Nepal szacuje koszty odbudowy po powodzi lodowcowej na 4,78 mld USD, liczba ofiar wzrosła do 1428

Skala odbudowy i wstępne straty

Rząd Nepalu ogłosił 11 września, że naprawa szkód po powodzi lodowcowej na północnej granicy wyniesie około 4,78 mld USD. Prognozę, odpowiadającą 4,12 mld euro lub 723,31 mld rupii nepalskich, przedstawił rzecznik MSZ Lok Bahadur Chhetri po wstępnych ocenach sektorowych. Planiści przeznaczyli 57,67 mln USD na natychmiastowe działania ratunkowe i naprawcze w ciągu najbliższych sześciu miesięcy, podczas gdy pozostałe 4,71 mld USD zostanie przeznaczone na długoterminową odbudowę infrastruktury transportowej, mieszkaniowej i energetycznej.

„Całkowity szacunkowy budżet na odbudowę wynosi około 4,78 miliarda dolarów.”

Urzędnik Krajowego Urzędu ds. Redukcji Ryzyka Katastrof i Zarządzania (NDRRMA) Dharmaraj Uprety zaznaczył, że władze obliczyły straty przy użyciu badań dronami oraz porównawczych danych statystycznych sprzed katastrofy. Powódź uderzyła w kluczowe obiekty, uszkadzając 13 elektrowni wodnych o łącznej mocy 759 megawatów oraz pięć instalacji słonecznych produkujących 24 megawaty, co wyeliminowało 10% krajowych dostaw energii.

Elektrownie wodne (13 obiektów)759

Słoneczne (5 obiektów)24

Elektrownie wodne (13 obiektów)

759 MW

Słoneczne (5 obiektów)

24 MW

Dane z tekstu artykułu

Liczba ofiar w Nepalu i Tybecie

Katastrofa rozpoczęła się po godzinie 08:30 w dniu 26 sierpnia, gdy osuwisko wywołało zawalenie się lodowca na północnym zboczu Langtang Lirung, szczytu na granicy nepalsko-chińskiej. Fala lodu, skał i błota przetoczyła się przez doliny rzek Trishuli i Bhotekoshi, niszcząc wioski nadbrzeżne, drogi i mosty. Według stanu na 11 września nepalska agencja ratunkowa potwierdziła odnalezienie 1385 ciał, a 5130 osób uznano za zaginione. W sąsiednim Tybecie chińskie media państwowe potwierdziły 43 ofiary śmiertelne i 519 osób zaginionych, co podniosło łączny bilans w obu krajach do 1428 zabitych i 5649 zaginionych oraz co najmniej 5600 rannych.

Ekipy poszukiwawcze kontynuowały oczyszczanie tuneli elektrowni wodnych, w których uwięzionych pozostało wielu pracowników. Wśród ofiar znaleźli się zarówno lokalni mieszkańcy, jak i zagraniczni wędrowcy oraz pielgrzymi z Indii, Chin, Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych i Australii. Podczas gdy osady położone w dół rzeki, takie jak Devighat (80 kilometrów od miejsca zawalenia), ewakuowały się przed nadejściem fali, osady położone wyżej zostały zaskoczone bez odpowiedniego ostrzeżenia. Loty ratunkowe obsługiwane przez śmigłowce z Katmandu docierały do odległych punktów etapowych, takich jak Betrawati, podczas gdy rodziny gromadziły się w bazie wojskowej Bidur i szpitalach w Katmandu, aby zidentyfikować ofiary.

Awaria telekomunikacji i reformy satelitarne

Powódź zerwała dziesiątki kilometrów światłowodów i przewróciła wieże przekaźnikowe, odcinając ocalałych w dolinach na wiele dni. Zastępca dyrektora Urzędu Telekomunikacji Nepalu Binod Shrestha zauważył, że awaria wykazała krytyczne luki w krajowej infrastrukturze ostrzegania, która opiera się wyłącznie na wiadomościach SMS.

„Wyciągnęliśmy wnioski z tej katastrofy. Inne kraje posiadają plan reagowania kryzysowego dla komunikacji, aby przywrócić ją tak szybko, jak to możliwe.”

Urzędnicy rozważają zmiany strukturalne, które umożliwią szerszą łączność satelitarną podczas kryzysów. Zgodnie z obowiązującym prawem zagraniczni dostawcy satelitarni, tacy jak Starlink, podlegają limitowi 80% udziału kapitału zagranicznego i muszą działać za pośrednictwem krajowych operatorów. Bezpośrednio po katastrofie lokalny dostawca internetu DishHome nawiązał współpracę z europejskim operatorem satelitarnym Eutelsat w celu przywrócenia łączności regionalnej.

Apel o sprawiedliwość klimatyczną w ONZ

Nepalskie władze przypisały zawalenie się lodowca przyspieszonemu topnieniu Himalajów spowodowanemu wzrostem globalnych temperatur. Premier Balendra Shah stanie na czele delegacji kraju na Zgromadzenie Ogólne ONZ w Nowym Jorku, aby wezwać do międzynarodowej pomocy klimatycznej. Sekretarz generalny MSZ Amrit Bahadur Ra wyjaśnił cel dyplomatyczny rządu.

„Zwróci on uwagę społeczności międzynarodowej na utratę ludzkiego życia i mienia, jakiej doznał Nepal z powodu zmian klimatycznych i wywoływanych przez nie katastrof.”