Liczba ofiar śmiertelnych trzęsienia ziemi w Wenezueli sięga 1719, akcje ratunkowe utrudnione przez braki i problemy logistyczne

Podwójne trzęsienie ziemi

Wieczorem w środę, 24 czerwca, północną Wenezuelę nawiedziły dwa silne wstrząsy sejsmiczne o magnitudzie 7,2 i 7,5, według Amerykańskiej Służby Geologicznej. Wstrząsy spowodowały rozległe zniszczenia, uszkadzając lub niszcząc ponad 770 budynków. Nastąpiło około 30 wstrząsów wtórnych, w tym wstrząs o magnitudzie 4,6 w poniedziałek na północ od Caracas, który nie spowodował dodatkowych szkód.

Rosnący bilans ofiar

Do poniedziałku 29 czerwca liczba ofiar śmiertelnych wzrosła do 1719, ogłosił przewodniczący Zgromadzenia Narodowego Jorge Rodríguez. Liczba rannych wzrosła do 5034, a blisko 16 000 osób straciło dach nad głową. Rodríguez określił to wydarzenie jako

„najgorszą katastrofę w naszej historii”

. Organizacja Narodów Zjednoczonych szacuje, że ponad 50 000 osób wciąż uznaje się za zaginione. W niedzielę, kiedy bilans wynosił 1450 ofiar śmiertelnych i 3150 rannych, eksperci ostrzegali, że liczby te prawdopodobnie znacznie wzrosną.

Akcja ratunkowa i chwile nadziei

Zespoły ratownicze, w większości zagraniczne, kontynuowały poszukiwania ocalałych w obliczu niedoborów sprzętu, paliwa i personelu. W niektórych miastach było zaledwie kilku strażaków, a ochotnicy rozkopywali gruzy rękami. W niedzielę ratownicy ze Stanów Zjednoczonych, Francji i Wenezueli uwolnili ojca i syna po 12 godzinach żmudnej pracy przy niestabilnych gruzach. Salwadorski zespół, wraz z peruwiańskimi strażakami, uratował 60-letnią kobietę uwięzioną przez 86 godzin.

„Wielu traci nadzieję. Widać to na ich twarzach. Kiedy ktoś zostaje uratowany, ten ojciec i syn, to więcej niż iskierka – to prawdziwa nadzieja dla ludzi”

.

Przeciążone służby i porażki logistyczne

Szpitale, już osłabione niedoborami lekarstw i personelu, szybko zostały przeciążone. Relacje opisywały pacjentów leczonych na podłodze z powodu braku noszy, a niektóre prywatne kliniki odmawiały leczenia bez przedpłaty. Problemy z siecią elektroenergetyczną pogłębiły kryzys, zakłócając pracę szpitali i komunikację. Jedyna droga łącząca Caracas z najbardziej dotkniętym stanem La Guaira została zablokowana przez prywatne pojazdy i ciężarówki z pomocą, uniemożliwiając przejazd karetek.

Reakcja rządu i pomoc międzynarodowa

Rząd ogłosił La Guaira strefą zmilitaryzowaną, ograniczając dostęp do upoważnionego personelu. Doprowadziło to do napięć między mieszkańcami a żołnierzami, którzy strzegli obszaru, ale nie pomagali w przeszukiwaniu gruzów. Rodríguez poinformował, że 74 000 rodzin otrzymało pomoc i rozdysponowano 7,2 miliona kilogramów żywności. Siedemnaście samolotów przewożących ponad 1600 ratowników przyleciało z krajów takich jak Salwador, Meksyk i Dominikana, podczas gdy Szwajcaria i Marynarka Wojenna USA również udzieliły wsparcia. Około 2700 zagranicznych ratowników było na miejscu do niedzieli, ale skala katastrofy przerosła wszelkie wysiłki.