Odkrycia · Bir Chali, Pasadena i Albuquerque

Meteoryt z Sahary Teghaza 001 pochodzi z Marsa i ma co najmniej 4,1 mld lat

Meteoryt marsjański znaleziony na Saharze w Mali w 2022 roku powstał co najmniej 4,1 mld lat temu, co czyni go prawdopodobnie najstarszym spośród 435 znanych meteorytów z Marsa na Ziemi. Badanie opublikowane w czasopiśmie Science wskazuje również na ślady interakcji wody ze skałą podczas jej stygnięcia.

Tekst AI na podstawie relacji Ars Technica, Deutsche Welle, La Razón i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Bir Chali, Pasadena, Albuquerque · Mali, Stany Zjednoczone

Fragment z Sahary

Teghaza 001 został znaleziony we wrześniu 2022 roku na Saharze, w Mali, około 34 kilometry od miejscowości Bir Chali. Znalezisko składało się z ośmiu fragmentów, z których największy był wielkości pięści, a łączna waga wynosiła niespełna 800 gramów. Kamienie trafiły do nauki dzięki handlowi meteorytami, w ramach którego poszukiwacze przeczesują piaski w poszukiwaniu ciemnych skał. Prywatny kolekcjoner zakupił je i wysłał fragment na Uniwersytet Nowego Meksyku, gdzie Carl Agee i Karen Ziegler zmierzyli izotopy tlenu. Wartości odpowiadały innym meteorytom marsjańskim, jednak początkowo sklasyfikowano skałę jako szergotyt, czyli najczęstszą i najmłodszą klasę, dopóki Agee nie zauważył anomalii i nie skontaktował się z Yang Liu z Jet Propulsion Laboratory należącego do NASA.

Dlaczego starożytne skały z Marsa są rzadkością

Liczba kraterów sugeruje, że większość powierzchni Marsa ma ponad 3 mld lat, jednak wszystkie trzy główne klasy meteorytów marsjańskich mają 2,4 mld lat lub mniej. Przed tym badaniem znane były tylko dwa autentycznie starożytne meteoryty marsjańskie: Allan Hills 84001, znaleziony na Antarktydzie, oraz Black Beauty, niejednorodna skała z północno-zachodniej Afryki. Wyjaśnienie Liu zaczyna się od sposobu, w jaki materia opuszcza planetę. Potężne uderzenie jest niezbędne, aby wyrzucić skałę z Marsa, a słabo związany materiał może nie przetrwać takiego startu.

„Jeśli uderzenie nastąpi w luźny pył, może on nie zostać scementowany w skałę i nie wyrwie się z grawitacji Marsa.”

Yang Liu, planetolog z Jet Propulsion Laboratory NASA

Ten filtr pozostawia naukowców z obciążoną kolekcją. Black Beauty jest częściowym wyjątkiem, ponieważ jej skład chemiczny odpowiada pomiarom orbitalnym, ale jest to mieszanka gleby i drobnych fragmentów. Teghaza 001 to pojedyncza, nienaruszona skała magmowa, a Liu twierdzi, że jest bardzo stara i podobna do niektórych najstarszych skał na Ziemi.

Wiek meteorytów marsjańskichmld lat
Teghaza 001 (co najmniej)
4.1 mld lat
Trzy główne klasy (do)
2.4 mld lat

Dane z tekstu artykułu

Co skała mówi o Marsie

Teghaza 001 to gabro, gruboziarnista skała magmowa zbudowana głównie ze skalenia i piroksenu, zawierająca kryształy cyrkonu z uranem. Naukowcy datowali ją na podstawie rozpadu uranu do ołowiu, co wskazało wiek co najmniej 4,1 mld lat. Magma, z której powstała, pochodziła z głębi płaszcza Marsa i stygła powoli pod powierzchnią, podczas gdy woda oddziaływała ze skałą. Izotopy tlenu i wodoru wskazują, że woda powierzchniowa przesiąkała do głębszych warstw skorupy i mieszała się ze stopioną skałą, co przypomina procesy zachodzące na Ziemi. Tylko trzy znane meteoryty pochodzą z tego wczesnego etapu Marsa, a nowe badania dowodzą, że Teghaza 001 jest prawdopodobnie najstarszym z nich. Liu opisuje skałę jako świadka czasów, gdy Mars był prawdopodobnie cieplejszy i bardziej wilgotny niż przez większość swojej historii.

Ograniczenia i otwarte pytania

Lee Saper, badacz z NASA Ames Research Center i współautor badania, stwierdził, że wyniki potwierdzają warunki sprzyjające życiu drobnoustrojów na wczesnym Marsie. Odkrycia nie dowodzą, że kiedykolwiek istniały tam organizmy. Naukowcy twierdzą również, że Mars prawdopodobnie miał początkowo gęstszą atmosferę i bardziej wilgotne środowisko, a warunki te pogarszały się stopniowo w ciągu pierwszego miliarda lat. Badacze podejrzewają, że Teghaza 001 mogła pochodzić z wyżyn na półkuli południowej, być może w pobliżu basenu Hellas. Naukowcy nie wiedzą dokładnie, kiedy skała dotarła na Ziemię.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Organizacje
Reuters

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar