Rozmowy USA–Iran w Szwajcarii z żądaniami zawieszenia broni i zamkniętą Cieśniną Ormuz

Od memorandum do konfrontacji

Stany Zjednoczone i Iran podpisały w zeszłym tygodniu memorandum o zrozumieniu, ustanawiające 60-dniowe ramy zawieszenia broni. Porozumienie zobowiązywało Waszyngton do zniesienia blokady irańskich portów, podczas gdy Teheran obiecał swobodną żeglugę przez Cieśninę Ormuz i zakończenie operacji wojskowych w Libanie. Jednak w sobotę irański Korpus Strażników Rewolucji zamknął cieśninę, oskarżając Izrael o naruszenie zawieszenia broni, a USA o brak jego egzekwowania. Wojsko USA odpowiedziało, że żegluga przebiega normalnie, a Iran „nie kontroluje” drogi wodnej.

NIE BĘDZIE ŻADNYCH OPŁAT na Cieśninie Ormuz przez 60 dni w okresie zawieszenia broni i NIE BĘDZIE ŻADNYCH OPŁAT po zakończeniu 60-dniowego okresu. Chyba że zostaną nałożone przez i dla Stanów Zjednoczonych Ameryki, w przypadku gdy umowa nie zostanie sfinalizowana, za usługi świadczone jako Anioł Stróż dla krajów Bliskiego Wschodu w celu rekompensaty wydatków zarówno w przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.

Pierwsza sesja w Bürgenstock

Wiceprezydent J.D. Vance wylądował wraz z żoną Ushą w bazie lotniczej Emmen koło Lucerny krótko przed 6:00 czasu lokalnego. Delegacja USA, w której znaleźli się także specjalny wysłannik Steve Witkoff i Jared Kushner, przeprowadziła wstępne rozmowy z premierem Pakistanu Shehbazem Sharifem i szefem armii Asimem Munirem. Zespół Iranu, na czele z przewodniczącym parlamentu Mohammadem Bagherem Ghalibafem i ministrem spraw zagranicznych Abbasem Araghchim, najpierw spotkał się ze szwajcarskim ministrem spraw zagranicznych, a następnie odbył dwustronne sesje z mediatorami z Kataru i Pakistanu. Formalne rozmowy czterostronne, przy udziale wszystkich czterech delegacji, rozpoczęły się około 14:30 czasu greckiego.

Nasze spotkanie w Szwajcarii nie ma na celu rozpoczęcia rozmów technicznych. Jedziemy tam, aby upewnić się, że Amerykanie zaczną wdrażać memorandum. Gdy to nastąpi, będziemy mogli kontynuować rozmowy techniczne.

Czego chce Iran

Teheran przystąpił do rozmów z jasną listą żądań. Najpilniejszym priorytetem jest trwałe zawieszenie broni w Libanie. Rzecznik MSZ Esmaeil Baghaei powiedział, że „reżim syjonistyczny nadal łamie swoje zobowiązania wobec Libanu” i że będzie to główny temat. Iran domaga się również uwolnienia 6 miliardów dolarów zamrożonych aktywów w Katarze, zniesienia sankcji blokujących eksport ropy oraz konkretnych działań w celu ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz. Prezydent Masoud Pezeshkian przedstawił memorandum jako zwycięstwo, zauważając, że Trump „uznał wszystko jako prawa ludu i narodu”, a 6 miliardów dolarów zostanie zwrócone Iranowi.

Strona nuklearna

60-dniowe okno obejmuje również kwestię nuklearną. Pezeshkian zapewnił, że Iran nie chce bomby atomowej – stanowisko, które, jak powiedział, zmarły Najwyższy Przywódca Ali Khamenei ogłosił już dawno temu – a USA poprosiły Iran jedynie o „zapisanie tego i podpisanie”, co uczyniono. Podczas gdy szczegóły techniczne pozostają do negocjacji, prezydent starał się przedstawić porozumienie jako potwierdzenie irańskich czerwonych linii, a nie jako ustępstwo. Czy to ujęcie utrzyma się, gdy rozpoczną się szczegółowe inspekcje i limity, pozostaje pytaniem otwartym, ale na razie pozwala obu stronom ogłaszać wczesne postępy.

Szersze stawki

Rozmowy są pierwszą próbą kompleksowego uregulowania od czasu eskalacji wojny w Libanie i przekształcenia Cieśniny Ormuz w punkt zapalny. Ponieważ przez cieśninę przepływa około 20% światowego handlu ropą i gazem, jej zamknięcie, nawet sporne przez USA, wstrząsnęło rynkami. Izrael tymczasem poinformował, że otrzymał instrukcje, by wstrzymać ataki w Libanie i będzie działać tylko „defensywnie w strefie bezpieczeństwa”, choć zachował prawo do odpowiedzi na ataki Hezbollahu. Format czterostronny, z Pakistanem i Katarem kierującymi procesem, ma na celu odizolowanie bezpośredniego kanału USA–Iran i sprawdzenie, czy da się przekształcić memorandum w trwałe porozumienie przed upływem 60 dni.