Meloni odpowiada po tym, jak Trump twierdził, że 'błagała' o zdjęcie na szczycie G7; włoski minister spraw zagranicznych odwołuje wizytę w USA

Od sojusznika do przeciwnika

Giorgia Meloni była jedyną europejską przywódczynią zaproszoną na inaugurację Donalda Trumpa w 2025 roku, co było sygnałem ich bliskiego ideologicznego sojuszu. Osiemnaście miesięcy później ta relacja legła w gruzach. Podczas tegorocznego szczytu G7 we Francji oboje przywódcy mieli wchodzić w interakcje z „zimną formalnością”, a biuro Meloni odnotowało, że ich krótkie dwustronne spotkanie odbyło się „bez żartów i przekomarzań”. Wiralowym stało się nagranie, na którym Meloni odwraca wzrok, podczas gdy inni przywódcy dyskutują o wydarzeniu UFC zorganizowanym przez Trumpa w Białym Domu.

Twierdzenia o zdjęciu i odpowiedź Meloni

Rozłam ujrzał światło dzienne 19 czerwca, kiedy Trump powiedział włoskiej telewizji La7, że Meloni „błagała” go o zdjęcie na G7. „Tak bardzo chciała zdjęcia ze mną. Nie zrobiłbym go, ale zrobiło mi się jej żal” – powiedział. W ciągu kilku godzin Meloni opublikowała na X nagranie, nazywając tę relację „całkowicie fałszywą” i mówiąc, że jest „szczerze mówiąc, bez słów”.

Szkoda, że nie wykazuje tej samej determinacji wobec wrogów Zachodu, wrogów Stanów Zjednoczonych, wobec przywódców, wobec których wydaje się znacznie bardziej pojednawczy. Jest jednak jedna rzecz, którą musi zapamiętać: ja i Włochy nigdy nie błagamy.

Reakcja Rzymu

Włoski minister spraw zagranicznych Antonio Tajani ogłosił, że odwołuje wizytę w Waszyngtonie zaplanowaną na 21–22 czerwca.

Poważne i obraźliwe komentarze prezydenta Trumpa wobec premier obrażają całe Włochy.

Wicepremier Matteo Salvini dodał, że „kto obraża Giorgię, obraża nas wszystkich”, a minister obrony Guido Crosetto powiedział, że nie wyobraża sobie Meloni błagającej kogokolwiek, nawet pod groźbą.

Szersze tarcia na G7

Kłótnia wpisuje się w pewien schemat. Trump wielokrotnie ścierał się z partnerami z G7: porównał brytyjskiego premiera Keira Starmera niekorzystnie do Winstona Churchilla, gdy Londyn wahał się, czy pozwolić amerykańskim samolotom bojowym na użycie bazy na Oceanie Indyjskim do uderzeń na Iran; wyśmiewał premiera Kanady jako „gubernatora” podczas sporów handlowych; i rzucał osobiste przytyki pod adresem Emmanuela Macrona w związku z nagraniem z 2025 roku, na którym jego żona odpycha go od twarzy. Macron nazwał te uwagi „nieeleganckimi i niegodnymi urzędu”.

Strategia pod presją

Analityk polityczny Piero Ignazi z Uniwersytetu Bolońskiego powiedział, że kryzys zmusza Meloni do wyboru.

Meloni nie może ciągle zmieniać swojego stanowiska w zależności od wypowiedzi Trumpa. Musi zdecydować, czy podążać mniej kompromisową linią, czy też, jak inne kraje, na przykład Kanada, przyjąć bardziej zdecydowane podejście.

Opozycja we Włoszech wykorzystała spór jako dowód na to, że długoterminowa strategia Meloni polegająca na próbie bycia pomostem między Waszyngtonem a Europą osiągnęła swoje granice.