Epidemia eboli w Demokratycznej Republice Konga: ponad 11 tys. zakażeń i 5387 zgonów

Bilans i zasięg

Ministerstwo zdrowia przekazało w środę, że w Demokratycznej Republice Konga szczepem Bundibugyo eboli zakaziły się 11 042 osoby, z czego 5387 zmarło. Najnowsze dane krajowe obejmują przypadki do 9 listopada, stanowiąc obraz sytuacji na ten dzień. Narodowy instytut zdrowia publicznego (INSP) określił wskaźnik śmiertelności na 48,8%. Wcześniejszy biuletyn INSP, o którym 10 listopada informowała Europa Press, wskazywał na 10 990 zakażeń i 5354 zgony, w tym 70 nowych przypadków i 31 zgonów w ciągu poprzednich 24 godzin.

W momencie publikacji tamtego biuletynu 966 pacjentów przebywało w szpitalach lub w izolacji, blisko 3000 osób wyzdrowiało i zostało wypisanych, a 79,2% kontaktów było objętych nadzorem. Prowincja Ituri pozostaje epicentrum z 69,6% zakażeń, choć jej udział spada w miarę rozprzestrzeniania się wirusa na inne części kraju. Epidemia objęła osiem z 26 prowincji: Ituri, Kiwu Północne, Kiwu Południowe, Tshopo, Górne Uele, Dolne Uele, Ubangi Północne i Ubangi Południowe.

Przyczyny trudności w opanowaniu epidemii

Epidemię ogłoszono w połowie maja, a władze z trudem próbują ją opanować z powodu konfliktów zbrojnych, niewydolnego systemu opieki zdrowotnej, złego stanu dróg oraz przemocy ze strony mieszkańców, podsycanej nieufnością i dezinformacją. Walki ponownie wybuchły w Ituri i Kiwu Północnym, dwóch głównych ogniskach, a władze sanitarne apelują o zawieszenie broni, aby pracownicy medyczni mogli dotrzeć do chorych. Placówki medyczne i personel są atakowane przez społeczności sceptycznie nastawione do wirusa; odnotowano już kilka takich zdarzeń. Opóźnienia w wykrywaniu, konflikt i przeciążenie służb pozwoliły wirusowi rozprzestrzeniać się szybciej niż w poprzednich epidemiach, a wiele zgonów nastąpiło poza centrami leczenia. Szczep Bundibugyo nie ma znanej szczepionki ani leku i zabija około połowę zakażonych. Na początku listopada Światowa Organizacja Zdrowia zatwierdziła badania kliniczne dwóch nowych szczepionek przeciw eboli, a wyniki spodziewane są na początku 2027 r.

Rozprzestrzenianie się w krajach sąsiednich

Przypadki odnotowano w Afryce Wschodniej, Środkowej i Zachodniej, co nadaje epidemii najszerszy zasięg geograficzny spośród wszystkich dotychczasowych epidemii eboli na kontynencie. Uganda ogłosiła 28 lipca, że jest wolna od wirusa, po odnotowaniu dwóch zgonów i 20 przypadków. Przypadki powiązane z epidemią w Kongu zarejestrowano w Kenii i Nigerii, przy czym Nigeria została uznana za wolną od wirusa po ewakuacji jedynego pacjenta do Szwajcarii. Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (IOM) poinformowała o wykryciu 71 przypadków w punktach nadzoru na szlakach migracyjnych i wskazała, że brak funduszy utrudnia działania powstrzymujące. Frantz Celestin, dyrektor regionalny agencji na Afrykę Wschodnią, Róg Afryki i Afrykę Południową, stwierdził:

„Wykrywanie eboli nie może ograniczać się do szpitali czy oficjalnych przejść granicznych.”

Dodał, że utrzymanie tych działań jest niezbędne dla terminowego wykrywania przypadków.

Porównanie z Afryką Zachodnią

Jest to druga co do wielkości i druga pod względem liczby ofiar śmiertelnych epidemia eboli w historii, po epidemii z lat 2014–2016 w Gwinei, Liberii i Sierra Leone. Tamta epidemia dotknęła ponad 28 600 osób i zabiła ponad 11 000, a dane WHO przytaczane przez Europa Press wskazują na 28 616 przypadków i 11 325 zgonów. Prognozy cytowane przez Europa Press sugerują, że epidemia w Kongu może ostatecznie przekroczyć ten bilans. Urzędnicy ds. zdrowia pracują w tych warunkach, podczas gdy epidemia nadal się rozszerza.

DR Konga 2026 (dane do 9 listopada)11 042

Afryka Zachodnia 2014–201628 616

DR Konga 2026 (dane do 9 listopada)

11042 przypadki

Afryka Zachodnia 2014–2016

28616 przypadki

Dane z tekstu artykułu