Epidemia eboli w Demokratycznej Republice Konga: ponad 5000 ofiar śmiertelnych i 10 000 zakażeń

Bilans ofiar i liczba zakażeń

Władze sanitarne w Demokratycznej Republice Konga odnotowały 5026 zgonów z powodu eboli od połowy maja oraz 10 351 przypadków zakażeń. W momencie publikacji tej aktualizacji 1101 osób było leczonych lub przebywało w izolacji, a 2788 byłych pacjentów uznano za ozdrowieńców. Dane opublikowane 30 i 31 października przekroczyły te progi, wskazując na ponad 5000 zgonów i ponad 10 000 infekcji. Eksperci uważają, że rzeczywiste liczby mogą być wyższe, ponieważ choroba rozprzestrzeniała się niezauważenie co najmniej od lutego, przed oficjalnym ogłoszeniem epidemii 15 maja.

Zmarli5026

Zakażeni10 351

W trakcie leczenia lub izolacji1101

Ozdrowieńcy2788

Zmarli

5026 osoby

Zakażeni

10351 osoby

W trakcie leczenia lub izolacji

1101 osoby

Ozdrowieńcy

2788 osoby

Dane z tekstu artykułu

Rozprzestrzenianie się w kraju i regionie

Epidemia dotknęła osiem z 26 prowincji kraju, a wiele zgonów nastąpiło poza ośrodkami leczenia. Jest to jedna z najpoważniejszych epidemii w historii; większa była jedynie epidemia z lat 2014–2016 w Gwinei, Liberii i Sierra Leone, w której zakażeniu uległo ponad 28 600 osób, a ponad 11 000 zmarło. Liczba infekcji rośnie szybciej niż w poprzednich epidemiach, co wiąże się z późnym wykryciem wirusa i słabym systemem opieki zdrowotnej. Wirus dotarł również na północ i wschód kraju, gdzie państwo sprawuje ograniczoną kontrolę z powodu trwających od lat konfliktów.

Problem dotyczy także innych krajów afrykańskich. Uganda odnotowała 20 infekcji i dwa zgony. Kenia zgłosiła pierwszy przypadek na początku października; zakażenie to ma związek z obywatelem Kenii, który przebywał w DR Konga i zmarł. Nigeria poinformowała o pierwszym przypadku 20 października, gdy żona szwajcarskiego dyplomaty zachorowała kilka dni po kilkutygodniowej podróży do Ugandy. Jedyny jak dotąd przypadek w Europie wykryto w czerwcu we Francji u lekarza, który pracował podczas misji kryzysowej we wschodnim Kongu i został później wypisany jako ozdrowieniec.

Trudności w powstrzymaniu wirusa

Obecnie nie ma zatwierdzonego leczenia ani szczepionki dla szczepu Bundibugyo. Preparat Ervebo jest zatwierdzony i zalecany wyłącznie dla formy wirusa znanej wcześniej jako Zaire ebolavirus. Wczesne objawy można pomylić z malarią, co opóźnia izolację i leczenie. Od lipca trwają badania kliniczne nad dwiema terapiami przeciwwirusowymi, a w ramach testów szczepionkowych sprawdzane jest, czy Ervebo chroni również przed typem Bundibugyo. Światowa Organizacja Zdrowia ostrzegła, że powstrzymanie wirusa na kontynencie afrykańskim jest złożonym zadaniem. Choroba wywołuje wysoką gorączkę, biegunkę i krwawienia, a rozprzestrzenia się poprzez kontakt z ciałem i płynami ustrojowymi.

Kalendarium epidemii

Według ekspertów infekcja krążyła niezauważona od lutego. Epidemia została oficjalnie ogłoszona 15 maja, a jedyny jak dotąd przypadek w Europie odnotowano w czerwcu. Badania kliniczne terapii przeciwwirusowych rozpoczęły się w lipcu, a Kenia zgłosiła pierwszy przypadek na początku października. Pierwszy przypadek w Nigerii odnotowano 20 października, a liczba ofiar stale rośnie w miarę rozprzestrzeniania się epidemii w kolejnych prowincjach.