Porozumienie USA-Iran kończy 100-dniową kampanię wojskową, pozostawiając Irańczyków rozgoryczonych i GOP milczące
Podpisanie protokołu porozumienia USA-Iran spotkało się z mieszanką gorzkiej ulgi w Teheranie, milczeniem ze strony republikanów w Kongresie i niepokojem w Izraelu, który obawia się, że porozumienie jedynie odkłada kwestię nuklearną.
Pokój bez celebracji
Ponad sto dni operacji wojskowych USA i Izraela przeciwko Iranowi ustąpiło miejsca protokołowi porozumienia, podpisanemu 16 czerwca, który zarówno Teheran, jak i Waszyngton nazywają zwycięstwem. Porozumienie wstrzymuje kampanię bombową, ale nie rozwiązuje kwestii zmiany reżimu, na którą liczyło wielu Irańczyków. Na ulicach i w diasporze nastrój daleki jest od triumfalnego.
Rozwiane nadzieje Irańczyków
Dla Irańczyków, którzy przetrwali ataki, porozumienie ma smak popiołu. Jeden z emigrantów, obywatel Iranu mieszkający od dziesięcioleci we Francji pod pseudonimem Hassan, powiedział Le Parisien, że wojna była znośna tylko dlatego, że niosła obietnicę obalenia reżimu.
Ta wojna była interesująca tylko o tyle, o ile dawała nam nadzieję na zmianę reżimu. Zmarłych łatwiej było zaakceptować z tą perspektywą. Dziś zdajemy sobie sprawę, że te śmierci nie służyły żadnemu celowi.
Użytkownik internetu w Teheranie, cytowany przez Le Soir, gdy łączność internetowa w kraju powoli wraca, wyraził tę samą rozpacz.
Wiele rzeczy się skończyło, z wyjątkiem naszego bólu, cierpienia i ran. Marzenia i nadzieje spłonęły i nie wrócą.
Obawy nuklearne Izraela
Izrael, który nie brał udziału w negocjacjach, obserwuje porozumienie z głębokim niepokojem. Le Figaro donosi, że premier Benjamin Netanjahu obawia się, że porozumienie po prostu przesuwa irańską kwestię nuklearną na późniejszą fazę, nie rozwiązując jej. Rząd izraelski od dawna argumentował, że presja militarna jest konieczna, aby wymusić ostateczne rozwiązanie, a teraz widzi, jak ta dźwignia znika.
Niepokój republikanów
Na Kapitolu reakcja była wyraźnie stonowana. Republikańskie skrzydło w Kongresie przyjęło podpisanie tym, co Le Figaro określa jako niezręczne milczenie. Porozumienie, wynegocjowane przez republikańską administrację, stawia jastrzębi partii w sytuacji rozdarcia między lojalnością a przekonaniem, że jakikolwiek pakt z Teheranem jest kapitulacją. Prezydent Donald Trump nie spotkał się jeszcze z pełnoskalowym wewnętrznym buntem, ale cisza jest gęsta od napięcia.
