Ekspedycja na Nikumaroro

Zespół 17 badaczy i techników, koordynowany przez Archaeological Legacy Institute oraz Uniwersytet Purdue, dotarł na wyspę Nikumaroro w Kiribati 12 października. Ostatni etap podróży pokonali drogą morską w ciągu pięciu dni z stolicy Kiribati. Silne wzburzenie morza i porywisty wiatr zmusiły załogę do pozostania na statku przez kilka dni, co opóźniło prace na lądzie. Po zejściu na brzeg badacze spędzili cztery dni na badaniu laguny na półwyspie Taraia, gdzie w 2020 roku po raz pierwszy zauważono obiekt na zdjęciach satelitarnych.

Aby sprawdzić, czy obiekt jest wrakiem samolotu, zespół użył magnetometru do wykrycia żelaza oraz sonaru do zlokalizowania przedmiotów pogrzebanych pod osadami laguny. Celem wyprawy była weryfikacja hipotezy o samolocie w terenie.

Co odkrył zespół

Przedstawiciele Uniwersytetu Purdue poinformowali, że obiekt Taraia składał się najprawdopodobniej z wielu dużych drzew, które osiadły na piaszczystej mierzei półwyspu. Do czasu przybycia badaczy większość szczątków rozpadła się i została wypłukana, pozostawiając jedynie pojedynczy fragment w kształcie litery Y. Metaliczny połysk widoczny na zdjęciach pochodził od utwardzonej warstwy koralowego piasku, która osiadła na drewnie. Według Uniwersytetu Purdue obiekt ten pojawia się na fotografiach datowanych nawet na 1938 rok. Dyrektor projektu Rick Pettigrew, wypowiadając się w pobliżu miejsca znaleziska, podsumował długotrwałe poszukiwania.

„Ta zagadka trwa od 90 lat i nadal pozostaje nierozwiązana.”

Zaginięcie w 1937 roku

Earhart i jej nawigator Fred Noonan zaginęli w 1937 roku na trzecim od końca etapie próby lotu dookoła świata. Earhart zdążyła już przelecieć swoim dwusilnikowym Lockheedem Electra z Kalifornii przez Amerykę Południową, Afrykę i Azję, zanim dotarła do Lae w Papui-Nowej Gwinei. Ich samolot zniknął w drodze na wyspę Howland, odległą, niezamieszkaną wyspę koralową położoną około 400 mil (644 km) od Nikumaroro, gdzie planowali uzupełnić paliwo. Oficjalne wyjaśnienie zakłada, że samolotowi skończyło się paliwo i rozbił się na Pacyfiku. Jedna z teorii głosi, że Earhart nieumyślnie skierowała się na Nikumaroro, tam wodowała i zginęła jako rozbitek.

Dowody wciąż przedmiotem sporu

Mimo negatywnego wyniku, dyrektor projektu Rick Pettigrew nadal uważa za bardzo prawdopodobne, że Earhart i Noonan dotarli na Nikumaroro. Dorothy Cochrane, była kurator w Smithsonian National Air and Space Museum, zauważyła, że wyspę przeszukiwano ponad 15 razy, nie znajdując potwierdzonych dowodów na obecność samolotu lub obojga lotników. Pettigrew wskazał również na analizę kości znalezionych na wyspie w 1940 roku, przeprowadzoną w 2018 roku, która sugerowała, że mogły one należeć do kobiety o budowie ciała Earhart, a także na znalezione tam damski but i przedmioty do makijażu z lat 30. Oczekuje on, że kwestia ta zostanie ostatecznie wyjaśniona.

„Myślę, że w końcu ktoś znajdzie tutaj rozstrzygający dowód.”

Co dalej

Pettigrew poinformował, że zespół zrealizował swój cel, jakim było ustalenie, czym jest obiekt. Uniwersytet Purdue zapowiedział, że będzie kontynuował poszukiwania samolotu. Wyniki ekspedycji pozostawiają centralne pytanie o losy Earhart bez odpowiedzi po 89 latach.