W skrócie
Hiszpańskie związki zawodowe lekarzy uzgodniły rozpoczęcie ogólnokrajowego bezterminowego strajku od 28 października 2026 r. w odpowiedzi na projekt ustawy o statusie ramowym skierowany do Kongresu Deputowanych.
Związki zawodowe, w tym CESM i UMYF, domagają się bezpośrednich dwustronnych negocjacji w sprawie konkretnego statusu regulującego czas pracy, szkolenia i warunki emerytalne lekarzy.
Pięć poprzednich strajków od lutego 2026 r. doprowadziło do odwołania ponad 3 mln wizyt lekarskich i kosztów przekraczających 200 mln euro w 13 hiszpańskich regionach.
Minister zdrowia Mónica García zaproponowała powołanie grupy międzypartyjnej w parlamencie w celu zbadania szczegółowych zapisów przy zachowaniu wspólnej podstawy ustawowej dla całego personelu medycznego.
- 10.12Strajk personelu Osakidetza w Bizkaia
- 11.12Strajk personelu Osakidetza w Gipuzkoa
- 14.12Drugi strajk generalny całego personelu medycznego Osakidetza
Bezterminowy strajk zapowiedziany na koniec października
Hiszpańskie związki zawodowe lekarzy uzgodniły rozpoczęcie bezterminowego strajku krajowego, który rozpocznie się 28 października 2026 r. Akcja, koordynowana przez komitet strajkowy, jest protestem przeciwko projektowi ustawy o statusie ramowym (Estatuto Marco), zatwierdzonemu przez Radę Ministrów. Przepisy regulują stosunki pracy w publicznej służbie zdrowia i trafiły do Kongresu Deputowanych w celu debaty parlamentarnej. Organizacje medyczne argumentują, że obecny projekt nie uwzględnia specyficznych warunków pracy, obowiązków oraz wymaganego wykształcenia w praktyce lekarskiej.
Główne postulaty i skumulowane skutki
Spór koncentruje się na żądaniu związków zawodowych dotyczącym odrębnego, dedykowanego statusu dla lekarzy i personelu medycznego, zamiast wspólnych ram obejmujących wszystkich pracowników ochrony zdrowia. Platformy związkowe, w tym Union Medica y Facultativa (UMYF) oraz Hiszpańska Konfederacja Związków Lekarskich (CESM), przedłożyły Ministerstwu Zdrowia propozycję klasyfikacji 21 kwietnia 2026 r. Domagają się dwustronnych negocjacji w sprawie czasu pracy, przepisów emerytalnych i statusu zawodowego. Wcześniejsze rundy akcji protestacyjnych rozpoczęły się w lutym 2026 r., ewoluując od jednodniowych strajków do cotygodniowych przestojów. Według danych związkowych obejmujących 13 z 17 wspólnot autonomicznych Hiszpanii, pięć wcześniejszych strajków doprowadziło do odwołania ponad 3 mln wizyt i wygenerowało szacowane straty gospodarcze przekraczające 200 mln euro.
Wsparcie regionalne i terminy strajków w Kraju Basków
Regionalne oddziały w całej Hiszpanii potwierdziły udział w bezterminowym proteście, w tym CESM Murcia, Związek Lekarzy Andaluzji (SMA), Metges de Catalunya, AMYTS w Madrycie, SME w Kraju Basków oraz O'MEGA w Galicji. W Andaluzji przewodniczący SMA Rafael Ojeda oświadczył, że regionalne porozumienie płacowe podpisane w lipcu 2026 r. z radnym regionalnym Antonio Sanzem pozostanie w mocy do czasu rozpoczęcia strajku krajowego.
„Do 28 października dla nas pozostaje ono w mocy.”
W Kraju Basków związek SME również przyłączył się do wezwania krajowego, mimo lipcowego porozumienia z regionalną służbą zdrowia Osakidetza. Baskijskie związki zawodowe ochrony zdrowia wyznaczyły oddzielnie pięć dodatkowych terminów strajków dla personelu Osakidetza między październikiem a grudniem 2026 r.
Obrona Ministerstwa Zdrowia i ścieżka parlamentarna
Minister zdrowia Mónica García odrzuciła wezwania związków do wstrzymania prac nad ustawą, stwierdzając, że skierowanie przepisów do Kongresu Deputowanych otwiera właściwą drogę demokratyczną do negocjacji. García zauważyła, że rządy regionalne posiadają wyłączne kompetencje w zakresie planowania opieki zdrowotnej i zasobów ludzkich od 2001 r., przy czym Katalonia uzyskała je w 1981 r., Kraj Basków w 1983 r., a Nawarra w 1990 r. Zaproponowała utworzenie parlamentarnej grupy roboczej w celu zbadania przepisów specyficznych dla lekarzy przy zachowaniu ogólnej podstawy ustawowej.
„Dedykowany status tylko dla lekarzy może powstać na fundamencie wspólnej ustawy, która poprawia warunki pracy wszystkich profesjonalistów, a nie na jej zgliszczach.”
Choć minimalne poziomy usług dla podstawowej opieki zdrowotnej i procedur szpitalnych nie zostały jeszcze ustalone na 28 października, poprzednie akcje utrzymywały obsadę między 12% a 50% w podstawowej opiece zdrowotnej oraz 100% w oddziałach ratunkowych.