ERC i Junts rozpoczynają kampanię przed 29 listopada, wymieniając się złośliwymi atakami w Tarragonie i Barcelonie

ERC rozpoczyna w Tarragonie

Esquerra Republicana (ERC) rozpoczęła w czwartek, 12 listopada, kampanię przed wyborami powszechnymi 29 listopada w porcie w Tarragonie. „El País” oszacował liczbę uczestników na około 900 osób, a „La Vanguardia” na około 800. Gabriel Rufián, główny kandydat partii w Barcelonie, przemawiał obok Oriola Junquerasa, Elisendy Alamany, Francesca-Marca Àlvaro oraz Normy Pujol, kandydatki do Kongresu w Tarragonie.

Tarragona ma znaczenie, ponieważ ERC chce zdobyć drugi mandat w prowincji, co udało się ostatnio w kwietniu 2019 roku. „El País”, analizując kilka sondaży, ocenia, że ERC prawdopodobnie zdobędzie jeden z sześciu mandatów w prowincji i rywalizuje o kolejny z PSC oraz Junts. Wiec był również przedstawiany jako początek cyklu, w którym ERC ma nadzieję przejąć przywództwo na lewicy od PSC.

Kampania przedstawia ERC jako zaporę przed rządem PP i Vox. Rufián ostrzegł, że jeśli obie partie osiągną 210 mandatów, zmienią Konstytucję, wskazując na emerytury i opiekę zdrowotną jako obszary, które mogą stać się celem. Powiedział zwolennikom, że ERC musi być niepodległościowa, postępowa i feministyczna, ale przede wszystkim antyfaszystowska.

„Dojdzie do zmian konstytucyjnych.”

Rufián atakuje Junts

Najostrzejsze słowa Rufián skierował pod adresem Junts, oskarżając partię o bycie współpracownikiem Abascala za ustawienie się pomiędzy dwoma blokami. Opisał katalońską prawicę, która naśladuje Orriols i Ayuso, wskazując na głosy Junts przeciwko ostatnim dwóm dekretom mieszkaniowym jako dowód na to, że staje ona po stronie PP i Vox przeciwko katalońskim pracownikom. Wezwał Junts do powrotu do zdrowego rozsądku i powiedział wyborcom tej partii, że ERC jest po to, by ich reprezentować. Bronił startu z Podemos, argumentując, że partia nie jest plemieniem i musi reprezentować różnorodną Katalonię, dodając, że ERC przyjmuje każdego, kto podziela wartości sprawiedliwości społecznej, demokracji, wolności i antyfaszyzmu.

Junts rozpoczyna w Barcelonie

Junts rozpoczęło kampanię tego samego dnia w dzielnicy Poblenou w Barcelonie, przy udziale około stu działaczy i zwolenników, według „La Razón”. Kandydatka Míriam Nogueras, sekretarz generalny Jordi Turull oraz Carles Puigdemont, który dołączył przez wideo, przedstawili partię jako jedyną siłę, która jest czysto katalońska i wolna od powiązań z hiszpańskimi blokami. Nogueras odpowiedziała na sojusz ERC z Podemos zdaniem skierowanym bezpośrednio do wyborców Rufiána.

„Jeśli głosujesz na ERC, głosujesz na Podemos.”

Nogueras przedstawiła głos na Junts jako głos użyteczny na 29 listopada, mówiąc, że siedmiu deputowanych partii pomogło zablokować prawicę w 2023 roku. Jej główną obietnicą było to, że głos na Junts powstrzyma rząd PP i Vox przed objęciem władzy.

„Z nami ani Abascal, ani Colau nie będą ministrami.”

Turull poszedł dalej, opisując PP i Vox jako siły wychodzące z szafy frankizmu i odrzucił jakiekolwiek porozumienie z nimi.

Puigdemont i oczekiwanie na powrót

Puigdemont zdecydował się pozostać w Waterloo w Belgii do czasu zakończenia wyborów 29 listopada, mimo że „El Periódico” donosi, iż żaden nakaz aresztowania przeciwko niemu nie pozostaje w mocy. Powiedział, że coś mu podpowiada, iż jest to ostatnia kampania, którą prowadzi na odległość. Jego powrót zależy od ostatecznego zastosowania amnestii, co jest kwestią spoczywającą w rękach sędziego Sądu Najwyższego Manuela Marcheny i może zostać rozstrzygnięte w ciągu dni lub tygodni od 12 listopada.

Co dalej

Wybory powszechne zaplanowano na 29 listopada 2026 roku, a obie partie rywalizują o mandaty, które mogą zadecydować o składzie przyszłego Kongresu. Sondaże cytowane przez „El Periódico” wskazują, że większość wyborców, o których walczy ERC, dzieli się między PSC i Comuns, podczas gdy kilka tysięcy waha się między ERC a Junts. Junts chce, aby decyzje Hiszpanii zależały od Katalonii, podczas gdy ERC próbuje zająć miejsce PSC. Karawana wyborcza ERC ma dotrzeć do Tortosy w niedzielę, 15 listopada, według „El País”.