Schwerdtner ponownie wybrana, Pantisano dołącza do kierownictwa niemieckiej Lewicy po kontrowersyjnych wypowiedziach

Odchodzący przewodniczący

Jan van Aken, który współprzewodniczył Die Linke od 2024 roku, nie ubiegał się o reelekcję ze względów zdrowotnych. Wraz ze Schwerdtner wyprowadził partię z powrotem do Bundestagu w wyborach federalnych w 2025 roku z wynikiem 8,8% głosów, zaprzeczając prognozom, że partia spadnie poniżej progu 5%. Członkostwo od tego czasu podwoiło się do około 126 000, a obecne sondaże dają partii od 10 do 12%. W pożegnalnym przemówieniu van Aken postawił ambitny cel, mówiąc, że partia powinna dążyć do stania się „Volkspartei” i osiągnięcia 20% poparcia.

Tak wielu ludzi w Niemczech chce tego, czego my chcemy. I wiecie co? Kiedyś nazywano to Volkspartei. Tak, to jest moja wizja Die Linke: socjalistyczna Volkspartei tutaj w Niemczech.

Kontrowersyjne uwagi

Pantisano, poseł do Bundestagu ze Stuttgartu i syn włoskich imigrantów, wywołał reakcję przed głosowaniem wywiadem w Bild. Powiedział, że „nie ma różnicy między CDU, która prowadzi faszystowską politykę, AfD a samymi faszystami”. Sekretarz generalny CDU Carsten Linnemann odpowiedział, że każdy, kto utożsamia chadeków z faszystami, „dyskwalifikuje się do jakiejkolwiek odpowiedzialności politycznej”.

Pantisano później przyznał, że sformułowanie było „niefortunne” i „skrócone”, mówiąc agencji DPA: „Chodzi o to, że partie takie jak CDU przejmują złą politykę AfD i w ten sposób ją wzmacniają”. Podczas kongresu powiedział również, że dąży do polaryzacji i że delegaci „dostaną to ze mną”.

Potwierdzenie podwójnego przywództwa

Schwerdtner, po raz pierwszy wybrana na współprzewodniczącą w październiku 2024 roku, została pochwalona przez van Akena i otrzymała owację na stojąco. Jej wynik 85,7% podkreślił szerokie poparcie. Pantisano uzyskał natomiast tylko 53,3% mimo braku kontrkandydata, nie osiągając własnego celu wynoszącego ponad 70%. Dyrektor zarządzający partii Janis Ehling, któremu przypisuje się pomoc w osiągnięciu ostatniego sukcesu wyborczego, został wybrany z około 73%.

Program i perspektywy

Schwerdtner wezwała partię do walki z cięciami socjalnymi planowanymi przez czarno-czerwony rząd federalny pod przewodnictwem kanclerza Friedricha Merza. „Walczymy o każdego pracownika socjalnego w gminie, o każde boisko sportowe i o każde dziecko” – powiedziała delegatom. Pantisano podkreślił, że chce odzyskać klasę robotniczą i dotrzeć do pracowników w fabrykach.

Kongres przyjął również wniosek nadzwyczajny o organizację protestów przeciwko temu, co nazwano „cięciami socjalnymi i militaryzacją”, dążąc do powtórzenia mobilizacji, która wyrosła z reform Agendy 2010 dwie dekady temu. Nastrój pozostał w większości optymistyczny, choć debaty nad Gazą i stanowiskiem partii wobec Izraela ujawniły napięcia między bardziej pragmatycznym skrzydłem a lewicowymi aktywistami, którzy naciskali na silniejsze potępienie działań Izraela.