Raport WMO: Globalne zasoby słodkiej wody maleją, przepływy rzek najniższe od 35 lat

Dekadowy spadek zasobów lądowych

Światowa Organizacja Meteorologiczna opublikowała 17 września 2026 r. roczną ocenę globalnych zasobów wodnych, obejmującą pięć lat obserwacji do końca 2025 r. Wyniki pokazują, że lądowe zasoby wody (w tym wody gruntowe, jeziora, rzeki, wilgotność gleby, roślinność, śnieg i lód) kurczą się nieprzerwanie od połowy lat 2010. Globalne cykle słodkiej wody stają się coraz bardziej nieregularne, wahając się między lokalnymi suszami a nagłymi powodziami zamiast utrzymywać przewidywalne rozkłady. Sekretarz generalna WMO Celeste Saulo porównała naturalne systemy retencyjne o powolnej reakcji do finansowej poduszki bezpieczeństwa, która tradycyjnie chroniła społeczności w okresach niedoboru.

Te rezerwy stanowiły bufor w złych latach, dzięki czemu pojedyncza susza lub jedna sucha pora roku nie prowadziły natychmiast do kryzysu wodnego.

Saulo ostrzegła, że ludzkość aktywnie wyczerpuje to naturalne konto oszczędnościowe.

Deficyty przepływów rzecznych i wód gruntowych

Globalne dorzecza doświadczyły w 2025 r. jednego z trzech najsuchszych okresów w ciągu ostatnich 35 lat. Przepływ wody spadł poniżej normy na około 36% światowych obszarów zlewni. Zaledwie 34–38% dorzeczy odnotowało normalne wolumeny wody, co stanowi znaczący spadek w porównaniu ze średnią bazową 46% obserwowaną w latach 1991–2020. W ciągu ostatnich siedmiu lat odnotowano łącznie mniej rzek o normalnym przepływie niż w jakimkolwiek porównywalnym okresie od 1991 r.

Poziomy wód gruntowych wykazały podobne obciążenie w monitorowanych regionach w 2025 r. Prawie dwie trzecie monitorowanych studni na świecie odnotowało poziomy wody wykraczające poza normy historyczne. Europa Środkowa i Wschodnia doświadczyły poważnych deficytów w stosunku do okresu referencyjnego 2014–2024, podczas gdy wody gruntowe w większości Europy Północnej pozostały powyżej średnich długoterminowych.

Cofanie się lodowców i złożone czynniki klimatyczne

Cofanie się lodowców trwało we wszystkich monitorowanych regionach lodowcowych czwarty rok z rzędu w 2025 r. Ziemia straciła łącznie 1400 gigaton masy wody lodowcowej w latach 2023–2025. Objętość ta odpowiada w przybliżeniu 560 milionom olimpijskich basenów pływackich i stanowi około jednej trzeciej rocznego globalnego poboru słodkiej wody. Wayne Jenkinson, dyrektor oddziału hydrologii i kriosfery WMO, stwierdził, że zmiany klimatu wywołane przez człowieka, rosnące zużycie wody przez rosnącą populację oraz naturalna zmienność przyczyniają się do spadku rezerw.

Wrażliwe regiony i ryzyko El Niño

Ekstremalne zjawiska wodne nieproporcjonalnie dotknęły regiony rozwijające się w ciągu ostatnich pięciu lat. Co najmniej połowa wszystkich odnotowanych ekstremalnych zdarzeń związanych z wodą wystąpiła w Azji i Afryce, a ponad 80% powiązanych z nimi ofiar śmiertelnych skoncentrowało się na tych dwóch kontynentach. WMO zauważyła, że jej ocena kończy się na danych z 2025 r., wykluczając niskie stany wód odnotowane na europejskich drogach wodnych, takich jak Ren i Dunaj, latem 2026 r. Organizacja ostrzegła, że rozwijający się wzorzec pogodowy El Niño zmieni globalne cykle atmosferyczne, zwiększając ryzyko powodzi w niektórych regionach przy jednoczesnym nasileniu susz w innych.