Podczas pierwszej rocznicy Dreyfusa Macron wzywa do czujności wobec antysemityzmu, gdy posąg znajduje swoje miejsce
W pierwszy narodowy dzień pamięci Alfreda Dreyfusa, 120 lat po unieważnieniu jego niesłusznego wyroku za zdradę, prezydent Macron wezwał do „stałej czujności” wobec narastającego antysemityzmu i był świadkiem instalacji długo oczekiwanego pomnika przy Cour de cassation.
Ceremonia w Cour de cassation
Prezydent Emmanuel Macron przewodniczył w niedzielę 12 lipca 2026 r. inauguracyjnemu narodowemu dniu upamiętnienia Alfreda Dreyfusa, dokładnie 120 lat po tym, jak Cour de cassation uchyliła wyrok skazujący żydowskiego oficera za zdradę z 1894 r. Ceremonia, która odbyła się przed fasadą Sądu na Île de la Cité, zgromadziła 150 gości. Obecny był 99-letni wnuk Dreyfusa, Charles, a także minister sił zbrojnych Catherine Vautrin, przewodniczący CRIF Yonathan Arfi oraz naczelny rabin Haïm Korsia. Nie było żadnych przedstawicieli partii politycznych.
Ostrzeżenie Macrona przed antysemityzmem
Macron wykorzystał tę okazję, aby odnieść się do nasilenia aktów antysemickich we Francji, które w 2025 r. osiągnęły 1320, co jest najwyższą liczbą w ciągu ostatnich trzech lat według Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Nawiązał bezpośredni paralel do sprawy Dreyfusa.
Wiemy, że stare demony antysemityzmu nigdy całkowicie nie opuściły naszego kraju.
Dodał, że „w obliczu powrotu ohydnego antysemityzmu czujność jest obowiązkiem w każdej chwili”. Prezydent powiązał historyczną walkę o rehabilitację Dreyfusa z szerszą odpowiedzialnością obywatelską, nazywając „dreyfusardów” wzorem odmowy zbiorowego podejrzenia i zawsze przedkładania dowodów nad plotki.
Sprawa Dreyfusa i jej dziedzictwo
Dreyfus, oficer sztabu generalnego Francji, został oskarżony o szpiegostwo na rzecz Cesarstwa Niemieckiego i skazany na podstawie sfałszowanych dowodów w antysemickiej atmosferze. Został deportowany na Wyspę Diabelską w Gujanie Francuskiej. List otwarty pisarza Émile’a Zoli „J’accuse” zwrócił uwagę opinii publicznej na pomyłkę sądową, a po kampanii takich postaci jak Georges Clemenceau, Jean Jaurès, Anatole France i Marcel Proust, niewinność Dreyfusa została ostatecznie uznana 12 lipca 1906 r.
Dreyfusyzm to stan umysłu, który odmawia, aby przynależność danej osoby do religii, pochodzenia, wspólnoty mogła być pretekstem do oddania jej w ręce ślepej sprawiedliwości i opinii.
- Kapitan Alfred Dreyfus skazany za zdradę, wysłany na Wyspę Diabelską
- Cour de cassation uznaje niewinność Dreyfusa
- Powstaje 3,5-metrowy brązowy posąg Dreyfusa autorstwa Tima
- Macron ogłasza 12 lipca narodowym dniem upamiętnienia
- Pierwszy narodowy dzień Dreyfusa; posąg ustawiony przy Cour de cassation
Wreszcie zainstalowany pomnik
3,5-metrowy brązowy posąg Dreyfusa autorstwa artysty Tima z 1985 r., przeznaczony na plac publiczny, spędził cztery dekady, przemieszczając się między magazynami a tymczasowymi lokalizacjami. Został ustawiony przy Cour de cassation na ceremonię, stojąc na baczność ze złamaną szablą. Burmistrz Paryża Emmanuel Grégoire ogłosił, że sąsiedni Place Maurice Barrès, nazwany na cześć nacjonalistycznego pisarza, który był jednym z najbardziej zajadłych przeciwników Dreyfusa, zostanie przemianowany na Place Lucie Dreyfus na cześć żony kapitana, która niestrudzenie walczyła o jego uniewinnienie.
Uhonorowanie Sprawiedliwych
Macron powiedział, że nadszedł czas, aby wypisać nazwiska Sprawiedliwych na każdym budynku, w którym Żydzi znaleźli schronienie podczas okupacji nazistowskiej. „Każda gmina we Francji musi to uczynić swoim własnym” – oświadczył, poszerzając zasięg ceremonii od niesprawiedliwości XIX wieku po pamięć o tych, którzy sprzeciwiali się „nazistowskiemu barbarzyństwu”.
