Hiszpania ogranicza wzrost regulowanych taryf gazowych do 17,6% i przenosi 200 mln euro długu na konsumentów

Limit regulowanych taryf i odroczony deficyt

1 października 2026 r. rząd Hiszpanii przyjął dekret królewski z mocą ustawy 25/2026, aby ograniczyć kwartalne wzrosty cen w regulowanej taryfie gazu ziemnego, znanej jako Tarifa de Último Recurso (TUR). Bez interwencji regulacyjnej automatyczna kwartalna formuła cenowa doprowadziłaby do wzrostu o 45%, przy czym niektóre progi zużycia przekroczyłyby 50%, rosnąc z 2,65 centa za kilowatogodzinę w czerwcu do 5,63 centa za kilowatogodzinę w październiku. Nowy środek ogranicza wzrost kosztów surowców do 35% wartości ustalonych w czerwcu 2026 r., wyznaczając maksymalną wartość surowca na poziomie 3,5 centa za kilowatogodzinę. Polityka ta dotyczy 3,1 mln gospodarstw domowych i małych przedsiębiorstw o rocznym zużyciu poniżej 50 000 kilowatogodzin i ciśnieniu zasilania poniżej 4 barów, podczas gdy 4,8 mln konsumentów pozostaje na rynku nieregulowanym.

Struktura kosztów i presja rynkowa

Rewizja taryf uwzględnia wzrost kosztów zakupu surowców o 112,5% od czasu obliczeń z lipca 2026 r. Podstawowe koszty gazu osiągnęły 27,86 euro za megawatogodzinę, co odzwierciedla wzrost o 8% spowodowany wzrostem cen ropy Brent o 7,3%, pomimo aprecjacji euro względem dolara amerykańskiego o 1,2%. Gaz sezonowy przeznaczony na ogrzewanie zimowe osiągnął 78,91 euro za megawatogodzinę, co stanowi wzrost o 82,3% w porównaniu z poprzednim okresem ze względu na wyższe międzynarodowe kontrakty terminowe na gaz. Zgodnie z zastosowanym limitem, indywidualne ceny TUR rosną średnio o 17,6% od 1 października, przy czym TUR1 rośnie o 13,2% do zmiennej stawki 5,252590 centa za kilowatogodzinę, a TUR2 o 16,4%. Taryfy za ogrzewanie wspólnotowe dla budynków mieszkalnych odnotowują wyższe wzrosty, wahające się od 22,6% do 33,1%.

Mechanizm spłaty i kary za wyjście

Różnica między rynkowymi kosztami zakupu a ograniczonymi stawkami rozliczeniowymi tworzy szacowany deficyt w wysokości 200 mln euro w ciągu sześciomiesięcznego okresu zimowego, obejmującego ostatni kwartał 2026 r. i pierwszy kwartał 2027 r. Dostawcy regulowani powiązani z Naturgy, Iberdrola, Endesa i TotalEnergies sfinansują tymczasowy niedobór, który wynosi od 80 mln do 120 mln euro tylko w okresie od października do grudnia. Ta struktura finansowania kumuluje średni jednostkowy dług w wysokości 2,051412 centa za kilowatogodzinę. Beneficjenci muszą spłacić to saldo w kolejnych rewizjach taryf wraz z odsetkami w wysokości 3,22%, ustalonymi przez Narodową Komisję ds. Rynków i Konkurencji na okres regulacyjny gazu 2027–2032. Aby zapobiec unikaniu spłaty przez konsumentów, regulacja wymaga, aby każdy, kto opuszcza TUR na rzecz wolnego rynku, uregulował swój skumulowany dług przed odejściem.

Bez interwencji TUR wzrósłby o ponad 45%.

Odejście od dotacji państwowych

Ta struktura finansowania odchodzi od modelu stosowanego podczas europejskiego kryzysu energetycznego w latach 2021–2023. W 2022 r., po inwazji na Ukrainę, ówczesna minister transformacji ekologicznej Teresa Ribera zachęcała gospodarstwa domowe do przejścia na TUR, podczas gdy rząd przeznaczył około 600 mln euro z budżetu państwa na pokrycie powstałego deficytu. Zgodnie z dekretem królewskim 25/2026, państwo unika bezpośrednich dotacji budżetowych na niedobór taryfowy, przenosząc odpowiedzialność w całości na konsumentów końcowych. Minister gospodarki Carlos Cuerpo zauważył, że skumulowane wydatki rządu na środki związane z kryzysem na Bliskim Wschodzie przekroczyły 12 mld euro. Ograniczenie cen będzie obowiązywać przez dwie kwartalne aktualizacje do 31 marca 2027 r., a amortyzacja długu klientów rozpocznie się w kolejnych cyklach taryfowych.