Piłka nożna · São Paulo, Mediolan i Londyn
Dino Sani, mistrz świata z 1958 roku i zdobywca Pucharu Europy z AC Milan, zmarł w wieku 94 lat
Były pomocnik reprezentacji Brazylii i AC Milan, Dino Sani, zmarł w niedzielę 15 listopada w wieku 94 lat. Informację tę potwierdziła Brazylijska Konfederacja Piłki Nożnej (CBF). Przyczyna śmierci nie została podana do wiadomości publicznej.
Tekst AI na podstawie relacji Mediafax.ro, NEWS 24/7, La Repubblica.it i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje
Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).
W skrócie
Brazylijska Konfederacja Piłki Nożnej (CBF) potwierdziła, że Dino Sani zmarł w niedzielę 15 listopada w wieku 94 lat. Przyczyna śmierci nie została podana.
Sani wystąpił w dwóch pierwszych meczach Brazylii na mistrzostwach świata w 1958 roku (wygrana 3:0 z Austrią i remis 0:0 z Anglią), zanim kontuzja mięśniowa wykluczyła go z turnieju.
Sani pomógł AC Milan zdobyć Puchar Europy 22 maja 1963 roku po zwycięstwie 2:1 nad Benficą na Wembley, mając już na koncie mistrzostwo Serie A z sezonu 1961/62.

- 22.05Milan pokonuje Benficę 2:1 na Wembley i zdobywa Puchar Europy
- 1968Kończy karierę piłkarską
- 15.11Umiera w wieku 94 lat
Ogłoszenie śmierci
Dino Sani zmarł w niedzielę 15 listopada w wieku 94 lat, co potwierdziła w swoim oświadczeniu Brazylijska Konfederacja Piłki Nożnej (CBF). Jak podaje La Repubblica, przyczyna śmierci nie została ujawniona. Urodzony 23 maja 1932 roku w São Paulo w rodzinie włoskich imigrantów, Sani zbudował karierę, która wiodła przez Brazylię, Argentynę, Włochy i Urugwaj. Federacja w swoim oświadczeniu oddała hołd jego wkładowi w sukcesy drużyny narodowej oraz całego brazylijskiego futbolu.
„CBF głęboko ubolewa z powodu śmierci Dino Saniego, członka mistrzowskiej drużyny z 1958 roku, która zdobyła dla Brazylii pierwszą gwiazdkę.”
Oświadczenie zakończono wyrazami współczucia dla rodziny, przyjaciół i wielbicieli piłkarza.
Mistrzostwa Świata 1958
Sani był częścią zespołu, który w 1958 roku w Szwecji zdobył dla Brazylii pierwsze mistrzostwo świata, dzieląc szatnię z takimi zawodnikami jak Pelé, Garrincha, Didi czy Vavá. Rozegrał dwa pierwsze mecze w turnieju: wygrany 3:0 z Austrią oraz zremisowany 0:0 z Anglią. Kontuzja mięśniowa wykluczyła go z dalszej rywalizacji, a jego miejsce w składzie zajął Zito. Federacja w swoim oświadczeniu podkreśliła jego precyzyjne podania, groźne rzuty wolne oraz umiejętność zabezpieczania defensywy. Po jego śmierci z tamtej drużyny żyją już tylko Moacir i Pepe.
Milan i Puchar Europy
Sani przeszedł z Boca Juniors do AC Milan w 1961 roku, gdzie trener Nereo Rocco ustawił go na pozycji rozgrywającego przed linią obrony. Jak donosi Fanpage, w klubie zyskał przydomek „Professore”. 12 listopada 1961 roku Milan pokonał Juventus 5:1 na San Siro, a w sezonie 1961/62 sięgnął po mistrzostwo Serie A. 22 maja 1963 roku na Wembley w Londynie Milan wygrał 2:1 z Benficą w finale Pucharu Europy, a oba gole dla włoskiej drużyny zdobył José Altafini.
Źródła podają sprzeczne dane dotyczące statystyk Saniego w Milanie. Jeden raport wskazuje na 78 występów i 20 goli, podczas gdy inny podaje 71 występów i 16 goli.
Powrót do Brazylii i kariera klubowa
Sani wrócił do Brazylii w 1965 roku, by dołączyć do Corinthians. W 1966 roku wygrał z tym klubem turniej Rio-São Paulo, a w 1968 roku zakończył karierę. Jego pobyt w São Paulo w latach 1954–1960 zaowocował tytułem mistrza stanu Paulista w 1957 roku. Statystyki klubowe z tego okresu różnią się w zależności od źródeł: jeden raport mówi o 324 meczach i 113 golach, inny o 214 meczach i 75 golach. Większość źródeł przypisuje mu 24 występy i cztery gole w reprezentacji Brazylii, choć jeden raport wskazuje na 15 występów.
Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery zawodniczej trenował w Brazylii takie kluby jak Corinthians, Internacional, Palmeiras, Flamengo, Fluminense, Goiás, Coritiba i Grêmio. Za granicą prowadził Boca Juniors, Peñarol oraz reprezentację Kataru (okres ten La Repubblica datuje na lata 1989–1990). Z Internacionalem zdobył mistrzostwo stanu Rio Grande do Sul w latach 1971, 1972, 1973 i 1983. Z Peñarolem wywalczył mistrzostwo Urugwaju w 1978 i 1979 roku. Przypisuje mu się rozwój talentów Paulo Roberto Falcão oraz Paulo Césara Carpegianiego w Internacionalu.
Zapytaj o ten tekst
Źródła i kontekst
- Mediafax.roZmarł Dino Sani, mistrz świata z Brazylią w 1958 roku i zdobywca Pucharu Europy z AC Milan. Miał 94 lataA murit Dino Sani, campion mondial cu Brazilia în 1958 și câștigător al Cupei Campionilor Europeni cu AC Milan. Avea 94 de ani · oryginał: rumuński
- NEWS 24/7Zmarł brazylijska legenda Milanu Dino SaniΠέθανε ο βραζιλιάνος θρύλος της Μίλαν Ντίνο Σάνι · oryginał: grecki
- La Repubblica.itZmarł Dino Sani, były zawodnik Milanu i mistrz świata z Brazylią w 1958 rokuDino Sani, morto l'ex Milan e campione del mondo con il Brasile nel 1958 · oryginał: włoski
- FanpageZmarł Dino Sani, „professore” Milanu Nereo Rocco i mistrz świata z Brazylią w 1958 rokuÈ morto Dino Sani, il 'professore' del Milan di Nereo Rocco e campione del mondo con il Brasile nel 1958 · oryginał: włoski
- Dino Sani
- Były pomocnik reprezentacji Brazylii i AC Milan, mistrz świata z 1958 roku, zmarł 15 listopada 2026 roku w wieku 94 lat
- Nereo Rocco
- Trener AC Milan w czasie, gdy Sani grał tam na początku lat 60.
- José Altafini
- Zdobywca obu bramek dla AC Milan w wygranym 2:1 finale Pucharu Europy przeciwko Benfice w 1963 roku
- Organizacje
- A.C. Milan
Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.
Wesprzyj Pollar