Anne Hathaway walczy z dinozaurami w filmie Davida Roberta Mitchella „The End of Oak Street”, letowym thrillerze w stylu Amblin
„The End of Oak Street” w reżyserii Davida Roberta Mitchella, z Anne Hathaway i Ewanem McGregorem w rolach małżeństwa z przedmieść, którego osiedle z 1982 roku zostaje przeniesione w czasy prehistoryczne, trafi do kin w połowie sierpnia. Pierwsze recenzje określają go najlepszym filmem o dinozaurach od 1993 roku.
Rodzina z przedmieść spotyka prehistorię
David Robert Mitchell powróci do kin w połowie sierpnia 2026 roku z filmem „The End of Oak Street”, swoim pierwszym dziełem od ośmiu lat. Akcja toczy się w 1982 roku i śledzi losy rodziny Plattów z spokojnego osiedla w mieście Flowervale. Denise (Anne Hathaway) i Greg (Ewan McGregor) są rodzicami nastoletniej Audrey (Maisy Stella) oraz młodszego syna Briana (Christian Convery), a także właścicielami psa rasy australijski pies pasterski o imieniu Starbuck. Rodzina znajduje się na skraju rozwodu, gdy całe ich sąsiedztwo zostaje przeniesione 250 milionów lat w przeszłość, gdzie muszą stawić czoła dinozaurom, takim jak Coelophysis, pterozaury, allozaur, stegozaury oraz T. Rex.
Hołd dla Amblin powstający przez osiem lat
Film jest wyraźnym hołdem dla produkcji Amblin Entertainment z lat 80., co skłoniło recenzentów do porównań z „E.T.”, „Duchami”, „Gremlinami” oraz „Goonies”. Mitchell, który zyskał uznanie psychologicznym horrorem „Coś za mną chodzi” (2014), a następnie nakręcił neo-noir „Tajemnice Silver Lake” (2018 według Deadline, 2019 według IndieWire), osadził historię w 1982 roku, u szczytu ery blockbusterów Spielberga. Muzykę Michaela Giacchino dziennik „The Independent” opisuje jako esencję zachwytu. W filmie istotną rolę odgrywa utwór „Valerie” Steve'a Winwooda, który według IndieWire pojawia się w całości lub niemal w całości.
Wczesny odbiór krytyków
Przedpremierowe recenzje opublikowane 12 sierpnia są w dużej mierze pozytywne. IndieWire nazywa film największym zaskoczeniem lata i najlepszym kinem o dinozaurach od 1993 roku. „The Independent” ogłasza go lepszym od każdej części „Jurassic World”. „Rolling Stone” określa go najlepszym hołdem dla kina Spielberga od lat. AP opisuje go jako „szaloną frajdę”. „Variety” jest bardziej powściągliwe, nazywając film niedorzecznym, lecz niepozbawionym uroku, i umieszczając go w kategorii kina na koniec lata. Deadline zauważa, że choć film nie jest materiałem na Oscary, poziom akcji zapiera dech w piersiach.
- Coś za mną chodzi ustanawia Mitchella autorem horrorów
- The End of Oak Street wprowadza do kin dinozaury w stylu Amblin
Płodny rok 2026 Hathaway
Film wpisuje się w to, co Deadline nazywa przełomowym rokiem dla Anne Hathaway, która między majem a październikiem 2026 roku wprowadza do kin pięć produkcji. Wymienione tytuły to „Mother Mary”, „Diabeł ubiera się u Prady 2”, „Odyseja” oraz „The End of Oak Street”, przy czym jeden film pozostaje nieujawniony. Jak zauważa Deadline, film dzieli tydzień premiery z inną produkcją o dinozaurach, rodzinnym „Paw Patrol Dino Movie”. Zdjęcia realizowano w okolicach Atlanty, która na ekranie udaje Michigan.
Dynamika rodziny w centrum uwagi
Kryzys małżeński Plattów stanowi ramę dla sci-fi kataklizmu. Greg dorabia, rozwożąc pizzę, i ukrywa butelkę whisky w garażu. Denise potajemnie pisze powieść o kobiecie porzucającej rodzinę dla spełnienia w Nowym Jorku. Dzieci przeczuwają nadchodzący rozwód. „Rolling Stone” opisuje Denise jako osobę tracącą cierpliwość do męża, który (w jej słowach) ma tendencję do udawania, że problemy po prostu nie istnieją. Film zawiera również, jak określa to „The Independent”, świetnie napisaną reprezentację osób queer, w wątku Briana zafascynowanego nową dziewczyną w mieście, Jeanette, graną przez Jordan Alexę Davis.
