Szejk Hamad ibn Chalifa Al Sani, były emir, który przekształcił Katar w globalne mocarstwo LNG, zmarł w wieku 74 lat
Szejk Hamad ibn Chalifa Al Sani, który rządził Katarem w latach 1995–2013 i nadzorował jego transformację w największego na świecie eksportera LNG, zmarł w niedzielę w wieku 74 lat. Dwór królewski ogłosił czterodniową żałobę; modlitwy pogrzebowe odprawiono w Meczecie Imama Muhammada ibn Abd al-Wahhaba w Dosze.
Szejk Hamad ibn Chalifa Al Sani, były emir Kataru znany jako Ojciec Emir, zmarł w wieku 74 lat. Jego śmierć ogłoszono w niedzielę za pośrednictwem Amiri Diwan, który nie podał przyczyny. Ogłoszono czterodniową żałobę publiczną, a szejk Tamim ibn Hamad Al Sani, jego syn i następca, przyjmował odwiedzających głów państw i dygnitarzy w Pałacu Lusail do środy.
Dojście do władzy
Szejk Hamad przejął władzę od swojego ojca, szejka Chalify ibn Hamada Al Saniego, w bezkrwawym przewrocie pałacowym 27 czerwca 1995 roku, podczas gdy były emir podróżował po Szwajcarii. Został mianowany następcą tronu w 1977 roku i pełnił funkcję ministra obrony po ukończeniu Królewskiej Akademii Wojskowej w Sandhurst w Wielkiej Brytanii. Jego ojciec rządził od 1972 roku po obaleniu krewnego; klan Al Sani rządzi Katarem od 1825 roku.
W 2013 roku szejk Hamad dobrowolnie abdykował na rzecz swojego syna Tamima, co AFP określiło jako pierwsze takie dobrowolne przekazanie władzy we współczesnej historii świata arabskiego. Uzasadnił tę decyzję stwierdzeniem, że nadszedł czas na nowe pokolenie.
Transformacja gospodarcza
Kiedy szejk Hamad przejął władzę, Katar borykał się z wyczerpującymi się zasobami ropy naftowej i obciążeniami finansowymi. Podczas jego 18-letnich rządów produkt krajowy brutto wzrósł 24-krotnie, napędzany ogromnymi inwestycjami w gaz ziemny. Pole Północne, największe na świecie złoże gazu, dzielone z Iranem, napędzało przemysł eksportu LNG, który rozpoczął dostawy w 1996 roku. Do 2006 roku Katar stał się największym na świecie eksporterem LNG, a do 2010 roku jego zdolność produkcyjna osiągnęła 77 milionów ton rocznie.
Gospodarka rozwijała się na niespotykaną dotąd skalę.
On i jego druga żona, szejka Muza bint Nasir, doprowadzili do utworzenia Katarskiego Urzędu Inwestycyjnego, państwowego funduszu majątkowego, który obecnie zarządza aktywami o wartości około 600 miliardów dolarów. Fundusz inwestował dochody z gazu w nieruchomości, banki i zachodnie firmy, od Costa Smeralda po Paris Saint-Germain. Po referendum przyjęto stałą konstytucję, odbyły się pierwsze wybory samorządowe, a także ustanowiono Katarską Wizję Narodową 2030, mającą na celu gospodarkę opartą na wiedzy i zrównoważony rozwój.
- Szejk Hamad ibn Chalifa Al Sani urodził się w Dosze
- Mianowany następcą tronu i ministrem obrony
- Przejmuje władzę w bezkrwawym przewrocie, podczas gdy ojciec przebywa w Szwajcarii
- Rozpoczęcie eksportu LNG; uruchomienie Al Dżaziry
- Katar staje się największym na świecie eksporterem LNG
- Zdobywa prawo do organizacji Mistrzostw Świata FIFA 2022
- Dobrowolnie abdykuje na rzecz syna szejka Tamima
- Umiera w wieku 74 lat; modlitwy pogrzebowe odprawione w Meczecie Imama Muhammada ibn Abd al-Wahhaba
Media, sport i pozycja globalna
Pod rządami szejka Hamada Katar utworzył sieć informacyjną Al Dżazira. W grudniu 2010 roku kraj zdobył prawo do organizacji piłkarskich mistrzostw świata mężczyzn FIFA 2022, stając się pierwszym państwem arabskim, które gościło ten turniej. Ofertę obciążały zarzuty o korupcję, a później Katar spotkał się z krytyką za traktowanie pracowników zagranicznych i łamanie praw człowieka.
Jego wizja przygotowała grunt pod to, by naród wyłonił się jako gracz w regionie Zatoki Perskiej i poza nią.
Polityka zagraniczna i mediacja
Szejk Hamad realizował strategię równoważenia niemożliwych do pogodzenia rozmówców. Katar gościł największą amerykańską bazę wojskową w regionie, Al Udeid, utrzymując jednocześnie stosunki z Iranem, Hamasem, talibami i Bractwem Muzułmańskim. Doha pełniła rolę mediatora w kryzysach, w tym w Porozumieniu Doshańskim z 2008 roku między frakcjami libańskimi oraz w Dokumencie Doshańskim na rzecz Pokoju w Darfurze z 2011 roku. W 2012 roku szejk Hamad został pierwszą głową państwa, która odwiedziła Gazę pod rządami Hamasu, obiecując 400 milionów dolarów pomocy.
Katar utrzymywał także izraelskie biuro handlowe do 2008 roku, utworzone po wizycie Szimona Peresa w 1996 roku, mimo braku formalnych stosunków dyplomatycznych. Wsparcie dla rebeliantów w Libii i Syrii, w tym dostawy wojskowe, przyniosło oskarżenia, że Katar faworyzuje grupy dżihadystyczne, co Doha konsekwentnie odrzucała, twierdząc, że polityka opiera się na mediacji.
Pogrzeb i reakcje
Modlitwy pogrzebowe odprawiono po wieczornej modlitwie Maghrib po zachodzie słońca w niedzielę w Meczecie Imama Muhammada ibn Abd al-Wahhaba w Dosze. Rzędy mężczyzn w tradycyjnych katarskich strojach stanęły twarzą do owiniętego w całun ciała szejka Hamada. Bliscy członkowie rodziny, w tym szejk Tamim, wynieśli ciało z meczetu. Został pochowany na cmentarzu Lusail, co Zein Basravi z Al Dżaziry określił jako prosty islamski pochówek.
Będzie to prosta islamska ceremonia pogrzebowa, prosty islamski pochówek.
Premier Grecji Kiriakos Mitsotakis złożył kondolencje w mediach społecznościowych, nazywając szejka Hamada wizjonerskim przywódcą, który odegrał decydującą rolę w rozwoju Kataru i całego regionu.
