Nie żyje Emma Bonino, była szefowa MSZ Włoch i działaczka na rzecz praw obywatelskich. Miała 78 lat

Hospitalizacja i śmierć w Rzymie

Emma Bonino, była szefowa włoskiego MSZ, komisarz europejska i obrończyni praw obywatelskich, zmarła w piątek rano, 11 września 2026 r., w wieku 78 lat. Jej partia, +Europa, poinformowała o śmierci w prywatnej klinice w Rzymie. Bonino trafiła w stanie krytycznym do rzymskiego szpitala Santo Spirito w niedzielę, 6 września 2026 r., po ostrym kryzysie oddechowym. Przebywała na oddziale intensywnej terapii do czwartku, 10 września 2026 r., kiedy to przeniesiono ją do prywatnej placówki, gdzie zmarła następnego dnia. Trzy lata przed śmiercią Bonino ogłosiła, że po leczeniu raka płuc znajduje się w fazie remisji. Sekretarz partii Riccardo Magi, wiceprzewodnicząca Antonella Soldo, poseł Benedetto Della Vedova oraz przewodniczący partii Matteo Hallissey przybyli w piątek do kliniki, aby oddać jej hołd.

Kariera parlamentarna i europejska

Bonino po raz pierwszy została wybrana do włoskiej Izby Deputowanych w 1976 r. w wieku 28 lat. W ciągu pięciu dekad służby publicznej ośmiokrotnie uzyskiwała mandat parlamentarzystki, zasiadając sześć razy w niższej izbie i dwukrotnie w Senacie, a także cztery razy w Parlamencie Europejskim. Współkierowała włoską Partią Radykalną wraz z Marco Pannellą, a później założyła ugrupowanie +Europa. W 1995 r. została mianowana komisarzem europejskim ds. zdrowia i ochrony konsumentów, pełniąc tę funkcję do 1999 r. Następnie Bonino weszła w skład dwóch włoskich rządów, odpowiadając za handel zagraniczny i sprawy europejskie w gabinecie premiera Romano Prodiego w latach 2006–2008 oraz pełniąc funkcję ministra spraw zagranicznych w rządzie Enrico Letty w latach 2013–2014.

Izba Deputowanych6

Parlament Europejski4

Senat Włoch2

Izba Deputowanych

6 mandaty

Parlament Europejski

4 mandaty

Senat Włoch

2 mandaty

Dane z tekstu artykułu

Działalność na rzecz praw obywatelskich i rodzicielstwo zastępcze

Bonino rozpoczęła swoją aktywność polityczną w latach 70., odgrywając kluczową rolę w kampaniach referendalnych i legislacyjnych na rzecz legalizacji rozwodów i aborcji we Włoszech za pośrednictwem Centrum Informacji o Sterylizacji i Aborcji (CISA). W szczytowym momencie tych kampanii przyjęła pod opiekę dwie dziewczynki, Aurorę i Rugiadę, których matki znalazły się w trudnej sytuacji. Formalne ustalenia dotyczące pieczy zastępczej zostały zarejestrowane w sądzie dla nieletnich i zakończyły się po kilku latach, gdy Aurora wróciła do biologicznych rodziców, a Rugiada zamieszkała z dziadkami. Bonino utrzymywała z Rugiadą relację przez całe życie, świętując później narodziny jej dziecka 12 stycznia 2007 r., co uczyniło Bonino babcią, mimo że sama nie była biologiczną matką.

Hołd i przygotowania do pogrzebu państwowego

Premier Włoch Giorgia Meloni ogłosiła, że rząd organizuje pogrzeb państwowy dla Bonino, który według przedstawicieli partii odbędzie się na początku przyszłego tygodnia wraz z wystawieniem trumny na widok publiczny. Rozmawiając z dziennikarzami w Vercelli, Meloni przyznała, że dzieliły je różnice polityczne, jednocześnie chwaląc zaangażowanie Bonino w walkę o pozycję kobiet w społeczeństwie.

„Emma Bonino i ja miałyśmy bardzo odmienne poglądy. Nigdy jednak nie przeszkodziło mi to w szanowaniu jej kompetencji, autorytetu i zrozumienia, że rola kobiety w społeczeństwie – także w polityce – nie jest czymś, na co czeka się, aż inni nam ją przyznają; to coś, o co trzeba zawalczyć.”

Prezydent Włoch Sergio Mattarella docenił jej całokształt pracy na rzecz instytucji włoskich i europejskich.

„Pozostawiła niezatarty ślad w życiu Republiki poprzez swoje wytrwałe i konsekwentne zaangażowanie. Radykałka, liberałka, feministka i zdecydowana proeuropejka, odegrała wiodącą rolę w ruchach i reformach, które ukształtowały bieg naszego społeczeństwa.”

Kondolencje złożyły grupy Parlamentu Europejskiego, w tym Europejska Partia Ludowa i Odnówmy Europę, a także były premier Romano Prodi oraz przedstawiciele władz regionalnych z Doliny Aosty. Odmienną opinię wyraził Maurizio Bolognetti, sekretarz Radicali Lucani, przywołując dawne spory między Bonino a Marco Pannellą.