Orlen kupuje 20% udziałów w norweskim złożu Goliat, dodając 58 milionów baryłek ekwiwalentu ropy do swoich rezerw

Transakcja

Orlen Upstream Norway, norweska spółka zależna polskiego koncernu energetycznego Orlen, podpisała umowę z Vår Energi na zakup 20% udziałów w pięciu koncesjach obejmujących złoże Goliat i sąsiednie odkrycie Goliat Ridge. Vår Energi to norweskie ramię włoskiego ENI. Transakcja została ogłoszona 18 czerwca 2026 r. i podlega standardowej zgodzie regulacyjnej. Po zamknięciu własność będzie podzielona między operatora Vår Energi (45%), Equinor (35%) i Orlen (20%). Cena nie została ujawniona.

Przejęcie dodaje około 58 milionów baryłek ekwiwalentu ropy (boe) do bazy zasobów Orlenu, z czego około 3 miliardy metrów sześciennych to gaz ziemny. Przy konserwatywnym przeliczeniu ta objętość gazu pokryłaby prawie połowę rocznego zapotrzebowania Polski. Łączne norweskie zasoby Orlenu wynosiły około 400 milionów boe na początku 2026 r. przed transakcją, a dodatek stanowi wzrost o 15%.

Jedną transakcją zwiększamy nasze zasoby gazu i ropy w Norwegii o 15 procent. Ten zakup otwiera nowy rozdział w historii Grupy Orlen. Obiecaliśmy Polakom niezależność i najniższe możliwe ceny, dlatego konsekwentnie rozbudowujemy własną bazę surowcową.

Zwiększenie wydobycia

Goliat produkuje od 2016 r. i obecnie wydobywa około 22 000–25 000 boe dziennie ze wszystkich udziałowców. 20% udział Orlenu natychmiast dodaje około 4 000–5 000 boe dziennie do jego norweskiej produkcji, zwiększając całkowitą produkcję firmy w Norwegii o około 4–5%. Złoże wchodzi w drugą fazę rozwoju, która obejmuje nowe odwierty wydobywcze i rozpoczęcie wydobycia gazu, który wcześniej był zatłaczany. Orlen planuje inwestycje w ciągu najbliższych czterech lat, aby potroić swój udział w wydobyciu z nabytych koncesji.

W ciągu najbliższych czterech lat przeprowadzimy inwestycje, które zwiększą moce produkcyjne z nabytych koncesji. Do końca dekady wydobycie z tych aktywów wzrośnie trzykrotnie – z około 4 000 do 12 000 baryłek ekwiwalentu ropy naftowej dziennie.

Zarówno złoże Goliat, jak i zasoby Goliat Ridge mają produkować co najmniej do 2040 r. Do tego czasu może być dostępna przepustowość pobliskiego terminala LNG Melkøya, co da Orlenowi szlak eksportowy skroplonego gazu ziemnego ze złoża do Polski lub na inne rynki. Dyrektor finansowy Orlenu ds. upstream w Norwegii zauważył, że perspektywa 2040 r. jest odległa, ale możliwa do opanowania.

Perspektywa roku 2040 może wydawać się odległa, ale nie obawiamy się jej. Polska będzie wtedy nadal potrzebować gazu ziemnego, a Orlen będzie również mógł sprzedawać LNG z tego złoża na inne rynki.

Historia i technologia

Złoże Goliat, odkryte w 2000 r., znajduje się w południowej części Morza Barentsa i jest jednym z głównych eksploatowanych złóż w tym obszarze. Produkcja odbywa się za pomocą unikalnej okrągłej pływającej jednostki produkcyjnej, magazynowej i przeładunkowej (FPSO). W przeciwieństwie do konwencjonalnych FPSO w kształcie statku, okrągła konstrukcja zapewnia maksymalną stabilność w trudnych warunkach arktycznych. Jednostka może produkować do 100 000 baryłek ropy dziennie i przechowywać na pokładzie około miliona baryłek, co zmniejsza częstotliwość operacji wahadłowców transportowych.

Profil środowiskowy

FPSO Goliat jest zasilana z lądu energią elektryczną, która w ponad 90% pochodzi ze źródeł odnawialnych. W rezultacie emisyjność wydobycia wynosi około 2 kg CO₂ na baryłkę ekwiwalentu ropy, w porównaniu ze światową średnią wynoszącą 16 kg (dane za Raportem Klimatycznym i Środowiskowym Offshore Norge 2025). Norweskie przepisy nakładają rygorystyczne środki ochrony Morza Barentsa, a niskoemisyjna konstrukcja złoża wpisuje się w przekaz Orlenu dotyczący czystszej przyszłości energetycznej.

Kontekst strategiczny

Orlen systematycznie buduje swoje norweskie portfolio, kupując 25% udziałów w złożu Afrodita (również od Vår Energi) w lutym 2026 r. Umowa w sprawie Goliatu jeszcze pogłębia tę obecność. Norweski gaz może docierać do Polski przez Baltic Pipe, a dodatkowe zasoby wzmacniają bezpieczeństwo energetyczne Warszawy poprzez dywersyfikację dostaw z dala od niestabilnych politycznie źródeł. Prezes Orlenu określił przejęcie jako część obietnicy grupy dotyczącej ochrony polskich konsumentów przed zawirowaniami geopolitycznymi przy jednoczesnym utrzymaniu stabilnych cen gazu w kraju.