Festiwal Filmowy w Wenecji ustanawia odrestaurowany thriller z 1967 roku „Deadly Sweet” jako przedotwarcie z hołdem dla Tinto Brassa

Hołd dla Tinto Brassa

Festiwal Filmowy w Wenecji złoży hołd włoskiemu reżyserowi Tinto Brassowi, lat 93, przedpremierowym pokazem jego popowego thrillera z 1967 roku „Deadly Sweet” (oryginalny włoski tytuł „Col cuore in gola”). Brass, nonkonformistyczna postać włoskiego kina, zaprezentował film poza konkursem na edycji festiwalu w 1967 roku. Odrestaurowana cyfrowa wersja 4K otworzy teraz program Venice Classics festiwalu.

Odrestaurowany film

„Deadly Sweet” został nakręcony w Londynie, a w rolach głównych występują Jean-Louis Trintignant jako Bernard, mężczyzna spotykający Jane (Ewa Aulin) na miejscu morderstwa, który wplątuje się w serię zabójstw. Restauracja została przeprowadzona przez rzymskie Centro Sperimentale di Cinematografia przy wsparciu Netflixa, z wykorzystaniem materiałów dostarczonych przez posiadacza praw Compass Film. Film zawiera graficzne wkłady autora komiksów Guida Crepaksa, który zilustrował sekwencje akcji użyte jako storyboardy.

Szczegóły festiwalu

Wydarzenie przed otwarciem zaplanowano na 1 września na Lido. Podczas gdy większość włoskich źródeł odnosi się do 83. edycji festiwalu, Variety opisuje ją jako 84. Rozbieżność może wynikać z różnych historycznych metod liczenia, ponieważ pierwszy festiwal odbył się w 1932 roku. Niezależnie od tego pełny program zostanie ogłoszony 23 lipca.

Co powiedział reżyser

„Postać, którą przedstawiam w filmie, to mężczyzna, który zakochuje się w dziewczynie, nawet gdy spotyka ją przy zwłokach. Rezygnuje z wszelkiej ostrożności, wyrachowania i rzuca się na oślep w tę przygodę, która całkowicie go kompromituje. Film jest także historią rozczarowania, ponieważ bohater wyobraża sobie kobietę jako kogoś, kim nie jest.”

Dziedzictwo filmu

Film jest częścią londyńskiego okresu Brassa, obok „Attraction” (1969) i „Dropout” (1970), przepełnionych odniesieniami do pop-artu i komiksów. „Deadly Sweet” został wyprodukowany przez Ermanno Donatiego i Luigiego Carpentieriego, oparty luźno na powieści Sergio Donatiego „Il sepolcro di carta”. Scenariusz napisali Brass, Francesco Longo i Pierre Lévy-Corti, muzykę skomponował Armando Trovajoli, a zdjęcia Silvano Ippoliti.