Ranking szanghajski 2026: cztery francuskie uczelnie w pierwszej setce, Paris-Saclay na 13. miejscu

Niezmienna czołówka rankingu

Opublikowana w sobotę 15 sierpnia 2026 r. 24. edycja rankingu szanghajskiego potwierdza długotrwałą dominację instytucji anglosaskich na szczycie światowego szkolnictwa wyższego. Harvard zajmuje pierwsze miejsce w każdej edycji od debiutu rankingu w 2003 r., za nim plasują się Stanford na drugim i MIT na trzecim miejscu. Cambridge zajmuje czwartą pozycję. Oxford według dwóch źródeł jest siódmy, choć jedno z nich wskazuje na miejsce szóste, a Berkeley jest piąte. Pierwsze dwanaście miejsc pozostaje zarezerwowane wyłącznie dla instytucji amerykańskich i brytyjskich.

Francuskie uczelnie w pierwszej setce

Francja utrzymuje cztery instytucje w pierwszej setce, tyle samo co w 2025 r., choć ich indywidualne wyniki są zróżnicowane. Paris-Saclay utrzymuje 13. pozycję, pozostając najwyżej notowaną uczelnią spoza USA i Wielkiej Brytanii. PSL awansuje o jedno miejsce na 33. pozycję (z 34. w 2025 r.), a Paris-Cité wspina się o trzy miejsca na 57. pozycję (z 60.). Sorbona natomiast spada o 12 miejsc, z 43. pozycji w 2025 r. na 55. w tym roku.

Osiem innych francuskich instytucji pojawia się w pierwszej dwusetce, w tym Strasbourg, Aix-Marseille, Grenoble-Alpes i Montpellier. Łącznie 27 francuskich szkół wyższych znajduje się wśród 1000 notowanych uczelni, co daje Francji 10. miejsce na świecie, o jedną pozycję wyżej niż w 2025 r. Francja zajmuje czwarte miejsce na świecie pod względem liczby instytucji w pierwszej pięćdziesiątce, ex aequo ze Szwajcarią, Japonią i Niemcami. Le Monde i Les Échos donoszą, że chińskie uczelnie również odnotowały wzrosty w edycji 2026, choć dostępne artykuły nie podają szczegółowych danych.

Nowe wpisy i rozwój regionalny

Université de Bretagne occidentale (UBO) z siedzibą w Breście debiutuje w rankingu, plasując się w przedziale 601–700. Uczelnia była wcześniej doceniana za badania w dziedzinie oceanografii. Université de Rennes utrzymuje pozycję w przedziale 401–500, w którym znajduje się od 2023 r., dzięki osiągnięciom w chemii, matematyce, naukach o Ziemi, naukach o wodzie i technologii medycznej. Université d'Angers powraca do rankingu, podczas gdy Versailles-Saint-Quentin-en-Yvelines oraz Picardie-Jules-Verne Amiens, które weszły do zestawienia w 2025 r., pozostają w przedziale 800–900.

Reakcja rządu, metodologia i krytyka

Francuski rząd przyjął wyniki z zadowoleniem. Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego stwierdziło, że rezultaty odzwierciedlają skuteczność polityki prowadzonej od 2017 r., mającej na celu wspieranie uczelni o globalnej rozpoznawalności i doskonałości badawczej, wskazując na konsolidację instytucji od 2018 r. jako czynnik, który uczynił historycznie rozdrobniony krajobraz naukowy Francji bardziej czytelnym na arenie międzynarodowej. W 2016 r. wiodąca francuska uczelnia zajmowała 36. miejsce, a w pierwszej setce znajdowały się tylko trzy francuskie instytucje.

Minister szkolnictwa wyższego Philippe Baptiste uznał to wyróżnienie za znaczące w coraz bardziej konkurencyjnym międzynarodowym środowisku naukowym. Jego resort ostrzegł jednak przed nadmiernym poleganiem na jednej mierze.

Ten ranking nie może być jedynym kompasem naszej polityki szkolnictwa wyższego i badań naukowych.

Ranking szanghajski, opracowywany przez niezależną firmę Shanghai Ranking Consultancy, ocenia instytucje na podstawie sześciu wskaźników ilościowych, w tym liczby laureatów Nagrody Nobla i Medalu Fieldsa wśród absolwentów i wykładowców, liczby najczęściej cytowanych naukowców w swoich dyscyplinach oraz liczby publikacji w czasopismach Science i Nature. Kryteria nie uwzględniają jakości nauczania w poszczególnych instytucjach. Ranking regularnie spotyka się z krytyką za faworyzowanie największych instytucji i jest często kwestionowany, mimo że od ponad dwudziestu lat służy jako punkt odniesienia.