Jan Brzeźny, dwukrotny zwycięzca Tour de Pologne i olimpijczyk, zmarł w wieku 75 lat w dniu swoich urodzin
Wielka postać polskiego kolarstwa zmarła w domu na stwardnienie zanikowe boczne, potwierdził jego przyjaciel Henryk Charucki. Brzeźny dominował w polskich wyścigach szosowych w latach 70. i 80., a później trenował reprezentację Wybrzeża Kości Słoniowej.
Ciche pożegnanie w dniu urodzin
Jan Brzeźny, filar polskiego kolarstwa szosowego, zmarł 11 czerwca 2026 r. – w dniu swoich 75. urodzin. Jako pierwsza o śmierci poinformowała stacja Radio Wrocław. Jego wieloletni przyjaciel i były kolega z drużyny Henryk Charucki powiedział, że Brzeźny zmagał się ze stwardnieniem zanikowym bocznym i odmówił opieki hospicyjnej, pozostając w domu ze sprzętem medycznym.
Janek zmarł na ALS. Choroba postępowała szybko i byłem przy nim. Nie chciał iść do hospicjum. Miał w domu sprzęt medyczny. Całą karierę jeździliśmy razem – w Dolmelu, w kadrze narodowej, później w Auxerre we Francji, zawsze dzieląc pokój na wyścigach. Pod koniec lat 80., gdy Janek został trenerem głównym reprezentacji Wybrzeża Kości Słoniowej i trenerem klubowym w Jamusukro, ściągnął mnie do Afryki. Był dla mnie jak brat; spędziłem z nim więcej czasu niż z moimi rodzeństwem.
Osiągnięcia wywalczone na polskich drogach
Dorobek Brzeźnego usiany jest zwycięstwami na ojczystej ziemi. Dwukrotnie wygrał Tour de Pologne (1978 i 1981), a w 1978 roku jako pierwszy Polak triumfował w Tour of Britain. Czterokrotnie startował w Wyścigu Pokoju, zdobywając etapy i klasyfikację górską. Na igrzyskach olimpijskich w Montrealu w 1976 roku zajął 30. miejsce w wyścigu ze startu wspólnego. W kraju zdobył 18 medali mistrzostw Polski, w tym osiem złotych – w konkurencjach indywidualnych, górskich, parami i drużynowych.
- Dołącza do Legii Warszawa na dwa sezony
- Rozpoczyna długi etap w Dolmelu Wrocław (do 1983 r.)
- Startuje na igrzyskach olimpijskich w Montrealu (30. miejsce w wyścigu szosowym) i zdobywa pierwsze indywidualne mistrzostwo kraju
- Wygrywa Tour de Pologne i Tour of Britain
- Zdobywa drugi triumf w klasyfikacji generalnej Tour de Pologne i drugie indywidualne złoto mistrzostw Polski
- Zostaje trenerem reprezentacji Wybrzeża Kości Słoniowej i trenerem klubowym w Jamusukro
- Otrzymuje Srebrny Krzyż Zasługi za wybitne osiągnięcia sportowe
- Umiera w domu w dniu swoich 75. urodzin
Kluby i afrykański epizod
Swoje pierwsze kroki stawiał w Huraganie Dzierżoniów, a później jeździł dla Legii Warszawa (1972–73) i Dolmelu Wrocław (1974–83), gdzie był „cieniem” polskiej gwiazdy Ryszarda Szurkowskiego. Po zakończeniu kariery zawodniczej Brzeźny pod koniec lat 80. przeniósł się na Wybrzeże Kości Słoniowej, aby trenować reprezentację narodową i klub w Jamusukro, zabierając Charuckiego jako swojego asystenta.
„Na zawsze w naszych sercach”
Świat kolarstwa zalał media społecznościowe wyrazami hołdu. Prezes Polskiego Związku Kolarskiego Marek Leśniewski napisał:
Siostrzenica Brzeźnego, zawodowa kolarka Paulina Brzeźna‑Bentkowska, opublikowała wpis:Żegnaj, przyjacielu! Byłeś wybitnym kolarzem.
Dolnośląski Związek Kolarski wydał oficjalne oświadczenie, nazywając Brzeźnego „legendą sportu”, której „niezłomny charakter i sportowa klasa inspirowały pokolenia”.Wujku, peleton w górze właśnie zyskał genialnego lidera. Przed Tobą kolejny, najpiękniejszy wyścig. Przekrocz linię mety z uniesionymi rękami, tak jak robiłeś to na ziemi. Na zawsze w naszych sercach.
