Były premier Wielkiej Brytanii Keir Starmer rezygnuje z mandatu poselskiego i wycofuje się z polityki krajowej
Były premier Wielkiej Brytanii Keir Starmer ogłosił rezygnację z mandatu poselskiego, co wymusza wybory uzupełniające w jego londyńskim okręgu Holborn and St Pancras w czasie, gdy rządy Partii Pracy sprawuje Andy Burnham.
Rezygnacja z mandatu i przyszłe plany
Były premier Wielkiej Brytanii Keir Starmer ogłosił 1 września 2026 r., że ustępuje ze stanowiska posła z okręgu Holborn and St Pancras, kończąc tym samym jedenaście lat pracy w Izbie Gmin. 63-letni polityk, który stał na czele rządu Partii Pracy od lipca 2024 r. do lipca 2026 r., potwierdził swoją decyzję w wywiadzie dla Camden New Journal oraz w oświadczeniu opublikowanym w mediach społecznościowych. Starmer początkowo sygnalizował w czerwcu, że zamierza dokończyć kadencję jako poseł niezależny, jednak zmienił plany po letniej przerwie. Zaznaczył, że jego przyszła aktywność zawodowa skupi się poza krajową polityką partyjną, z naciskiem na politykę globalną i rzecznictwo.
Podczas lata miałem czas na refleksję i przemyślenie tego, jak wygląda moja przyszłość. Uznałem, że to właściwy moment, aby ustąpić ze stanowiska posła z okręgu Holborn and St Pancras i przekazać pałeczkę następcy.
Droga od rządu do ław poselskich
Starmer wszedł do parlamentu w 2015 r. po karierze prawniczej, w 2020 r. objął przywództwo w Partii Pracy, a w 2024 r. wygrał wybory parlamentarne. Jego administracja doświadczała rosnącej presji wewnętrznej po słabych wynikach Partii Pracy w majowych wyborach lokalnych i regionalnych w 2026 r., a także w związku z kontrowersjami wokół nominacji Petera Mandelsona na ambasadora Wielkiej Brytanii w Stanach Zjednoczonych. Starmer ogłosił plan ustąpienia z funkcji premiera 22 czerwca 2026 r., pozostając na stanowisku do czasu zaprzysiężenia Andy'ego Burnhama 20 lipca 2026 r. Odejście Starmera z parlamentu nastąpiło w dniu, w którym Izba Gmin wznowiła obrady, a Burnham po raz pierwszy przemówił jako premier.
- Wybrany na posła z okręgu Holborn and St Pancras.
- Wybrany na lidera Partii Pracy.
- Zostaje premierem po zwycięstwie Partii Pracy w wyborach parlamentarnych.
- Ogłasza zamiar rezygnacji z funkcji premiera.
- Formalnie ustępuje ze stanowiska premiera, urząd obejmuje Andy Burnham.
- Ogłasza rezygnację z mandatu poselskiego.
Perspektywy wyborów uzupełniających w Holborn and St Pancras
Rezygnacja wywołuje wybory uzupełniające w okręgu w centrum Londynu, co będzie sprawdzianem dla pozycji wyborczej Partii Pracy pod przywództwem Burnhama. W wyborach parlamentarnych w 2024 r. Starmer utrzymał mandat z poparciem 48,9%, wyprzedzając niezależnego kandydata Andrew Feinsteina (18,9%) oraz kandydata Partii Zielonych Davida Stansella (10,4%). Najnowsze prognozy PollCheck szacują poparcie dla Partii Pracy w okręgu na 38,5% wobec 17,2% dla Zielonych, podczas gdy Electoral Calculus daje Partii Pracy 59% szans na zwycięstwo w porównaniu z 40% dla Zielonych. Lider Partii Zielonych Zack Polanski zasygnalizował w kwietniu, że rozważy start w wyborach uzupełniających w tym okręgu. Starmer zapowiedział, że udzieli pełnego poparcia wybranemu kandydatowi Partii Pracy.
- Keir Starmer (Partia Pracy)
- 48.9 %
- Andrew Feinstein (Niezależny)
- 18.9 %
- David Stansell (Partia Zielonych)
- 10.4 %
Bilans okręgu i działania polityczne
Odnosząc się do swojej pracy w okręgu, Starmer wskazał na kilka programów legislacyjnych i miejskich wprowadzonych podczas swojej kadencji. Inicjatywy te obejmują dziesięć klubów śniadaniowych w Camden, z których pięć powstało w kwietniu, a pięć otwarto we wrześniu 2026 r., oraz darmowe posiłki w szkołach dla 4600 lokalnych dzieci. Starmer wspomniał również o zniesieniu limitu świadczeń na dwoje dzieci, co objęło 2500 dzieci w Holborn and St Pancras, oraz o przyjęciu ustawy o prawach najemców (Renters' Rights Act), która dotyczy 16 500 lokalnych lokatorów. Starmer stwierdził, że zamierza pozostać aktywny w działaniach na rzecz zwalczania przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz realizować projekty międzynarodowe.
Skupię się teraz na innych sprawach, w tym na sprawach międzynarodowych, takich jak obronność, bezpieczeństwo, handel i technologia w szybko zmieniającym się świecie.


