Zgromadzenie Narodowe przyjmuje ustawę o autonomii Korsyki, przed Senatem walka

Głosowanie

We wtorek 23 czerwca Zgromadzenie Narodowe przyjęło projekt ustawy konstytucyjnej o „autonomicznej Korsyce w ramach Republiki” stosunkiem głosów 271 do 202. Tekst wywodzi się z tzw. procesu w Beauvau, rozpoczętego w marcu 2022 r. po śmierci w więzieniu działacza niepodległościowego Yvana Colonna i towarzyszących jej gwałtownych zamieszkach. Minister ds. decentralizacji Françoise Gatel nazwała głosowanie ważnym krokiem. Minister sprawiedliwości Gérald Darmanin, który kierował początkowymi negocjacjami jako minister spraw wewnętrznych, napisał na X, że obietnica została dotrzymana.

„To ważny krok dla Korsyki i dla naszej demokracji.”

Co proponuje ustawa

Reforma przyznaje Korsyce prawo dostosowywania ustaw i rozporządzeń krajowych do specyfiki wyspy oraz wydawania własnych aktów prawnych w obszarach jej kompetencji. Sprawozdawca Florent Boudié argumentował, że jednolity kodeks urbanistyczny nie ma sensu dla śródziemnomorskiej górskiej wyspy. Konstytucja uznałaby również „wspólnotę historyczną, językową i kulturową” o wyjątkowej więzi z ziemią korsykańską. Uprawnienia regalialne (bezpieczeństwo, obrona, sprawiedliwość, waluta, prawo wyborcze) zostały wyraźnie wykluczone. Dokładny zakres przekazanych kompetencji zostanie określony przyszłą ustawą organiczną, a rząd wymienia planowanie przestrzenne, turystykę i rozwój gospodarczy jako prawdopodobne dziedziny.

„Nikt nie może uwierzyć, że kodeks urbanistyczny może być taki sam w Rueil-Malmaison jak w Ajaccio.”

Linie podziałów politycznych

Tekst zyskał poparcie większości lewicy, przy czym Francja Nieugięta zagłosowała za, po tym jak Jean-Luc Mélenchon 7 czerwca wezwał do „rozszerzonej autonomii”. Przewodniczący Renaissance Gabriel Attal napisał w Corse-Matin, że uznanie odrębności Korsyki nie osłabia Republiki. Skrajnie prawicowe Zjednoczenie Narodowe zagłosowało przeciw, odrzucając tekst jako przedstawienie. Centroprawicowy deputowany François-Xavier Ceccoli wyraził obawy przed skupieniem władzy w jednym ręku. Gilles Simeoni, były szef korsykańskiej egzekutywy, obserwował z galerii z lekkim uśmiechem.

„Uznanie odrębności Korsyki nie jest osłabianiem Republiki.”

Dalsza droga

Projekt trafia teraz do Senatu, gdzie dominuje prawica i centrum, a wielu spodziewa się trudnego egzaminu jesienią. Nawet jeśli obie izby uzgodnią wspólny tekst, musi on zostać zatwierdzony większością trzech piątych parlamentarzystów zebranych w Kongresie w Wersalu. Harmonogram pozostawia niewiele miejsca; wielu deputowanych ocenia, że ostateczne przyjęcie przed końcem kadencji prezydenta Macrona wydaje się wysoce niepewne. Jeśli poprawka konstytucyjna pokona te przeszkody, późniejsza ustawa organiczna ustali szczegóły nowych uprawnień Korsyki.

„stanowić prawo w dziedzinach transportu, zagospodarowania przestrzennego, walki ze spekulacją gruntami czy statusu języka korsykańskiego.”