Koniec obaw o ebolę we Włoszech – testy potwierdzają u dwojga pracowników pomocy z Ugandy Shigellę, nie wirusa Bundibugyo

Pierwszy alarm

Dwóch włoskich pracowników pomocy – 31-letni mężczyzna z Bulgarograsso i 33-letnia kobieta z Lurate Caccivio w prowincji Como – zostało hospitalizowanych w szpitalu Sacco w Mediolanie 25 maja 2026 roku po powrocie z trzymiesięcznego pobytu w Ugandzie. Występowały u nich wysoka gorączka, wymioty, biegunka i inne objawy zgodne z gorączką krwotoczną, co uruchomiło włoski krajowy protokół dotyczący eboli. Szpital, wyposażony w najwyższy poziom bioizolacji dla chorób zakaźnych wysokiego ryzyka, natychmiast odizolował pacjentów i rozpoczął testy.

Wyniki testów i diagnoza

Testy wirusologiczne wykonane w laboratorium referencyjnym szpitala Sacco dały wynik negatywny dla wirusa Ebola, a konkretnie wariantu Bundibugyo krążącego obecnie w Demokratycznej Republice Konga. Pacjenci uzyskali również negatywny wynik na malarię i główne wirusy oddechowe objęte nadzorem. Lombardzki radca ds. opieki społecznej Guido Bertolaso potwierdził, że obie osoby uzyskały pozytywny wynik na Shigellę, powszechną bakterię wywołującą zakażenie żołądkowo-jelitowe, oraz że trwają dalsze badania mikrobiologiczne i hodowlane.

Testy wirusologiczne przeprowadzone w laboratorium referencyjnym szpitala Sacco w Mediolanie dały negatywny wynik.

Szerszy kontekst epidemiczny

Szczep Bundibugyo wirusa Ebola, dla którego nie ma autoryzowanej szczepionki ani konkretnego leczenia, ma śmiertelność na poziomie od 30% do 50%. Obecna epidemia została ogłoszona 15 maja 2026 roku w prowincji Ituri w północno-wschodniej Demokratycznej Republice Konga. Dyrektor generalny Światowej Organizacji Zdrowia Tedros Adhanom Ghebreyesus opisał epidemię jako „niezwykle poważną i trudną” i zauważył, że rozprzestrzenia się szybko. WHO podniosła poziom ryzyka w DRK z wysokiego na bardzo wysoki 23 maja, utrzymując globalne ryzyko na niskim poziomie. Tedros ogłosił stan zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym 17 maja i planował wizytę w DRK 26 maja wraz z Chikwe Ihekweazu, dyrektorem wykonawczym Programu Zdrowia Publicznego WHO.

Mamy do czynienia z niezwykle poważną i trudną epidemią. Rozprzestrzenia się szybko.

Reakcja i środki ostrożności

W sumie siedem osób, w tym inni członkowie grupy pomocowej i kontakty rodzinne, zostało objętych powierniczą izolacją domową i jest monitorowanych przez władze sanitarne. Włoskie Ministerstwo Zdrowia podkreśliło, że ryzyko eboli we Włoszech „pozostaje bardzo niskie” i że krajowy system gotowości i reagowania na zagrożenia zakaźne jest w pełni operacyjny. Wzmocniono także koordynację na poziomie europejskim: Departament Prewencji Ministerstwa uczestniczył w posiedzeniu Komitetu Bezpieczeństwa Zdrowotnego Komisji Europejskiej 24 maja.

Kontrowersje wokół alarmu medialnego

Bertolaso skrytykował burmistrz Lurate Caccivio, Serenę Arrighi, za wypowiedzi złożone przed poznaniem wyników testów, argumentując, że gdyby zachowano odpowiednie procedury i terminy, można było uniknąć alarmu medialnego, który wymagał znacznych zasobów i działań operacyjnych. Fabrizio Pregliasco, dyrektor szkoły specjalizacyjnej w zakresie higieny i medycyny prewencyjnej na Uniwersytecie Mediolańskim, skomentował, że w zglobalizowanym świecie wirusy podróżują szybciej niż ludzie, ale że włoski aparat prewencyjny udowodnił, że działa.

Ktokolwiek mówi o zerowym ryzyku, opowiada bajki. W zglobalizowanym świecie wirusy podróżują samolotem szybciej niż ludzie. Różnicę robią systemy ochrony zdrowia: wczesna diagnoza, izolacja i poważne protokoły.