Liczba ofiar powodzi w Nepalu wzrosła do 1252, inżynierowie koordynują akcję ratunkową w tunelach przez WhatsApp

Podziemne poszukiwania w dolinie Trishuli

Ponad tydzień po powodzi błyskawicznej, która 26 sierpnia przeszła przez nepalską dolinę Trishuli, zespoły ratownicze wykorzystują plany techniczne udostępniane w 500-osobowej grupie komunikacyjnej, aby zlokalizować uwięzionych pracowników. Szacuje się, że w sześciu elektrowniach wodnych, z których co najmniej trzy były w trakcie budowy, zaginęło około 900 osób. Powódź naniosła 2,2 mln ton błota, skał i gruzu na dno doliny, zasypując punkty dostępu do elektrowni w pobliżu granicy z Chinami. Rządowe zespoły ratownicze poprosiły przez WhatsApp o rysunki konstrukcyjne zasypanej elektrowni Chilime o mocy 22 megawatów, otrzymując w ciągu kilku minut schematy strukturalne i współrzędne szybów od inżynierów z sieci. Jak dotąd w podziemnych sieciach nie odnaleziono żadnych ocalałych, choć zespoły ratownicze kontynuują usuwanie zatorów przy użyciu ciężkiego sprzętu budowlanego i wsparcia śmigłowców.

Przedstawiciele armii poinformowali, że masa osadów fizycznie odkształciła podziemną topografię.

Powódź zmieniła ukształtowanie terenu wokół tuneli i naruszyła ich strukturę, a wewnątrz nagromadziły się błoto, skały, ziemia i inne szczątki.

Bilans ofiar i uwięziony personel

Ministerstwo Spraw Zagranicznych Nepalu potwierdziło 1252 ofiary śmiertelne i około 4200 osób zaginionych w dotkniętym kataklizmem regionie górskim. Wśród zaginionych znajduje się 590 obcokrajowców z 34 krajów. Organizacje branżowe wskazują, że w zamkniętych komorach elektrowni może przebywać wielu pracowników. Nepalskie Stowarzyszenie Niezależnych Producentów Energii poinformowało, że w Chilime może być uwięzionych co najmniej osiem osób, podczas gdy przedstawiciele Nepal Electricity Authority szacują, że w położonej niżej elektrowni Rasuwagadhi może znajdować się 46 pracowników. W Londynie minister spraw zagranicznych Lord Wood of Anfield poinformował Izbę Lordów, że 36 obywateli brytyjskich uznaje się za zaginionych, co stanowi korektę wcześniejszej liczby 33 osób.

Przyczyna sejsmiczna i zawalenie lodowca

Dane z United States Geological Survey wskazują, że katastrofę poprzedziło zjawisko sejsmiczne o magnitudzie 5,2 w pobliżu granicy Nepalu z Chinami. Wstrząs wywołał zawalenie się lodowca i spływ gruzowy, który przeszedł przez zlewnię Trishuli. Zagrożenia wtórne utrudniły początkowe działania ratownicze, gdy woda spiętrzyła się za nowo powstałymi zaporami z gruzu, tworząc tymczasowe jeziora lodowcowe, które groziły kolejnymi przerwaniami. Obserwatorzy akademiccy, w tym profesor Lyla Mehta z Institute of Development Studies, zauważyli, że brak zautomatyzowanych sieci wczesnego ostrzegania w regionie zwiększył liczbę ofiar w porównaniu z podobnymi zdarzeniami lodowcowymi w Alpach w Szwajcarii.

Uroczystości żałobne i reakcja międzynarodowa

Społeczności emigrantów i grupy wsparcia zorganizowały uroczystości żałobne w czasie, gdy w Himalajach trwały operacje poszukiwawcze. W południowo-wschodnim Londynie około 50 osób zebrało się w czwartek w Panas Gurkha Restaurant w Blackheath na czuwaniu przy świecach, aby uczcić pamięć ofiar minutą ciszy. Aktorka Dame Joanna Lumley, patronka Doctors for Nepal i wicepatronka The Gurkha Welfare Trust, wzięła udział w spotkaniu i mówiła o czynnikach środowiskowych wpływających na stabilność lodowców wysokogórskich.

Te katastrofy, topnienie wielkich himalajskich lodowców, nie są czymś, o czym wcześniej nie słyszeliśmy i nad czym się nie zastanawialiśmy.

Operacje ratunkowe koncentrują się na oczyszczaniu portali tuneli wzdłuż korytarza Trishuli, zanim warunki sezonowe ulegną dalszemu pogorszeniu.