielu transferowanych nie ma kartoteki kryminalnej, wcześniej wygrało ochronę sądów imigracyjnych przed repatriacją i stoi w obliczu bezterminowego zatrzymania w krajach, z którymi nie mają osobistych powiązań.