Trybunał podtrzymuje iberyjski limit cen gazu

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) odrzucił 22 października 2026 roku skargę pięciu hiszpańskich firm na iberyjski limit cen gazu. Mechanizm ten został wprowadzony przez Hiszpanię i Portugalię podczas kryzysu energetycznego w 2022 roku, aby ograniczyć wpływ cen gazu na koszty energii elektrycznej. Skarżącymi były spółki PGI Spain, Berry Superfos Pamplona, Promens Packaging, RPC Envases oraz Zeller Plastik España. Orzeczenie potwierdza decyzję Sądu z marca 2025 roku i utrzymuje w mocy autoryzację tego środka przez Komisję Europejską. Komisja zatwierdziła limit w czerwcu 2022 roku. Mechanizm rekompensował koszty elektrowniom zasilanym paliwami kopalnymi, głównie gazem, a finansowany był częściowo ze składek niektórych odbiorców energii. Odbiorcy, którzy podpisali kontrakty ze stałą ceną przed 26 kwietnia 2022 roku i spełnili określone wymogi, byli zwolnieni z tej składki.

Pięć firm argumentowało, że ich własne kontrakty finansowe, służące zabezpieczeniu przed wzrostem cen energii, również powinny uprawniać do zwolnienia. Spółki kupowały energię od dostawców i posiadały kontrakty finansowe z innymi podmiotami, aby niwelować różnice między cenami rynkowymi a uzgodnionymi. Według nich taka struktura sprawiła, że zostały niesprawiedliwie wykluczone. TSUE uznał, że firmy nie wykazały, iż Komisja znała ich szczególną sytuację w momencie zatwierdzania środka.

Rzecznik generalny popiera podatek od nadzwyczajnych zysków z 2022 roku

Tego samego dnia rzecznik generalny Athanasios Rantos wydał opinię, zgodnie z którą tymczasowa solidarnościowa składka od nadzwyczajnych zysków z 2022 roku jest zgodna z prawem UE. Podatek objął nadzwyczajne zyski wypracowane w 2022 i 2023 roku przez firmy z sektora ropy naftowej, gazu ziemnego, węgla i rafinacji, jeśli zyski te przekraczały o 20% średnie opodatkowane zyski z poprzednich czterech lat. Rantos uznał, że artykuł 122 Traktatu o funkcjonowaniu UE stanowił ważną podstawę prawną, ponieważ środek był pilny, tymczasowy i proporcjonalny. Biorąc pod uwagę jego wyjątkowy i tymczasowy charakter, stwierdził, że zarówno unijne rozporządzenie, jak i oparte na nim środki krajowe pozostają uzasadnione. Uznał również, że podatek nie działał wstecz, nie naruszał praw własności ani swobody prowadzenia działalności gospodarczej i nie stanowił ani cła, ani pomocy państwa.

Państwa członkowskie mogą rozszerzyć składkę na inne firmy osiągające nadzwyczajne zyski energetyczne, o ile ogólne obciążenie i cele pozostaną równoważne z tymi ustalonymi w Brukseli. Pytania prejudycjalne wpłynęły z trybunałów konstytucyjnych Belgii i Włoch oraz z Wysokiego Sądu Irlandii. Sprawy dotyczą Varo Energy Belgium, Vermilion Energy Ireland oraz włoskiej spółki Acea Produzione. Opinia rzecznika generalnego nie jest wiążąca, choć jej wnioski zazwyczaj pokrywają się z ostatecznym wyrokiem, a Trybunał nie wydał jeszcze orzeczenia w tych kwestiach.

Debata o podatku powraca w Hiszpanii i we Włoszech

Opinia pojawia się w momencie, gdy Hiszpania i Niemcy wezwały do wprowadzenia podobnego podatku od nadzwyczajnych zysków firm naftowych, co jest propozycją odrzucaną przez Komisję Europejską. Hiszpański podatek z 2022 roku obowiązywał do 2024 roku. We Włoszech debata nad budżetem (manovra) skupiła się na nadzwyczajnych daninach od firm energetycznych. Organizacja Elettricità Futura poinformowała, że jej członkowie wnieśli już kilka miliardów euro w ramach niedawnego podniesienia regionalnego podatku od działalności produkcyjnej, zaliczek na opłaty systemowe oraz pomocy dla gospodarstw domowych ze wskaźnikiem ISEE do 25 000 euro.