Energia i handel · Warszawa i Amsterdam
Orlen ostrzega przed wzrostem taryf za gaz w 2027 roku, jeśli utrzymają się wysokie ceny hurtowe w Europie
Wiceprezes Orlenu Robert Soszyński poinformował 6 października 2026 roku na posiedzeniu komisji sejmowej, że grupa wystąpi o wyższe taryfy za gaz dla gospodarstw domowych na 2027 rok, jeśli europejskie hurtowe ceny energii utrzymają się na obecnym poziomie przez najbliższe trzy miesiące.
Tekst AI na podstawie relacji Business Insider, TVN24, www.gazetaprawna.pl i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje
Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).
W skrócie
Wiceprezes Orlenu Robert Soszyński poinformował 6 października 2026 roku, że spółka wystąpi o wyższe taryfy, jeśli hurtowe ceny w Europie utrzymają się na obecnym poziomie lub wzrosną.
Orlen złoży wniosek o taryfy na 2027 rok do Urzędu Regulacji Energetyki na przełomie listopada i grudnia 2026 roku.
Kontrakty terminowe na gaz w Amsterdamie osiągnęły 6 października 2026 roku rano poziom 74,80 euro za megawatogodzinę, wahając się w przedziale 70–75 euro.
Wypełnienie magazynów gazu w UE wynosi 72,4% (819,88 TWh) wobec średniej pięcioletniej 87,7%, natomiast w Niemczech 58,7% wobec normy 86,1%.
Perspektywy wniosku taryfowego
Grupa Orlen rozpoczęła coroczny proces uzgadniania taryf z Urzędem Regulacji Energetyki (URE) na 2027 rok, ostrzegając, że stawki dla gospodarstw domowych mogą wzrosnąć, jeśli ceny hurtowe na europejskich giełdach pozostaną wysokie. Podczas wtorkowego posiedzenia sejmowej Komisji do spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych (6 października 2026 roku) wiceprezes Orlenu Robert Soszyński wyjaśnił, że spółka zależna MyOrlen (dawniej PGNiG Obrót Detaliczny) jest ustawowo zobowiązana do corocznego uzgadniania taryf z regulatorem. Soszyński podkreślił, że Orlen nie jest obecnie w stanie określić, czy taryfa wzrośnie ani jaka będzie skala ewentualnej podwyżki, ponieważ ostateczny kształt wniosku zależy od warunków rynkowych w ciągu najbliższych trzech miesięcy.
„Jeśli ceny w ciągu najbliższych trzech miesięcy utrzymają się na obecnym poziomie lub będą wyższe na rynkach europejskich, to ostateczny wniosek do URE z pewnością będzie wskazywał na wzrost cen.”
Ramy regulacyjne i harmonogram
Orlen planuje przygotować ostateczną propozycję taryfową na przełomie listopada i grudnia 2026 roku, gdy sytuacja na rynku jesienią stanie się bardziej przejrzysta. Zgodnie z polskimi przepisami, taryfy za gaz ziemny dla gospodarstw domowych podlegają ścisłemu nadzorowi URE. Dostawcy energii muszą składać szczegółowe wnioski zawierające uzasadnienie kosztów, które regulator weryfikuje pod kątem ochrony konsumentów przed nadmiernymi opłatami przy jednoczesnym zachowaniu rentowności dostawców. Zatwierdzone taryfy wchodzą w życie dopiero po formalnej akceptacji przez prezesa URE i publikacji w biuletynie branżowym. Nawet w okresach kryzysów energetycznych, gdy wprowadzano ustawowe zamrożenie cen lub limity, URE pozostawał organem nadzorczym zatwierdzającym rozliczenia dostawców i taryfy bazowe.
„Jeśli chodzi o to, co stanie się z taryfą, MyOrlen ma obowiązek uzgadniać ją z URE co roku. Czy taryfa na przyszły rok będzie ostatecznie wyższa i o ile w porównaniu z obecną, na to pytanie nie jesteśmy w stanie odpowiedzieć w tej chwili, ponieważ nie jesteśmy w stanie tego dzisiaj określić.”
Europejskie ceny hurtowe i niskie zapasy
Perspektywa wyższych taryf detalicznych wynika z utrzymującej się zmienności na europejskim rynku hurtowym. Kontrakty terminowe na gaz ziemny w Amsterdamie osiągnęły rano 6 października 2026 roku poziom 74,80 euro za megawatogodzinę, oscylując w przedziale 70–75 euro. Niepokój rynkowy wynika głównie z poziomu zapasów, który jest niższy od średniej przed sezonem grzewczym. Dane Gas Infrastructure Europe wskazują, że podziemne magazyny gazu w Unii Europejskiej wypełnione były w 819,88 terawatogodzinami paliwa, co stanowi 72,4% całkowitej pojemności wobec pięcioletniej średniej sezonowej wynoszącej 87,7%. W Niemczech stopień wypełnienia magazynów wynosił 58,7% wobec średniej pięcioletniej na poziomie 86,1%.
- Obecne zapasy w UE
- 72.4 %
- Średnia 5-letnia w UE
- 87.7 %
- Obecne zapasy w Niemczech
- 58.7 %
- Średnia 5-letnia w Niemczech
- 86.1 %
Dane z tekstu artykułu
Globalne wąskie gardła i zakaz importu z Rosji
Presja międzynarodowa ogranicza dostępność gazu ziemnego w Europie. Trwający konflikt między Stanami Zjednoczonymi a Iranem zakłócił globalne dostawy ropy i gazu przez cieśninę Ormuz. Analitycy ostrzegają, że bez trwałego rozwiązania dyplomatycznego Europa musi liczyć się z utrzymującymi się wysokimi kosztami energii, które dotkną zarówno przedsiębiorstwa, jak i gospodarstwa domowe. Jednocześnie europejskie koncerny energetyczne muszą konkurować z rynkami azjatyckimi o dostawy skroplonego gazu ziemnego (LNG) po rekordowych upałach w Azji. Ponadto nowe przepisy unijne, które wejdą w życie na początku 2027 roku, zakończą wszelki import gazu ziemnego z Rosji, eliminując około 12% całkowitej podaży w Europie.
Ten artykuł jest częścią wątku
Bliski Wschód po Gazie
Co się zmieniło od tego wpisu:
- 20.11Koalicja uderzyła w obiekty portowe w Hudajdzie 20 listopada; Huti zagrozili Dżuddzie i portom Morza Czerwonego
- 20.11Saudyjskie siły powietrzne przechwyciły trzy rakiety wymierzone w Rijad 21 listopada, trzeci dzień z rzędu
- 20.11Trump powiedział, że Iran chce porozumienia, ale nie na akceptowalnych warunkach; Araghczi oczekuje gwarancji
Zapytaj o ten tekst
Źródła i kontekst
Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.
Wesprzyj Pollar