Josep Vilarasau, który przekształcił La Caixa w finansowego giganta, zmarł w wieku 95 lat

Kariera wykuta w Madrycie

Vilarasau urodził się w Barcelonie 20 lutego 1931 roku. Uczył się w La Salle Bonanova, gdzie poznał swojego przyszłego następcę Ricarda Fornesę. Uzyskał doktorat z inżynierii przemysłowej oraz dyplom z ekonomii, a także odbył studia podyplomowe na Uniwersytecie w Manchesterze. W 1958 roku rozpoczął pracę w Ministerstwie Finansów, w 1966 roku dołączył do Telefóniki jako zastępca dyrektora generalnego, a następnie pełnił funkcje dyrektora generalnego Skarbu Państwa (1969) oraz dyrektora generalnego ds. polityki finansowej (1972). Nominacje te uczyniły go jednym z technokratów odpowiedzialnych za reformy gospodarcze późnego okresu frankizmu. Wykładał również na Politechnice w Madrycie, a w 1974 roku został mianowany dyrektorem generalnym państwowej spółki naftowej CAMPSA. W 1973 roku pomógł swojemu kuzynowi Carlosowi Ferrerowi Salatowi założyć Banco de Europa i zasiadał w jego zarządzie.

Przekształcenie La Caixa

Jego nominacja na dyrektora generalnego La Caixa w 1976 roku stanowiła punkt zwrotny. W tamtym czasie instytucja (wówczas Caja de Ahorros y Pensiones de Barcelona) zarządzała 320 oddziałami, zatrudniała 3000 pracowników i osiągała zysk w wysokości 2655 mln peset. Do 1999 roku, kiedy Vilarasau objął stanowisko prezesa, bank posiadał 4000 placówek, 17 500 pracowników i osiągał zysk rzędu 110 000 mln peset. Ekspansji terytorialnej poza Katalonię towarzyszyło przyjęcie modelu bankowości uniwersalnej. W 1981 roku wprowadził logo z gwiazdą Joana Miró i nadzorował budowę dwóch czarnych wież przy Avenida Diagonal, które stały się trwałymi symbolami instytucji.

Przemysłowa potęga w Madrycie

Pod rządami Vilarasau La Caixa zgromadziła znaczne udziały w największych hiszpańskich korporacjach. Bank stał się kluczowym akcjonariuszem m.in. w Telefónica, Repsol, Gas Natural, Aguas de Barcelona, Abertis i Port Aventura. Ta sieć powiązań kapitałowych zapewniła katalońskiej grupie pozycję w Madrycie, której nie posiadało wiele innych regionalnych firm. Jeden z przedsiębiorców powiedział EL PERIÓDICO, że w swoich czasach Vilarasau był „el único catalán a quien le hacían caso en Madrid” (jedynym Katalończykiem, którego słuchano w Madrycie).

Placówki, połowa lat 70.320

Placówki, 19994000

Pracownicy, połowa lat 70.3000

Pracownicy, 199917 500

Zysk, połowa lat 70. (mln peset)2655

Zysk, 1999 (mln peset)110 000

Placówki, połowa lat 70.

320

Placówki, 1999

4000

Pracownicy, połowa lat 70.

3000

Pracownicy, 1999

17500

Zysk, połowa lat 70. (mln peset)

2655

Zysk, 1999 (mln peset)

110000

Dane z tekstu artykułu

Mandat i sukcesja

Pełnił funkcję prezesa w latach 1999–2003, przekazując stery swojemu dawnemu koledze ze szkoły, Ricardowi Fornesie. Następnie pozostał honorowym prezesem zarówno La Caixa, jak i fundacji La Caixa. Bank ostatecznie przekształcił się w CaixaBank, który zamknął rok obrotowy 2025 z liczbą 18,87 mln klientów. Vilarasau zmarł w Barcelonie 28 lipca 2026 roku w wieku 95 lat, co potwierdziła fundacja.