Deutsche Bahn pozywa regulatora w związku z planowanym wejściem Italo na niemiecki rynek kolejowy w 2028 roku
Spółka DB InfraGo złożyła w Kolonii pozew w trybie przyspieszonym przeciwko decyzji Bundesnetzagentur z 17 lipca, która nakłada obowiązek rezerwacji co najmniej 25% przepustowości na najbardziej obciążonych korytarzach dla konkurencji, otwierając drogę dla wejścia Italo na rynek w 2028 roku z 30 pociągami firmy Siemens.
Decyzja Bundesnetzagentur z 17 lipca
17 lipca 2026 roku Bundesnetzagentur wydał decyzję zobowiązującą DB InfraGo do udostępnienia konkurentom co najmniej jednej czwartej przepustowości na najbardziej obciążonych korytarzach kolejowych. Postanowienie dotyczy tras o określonych limitach przepustowości, takich jak węzły w Monachium i Frankfurcie. Tak zwana klauzula konkurencji obejmuje tylko firmy oferujące przewozy rozkładowe: co najmniej cztery pociągi dziennie w odstępach dwugodzinnych o tej samej minucie. Bundesnetzagentur orzekł również, że konkurenci powinni otrzymać dostęp do odpowiednich pomieszczeń na poczekalnie na dworcach.
Bundesnetzagentur ma świadomość, że ta decyzja może zapoczątkować transformację w dalekobieżnym pasażerskim transporcie kolejowym.
Regulator podkreślił swoje zaangażowanie w zapewnienie atrakcyjnej oferty dalekobieżnej w całych Niemczech.
Plany Italo na 2028 rok
Decyzja została podjęta w wyniku skargi włoskiego przewoźnika Italo, który planuje wejście na niemiecki rynek w kwietniu 2028 roku z około 30 nowymi pociągami dużych prędkości firmy Siemens i inwestycją rzędu 3,6 mld euro. Italo koncentruje się na dwóch głównych korytarzach: Monachium–Kolonia–Dortmund oraz Monachium–Berlin–Hamburg. Firma oczekuje długoterminowej pewności planowania i umów ramowych, aby uzasadnić inwestycję o wartości miliardów euro. DB Fernverkehr posiada obecnie ponad 90 procent rynku przewozów dalekobieżnych, co daje jej wyraźną przewagę na najbardziej uczęszczanych odcinkach. Flix z siedzibą w Monachium również zapowiedział nową ofensywę dalekobieżną na 2028 rok z dziesiątkami nowych pociągów i połączeń.
- Bundesnetzagentur orzeka, że DB InfraGo musi udostępnić co najmniej 25% przepustowości na najbardziej obciążonych korytarzach konkurentom oferującym przewozy rozkładowe
- DB InfraGo składa pozew do Verwaltungsgericht Köln i wnosi o postępowanie w trybie przyspieszonym w celu zaskarżenia decyzji
- Italo planuje wejście na niemiecki rynek przewozów dalekobieżnych z około 30 pociągami dużych prędkości Siemens i inwestycją 3,6 mld euro
DB InfraGo składa pozew
W piątek, 14 sierpnia 2026 roku, DB InfraGo złożyło pozew do Verwaltungsgericht Köln i wystąpiło o przeprowadzenie postępowania w trybie przyspieszonym. Spółka infrastrukturalna argumentuje, że podstawa prawna, proporcjonalność i praktyczna wykonalność decyzji wymagają wyjaśnienia sądowego. DB twierdzi, że liczba konfliktów dotyczących wykorzystania torów znacząco wzrośnie, co stworzy problemy prawne i praktyczne dla zarządzania przepustowością. W rozkładzie jazdy na 2026 rok DB InfraGo musiało rozwiązać ponad 5600 konfliktów, z czego 95 procent rozstrzygnięto polubownie, głównie dzięki temu, że operatorzy przewozów rozkładowych zgodzili się zrezygnować ze swoich stałych odstępów, aby umożliwić przesunięcia czasowe. Zgodnie z nową klauzulą konkurencji firmy nie miałyby zachęty do rezygnacji ze swoich odstępów, co znacznie utrudniłoby osiąganie kompromisów.
Obawy DB, branży i związków zawodowych
DB argumentuje, że regulacja ta postawiłaby w niekorzystnej sytuacji ustalone przewozy nierozkładowe, takie jak Westbahn między Stuttgartem, Monachium i Salzburgiem oraz połączenia Eurostar z Zagłębia Ruhry przez Brukselę do Paryża, które nie byłyby priorytetowo traktowane w przypadku konfliktów, mimo że sprawdziły się w warunkach konkurencji. Bundesverband Schienennahverkehr ostrzegł, że konflikty na torach mogą ostatecznie zaszkodzić transportowi regionalnemu i zagrozić skomunikowaniu obszarów wiejskich. Eisenbahn- und Verkehrsgewerkschaft (EVG) nazwał pozew logicznym krokiem. Szef EVG Martin Burkert skrytykował Bundesnetzagentur za rozwijanie czerwonego dywanu przed Italo z czysto technicznej logiki, przy jednoczesnym ignorowaniu wszelkich negatywnych konsekwencji.
Pozostaje mieć nadzieję, że sąd uchyli tę decyzję i proces wejścia Italo na rynek będzie mógł rozpocząć się od nowa.
Burkert wezwał federalnego ministra transportu Steffena Bilgera (CDU) do politycznego zarządzania wejściem na rynek, stwierdzając, że Bilger mógłby zapewnić sprawiedliwe rozwiązania pakietowe w przydziale torów, aby konkurencja nie doprowadziła do odcięcia całych regionów i zniszczenia miejsc pracy. FAZ zauważył, że politycy w dużej mierze pozostają poza debatą, a kolejni federalni ministrowie transportu jedynie zapewniają, że konkurencja na kolei jest pożądana, nie odnosząc się do pytań strukturalnych, które ujawnia przypadek Italo.
