Sąd w Mediolanie odrzucił wszystkie pięć skarg na sprzedaż San Siro klubom Inter i AC Milan

Sąd administracyjny oddala wszystkie skargi

Regionalny Sąd Administracyjny Lombardii w Mediolanie odrzucił 6 października 2026 r. wszystkie pięć skarg przeciwko sprzedaży stadionu Giuseppe Meazza oraz przyległego terenu miejskiego klubom Inter Mediolan i AC Milan. Orzeczenie skonsolidowało działania prawne podejmowane od 2022 r. przez stowarzyszenia sąsiedzkie, komitety aktywistów i lokalnych mieszkańców, którzy dążyli do wstrzymania transakcji. Sędziowie administracyjni oddalili sześć odrębnych podstaw prawnych, usuwając przeszkody, które dotychczas blokowały klubom realizację wspólnych planów inwestycyjnych. Transakcja gruntowa jest efektem procesu rozpoczętego w 2019 r., kiedy oba kluby przedstawiły wstępne propozycje przebudowy dzielnicy San Siro, zastąpienia stuletniego stadionu i budowy nowoczesnego wielofunkcyjnego kompleksu sportowego. Rada Miasta Mediolanu zatwierdziła wytyczne transakcji, co doprowadziło do podpisania formalnej umowy sprzedaży ze spółką Stadio San Siro spa w dniu 5 listopada 2025 r.

Odrzucenie skarg proceduralnych i wniosków obywatelskich

Cztery z pięciu skarg uznano za niedopuszczalne ze względu na brak jednorodnego interesu prawnego wśród sygnatariuszy. Sąd ustalił, że grupy społeczne, w tym Gruppo Verde San Siro oraz kampanie prowadzone przez przewodniczącą Comitato Coordinamento San Siro, Gabriellę Bruschi, łączyły odrębne sytuacje prywatne z ogólną krytyką polityczną.

Nie istnieje zatem wymóg tożsamości pozycji materialnoprawnych i procesowych, konsekwentnie wymagany przez orzecznictwo dla dopuszczalności skargi zbiorowej. Skarga stanowi w istocie inicjatywę zbiorową mającą na celu zakwestionowanie całej transakcji urbanistycznej i majątkowej poprzez podniesienie szeregu niepokrywających się interesów, które częściowo wywodzą się z obywatelskiej lub politycznej krytyki działań administracyjnych, co jako takie nie jest dopuszczalne w naszym systemie prawnym.

Jedynie jedna skarga została oceniona merytorycznie, złożona przez radnego miejskiego z grupy mieszanej Enrico Fedrighiniego. Fedrighini zakwestionował procedury legislacyjne rady, powołując się na mechanizm, który wyeliminował 214 poprawek oraz rzekomy brak zwołania wyznaczonych posiedzeń komisji. Trybunał odrzucił jego zarzuty, uznając, że komisje miejskie rozpatrywały sprzedaż podczas kilku spotkań, w których Fedrighini uczestniczył, co oznacza, że jego rola instytucjonalna nie została ograniczona.

Harmonogram budowy i skala rozbiórki

Po decyzji sądu Inter Mediolan i AC Milan planują przedłożyć ostateczny projekt architektoniczny i wizualizacje między końcem października a początkiem listopada 2026 r. Organy miejskie i regionalne rozpoczną następnie ustawowe fazy oceny przed rozpoczęciem budowy w połowie 2027 r. Inwestycja obejmuje obiekty komercyjne i hotelarskie wokół stadionu, co stanowi główny prywatny komponent przychodowy transakcji. Rozbiórka stuletniej areny Meazza ma nastąpić w późniejszej fazie, a jej zakończenie planowane jest przed turniejem Euro 2032. Demontaż konstrukcji stadionu wygeneruje około 225 000 ton gruzu, co odpowiada niemal 94 000 metrów sześciennych odpadów.

Trwające śledztwo karne w sprawie transakcji

Choć przeszkody administracyjne zostały usunięte, projekt pozostaje przedmiotem śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę w Mediolanie. Prokuratorzy badają potencjalne zmowy przetargowe i bezprawne ujawnienie tajemnic służbowych podczas procesu sprzedaży miejskiej. Obecnie podejrzanych jest dziewięć osób, w tym urzędnicy miejscy, dyrektorzy klubów i konsultanci projektu. Na liście znajdują się m.in. były asesor miejski Giancarlo Tancredi, dyrektor generalny urzędu miasta Cristian Malangone, Ada De Cesaris, Alessandro Antonello oraz Giuseppe Bonomi. Śledczy oceniają, czy uchwały miejskie i wytyczne przetargowe zostały przygotowane z wyprzedzeniem, aby ułatwić prywatny zakup przez oba kluby.