Josep Vilarasau, który przekształcił La Caixa w finansowego giganta, zmarł w wieku 95 lat

Kariera wykuta w Madrycie

Vilarasau urodził się w Barcelonie 20 lutego 1931 roku. Uczył się w La Salle Bonanova, gdzie poznał swojego przyszłego następcę Ricarda Fornesę. Uzyskał doktorat z inżynierii przemysłowej oraz dyplom z ekonomii, a także odbył studia podyplomowe na Uniwersytecie w Manchesterze. W 1958 roku rozpoczął pracę w Ministerstwie Finansów, w 1966 roku dołączył do Telefóniki jako zastępca dyrektora generalnego, a następnie pełnił funkcje dyrektora generalnego Skarbu Państwa (1969) oraz dyrektora generalnego ds. polityki finansowej (1972). Nominacje te uczyniły go jednym z technokratów odpowiedzialnych za reformy gospodarcze późnego okresu frankizmu. Wykładał również na Politechnice w Madrycie, a w 1974 roku został mianowany dyrektorem generalnym państwowej spółki naftowej CAMPSA. W 1973 roku pomógł swojemu kuzynowi Carlosowi Ferrerowi Salatowi założyć Banco de Europa i zasiadał w jego zarządzie.

Przekształcenie La Caixa

Jego nominacja na dyrektora generalnego La Caixa w 1976 roku stanowiła punkt zwrotny. W tamtym czasie instytucja (wówczas Caja de Ahorros y Pensiones de Barcelona) zarządzała 320 oddziałami, zatrudniała 3000 pracowników i osiągała zysk w wysokości 2655 mln peset. Do 1999 roku, kiedy Vilarasau objął stanowisko prezesa, bank posiadał 4000 placówek, 17 500 pracowników i osiągał zysk rzędu 110 000 mln peset. Ekspansji terytorialnej poza Katalonię towarzyszyło przyjęcie modelu bankowości uniwersalnej. W 1981 roku wprowadził logo z gwiazdą Joana Miró i nadzorował budowę dwóch czarnych wież przy Avenida Diagonal, które stały się trwałymi symbolami instytucji.

Przemysłowa potęga w Madrycie

Pod rządami Vilarasau La Caixa zgromadziła znaczne udziały w największych hiszpańskich korporacjach. Bank stał się kluczowym akcjonariuszem m.in. w Telefónica, Repsol, Gas Natural, Aguas de Barcelona, Abertis i Port Aventura. Ta sieć powiązań kapitałowych zapewniła katalońskiej grupie pozycję w Madrycie, której nie posiadało wiele innych regionalnych firm. Jeden z przedsiębiorców powiedział EL PERIÓDICO, że w swoich czasach Vilarasau był „el único catalán a quien le hacían caso en Madrid” (jedynym Katalończykiem, którego słuchano w Madrycie).

Mandat i sukcesja

Pełnił funkcję prezesa w latach 1999–2003, przekazując stery swojemu dawnemu koledze ze szkoły, Ricardowi Fornesie. Następnie pozostał honorowym prezesem zarówno La Caixa, jak i fundacji La Caixa. Bank ostatecznie przekształcił się w CaixaBank, który zamknął rok obrotowy 2025 z liczbą 18,87 mln klientów. Vilarasau zmarł w Barcelonie 28 lipca 2026 roku w wieku 95 lat, co potwierdziła fundacja.