Członkowie paktu obronnego z Mekki rozważą irańską propozycję rozmów z Huti w Rijadzie

Nadzwyczajne rozmowy w sprawie propozycji Iranu

Pakistan, Arabia Saudyjska i Turcja zwołają w Rijadzie posiedzenie komitetu nadzwyczajnego, aby omówić irańską sugestię rozpoczęcia negocjacji politycznych z ruchem Huti w Jemenie. Pakistański wicepremier i minister spraw zagranicznych Ishaq Dar ogłosił planowane rozmowy podczas konferencji prasowej w Islamabadzie, zaznaczając, że dokładna data zostanie potwierdzona później. Inicjatywę przedstawiono jako dyplomatyczną alternatywę dla działań zbrojnych po serii ataków wymierzonych w terytorium Arabii Saudyjskiej. Dar stwierdził, że poinformował Teheran o zobowiązaniach Pakistanu wynikających z trójstronnego porozumienia o bezpieczeństwie. Dodał, że prezydent Iranu Masud Pezeszkian oraz minister spraw zagranicznych Abbas Aragczi dążą do zakończenia działań wojennych, dystansując się jednocześnie od bojowników Huti i milicji irackich.

Nie ma żadnej pisemnej, konkretnej oferty. To burza mózgów między dwoma ministrami spraw zagranicznych.

Eskalacja bezpieczeństwa w Arabii Saudyjskiej

Przegląd dyplomatyczny następuje po domniemanym ataku Huti na stację dystrybucji energii elektrycznej Taibah w Medynie, obiekt cywilny zasilający Meczet Proroka. Rząd Pakistanu potępił incydent jako poważną prowokację i zagrożenie dla bezpieczeństwa regionalnego, żądając natychmiastowego i bezwarunkowego zakończenia takich operacji. Incydent w Medynie następuje po wcześniejszych doniesieniach o atakach na saudyjskie cele, w tym próbie ataku na Mekkę we wrześniu. Władze regionalne odnotowały również wystrzelenie pocisków balistycznych w kierunku miasta Chamis Muszajt oraz oddzielny atak na centrum dowodzenia koalicji pod wodzą Arabii Saudyjskiej w Adenie. Pakistańscy dowódcy wojskowi potwierdzili solidarność z Arabią Saudyjską, wyrażając formalne zobowiązanie do ochrony świętych miejsc islamu i obrony suwerenności Arabii Saudyjskiej.

Zaprzeczenia Huti i spory tranzytowe

Rada Szury, izba wyższa kontrolowanego przez Huti parlamentu Jemenu, stanowczo potępiła oskarżenia dotyczące instalacji w Medynie, nazywając je rażącym oszczerstwem ze strony Rijadu. Rada stwierdziła, że twierdzenia te miały na celu wprowadzenie w błąd opinii publicznej w świecie islamu i na arenie międzynarodowej oraz ukrycie trudności militarnych Arabii Saudyjskiej. Wskazała na swoje operacje wspierające Palestyńczyków i meczet Al-Aksa jako dowód swoich zasad.

Ci, którzy wypełniają swój religijny i moralny obowiązek konfrontacji z prawdziwymi wrogami narodu, nigdy nie zaatakują świętych miejsc ani infrastruktury cywilnej w krainie dwóch Świętych Meczetów.

Dar odniósł się również do szerszego bezpieczeństwa morskiego w regionie podczas swojego briefingu, stwierdzając, że statki handlowe nie powinny płacić żadnych opłat ani taryf tranzytowych za przepływ przez cieśninę Ormuz podczas siedmiomiesięcznej konfrontacji między Stanami Zjednoczonymi a Iranem. Ponadto Dar oświadczył, że Pakistan oczekuje, iż Afganistan zapobiegnie wykorzystywaniu swojego terytorium do przeprowadzania ataków transgranicznych.

Rozwój instytucjonalny paktu z Mekki

Trzy państwa członkowskie ustanowiły Wspólne Porozumienie Obronne z Mekki 7 sierpnia 2026 r., zobowiązując się do traktowania zbrojnego ataku na któregokolwiek z członków jako ataku na całą trójkę. Delegaci sojuszu odbyli swoją pierwszą formalną sesję 31 sierpnia 2026 r., a szefowie wojskowi państw członkowskich spotkali się w Rijadzie 25 września 2026 r., aby skoordynować środki obronne. Sojusz utrzyma swoją stałą siedzibę w Arabii Saudyjskiej, gdzie Pakistan wyznaczył emerytowanego generała porucznika Naumana Mahmooda na swojego pierwszego sekretarza generalnego. Ponad sześć kolejnych państw wyraziło formalne zainteresowanie przystąpieniem do porozumienia o wzajemnej obronie. Dar wyjaśnił, że potencjalni nowi członkowie nie mogą zostać przyjęci, dopóki ramy organizacyjne nie zostaną w pełni ustanowione, co jest procesem, który ma potrwać do jednego roku.