WątekDemografia i migracje

Migracje · Wiedeń, Kigali i Bruksela

Pięć państw UE planuje centrum deportacyjne w Rwandzie dla osób z odrzuconymi wnioskami o azyl

Austria, Niemcy, Dania, Grecja i Holandia ogłosiły 16 listopada 2026 r. plan otwarcia w Rwandzie ośrodka dla osób, których wnioski o azyl zostały odrzucone. Pierwsze transfery mają ruszyć w 2027 r. Organizacje praw człowieka i eksperci prawni podważają legalność tego rozwiązania.

Tekst AI na podstawie relacji Notícias ao Minuto, Le Monde.fr, Bayerischer Rundfunk i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Wiedeń, Kigali, Bruksela · Austria, Rwanda, Belgia
Jak do tego doszło
  1. październik 2026Państwa członkowskie UE zatwierdzają podstawy prawne dla ośrodków powrotowych w krajach trzecich
  2. 16.11Pięć państw ogłasza plan utworzenia ośrodka powrotowego w Rwandzie
  3. 2027Docelowy rok rozpoczęcia transferów osób z odrzuconymi wnioskami o azyl do Rwandy

Pięć rządów ogłasza wspólny plan

Austria, Niemcy, Dania, Grecja i Holandia porozumiały się z Rwandą w sprawie utworzenia ośrodka dla migrantów, których wnioski o azyl zostały odrzucone i których nie można odesłać do krajów pochodzenia. Plan przedstawiono podczas konferencji prasowej w Wiedniu 16 listopada 2026 r. Niemiecki minister spraw wewnętrznych Alexander Dobrindt (CSU) spotkał się w Wiedniu ze swoimi odpowiednikami z Austrii, Grecji, Danii i Holandii, aby omówić szczegóły. W konferencji wzięła udział premier Danii Mette Frederiksen, a kanclerz Austrii Christian Stocker poinformował, że grupa zamierza kierować odrzuconych azylantów do Rwandy już w 2027 r. Dyplomaci cytowani przez Handelsblatt wskazują, że w pierwszej kolejności planowany jest projekt pilotażowy.

Stocker przedstawił to porozumienie jako zmianę paradygmatu w europejskiej polityce migracyjnej. Argumentował, że jeśli osoby niemające prawa do pobytu nie mogą zostać usunięte, cały system azylowy traci sens, a granice państwowe muszą być respektowane. Podsumował swoje stanowisko w jednym zdaniu.

„Musimy być panami we własnym domu.”

Christian Stocker, kanclerz Austrii

Kto trafi do ośrodka i na jakich zasadach

W październiku 2026 r. państwa członkowskie UE zatwierdziły podstawy prawne dla ośrodków powrotowych w krajach trzecich, jak podaje Bayerischer Rundfunk. Ośrodki te są przeznaczone dla osób, które mają prawny obowiązek wyjazdu, ale nie mogą zostać odesłane do krajów pochodzenia, na przykład z powodu odmowy ich przyjęcia przez te państwa. Grecki minister ds. migracji Thanos Plevris przekazał ERTNews na początku listopada 2026 r., że dotyczy to wyłącznie osób z ostatecznie odrzuconymi wnioskami, a nie tych, których sprawy są w toku. Austriacki minister spraw wewnętrznych Gerhard Karner podkreślił, że ośrodek w Rwandzie nie będzie placówką detencyjną. Migranci mogliby tam integrować się z Rwandą, dobrowolnie wracać do krajów pochodzenia lub przenieść się gdzie indziej. Dobrindt bronił tego podejścia w następujących słowach:

„Ośrodki powrotowe oferują pozytywne rozwiązanie dla osób bez prawa do pobytu i bez perspektyw w Europie, których kraje pochodzenia nie współpracują w kwestii powrotów.”

Alexander Dobrindt, niemiecki minister spraw wewnętrznych

Krytyka ze strony organizacji praw człowieka i opozycji

Amnesty International oraz Lekarze bez Granic ostrzegają przed zagrożeniami dla praw podstawowych migrantów, donosi ANSA. Ekspert prawny Manfred Nowak wyraził poważne wątpliwości co do legalności tej inicjatywy. W Wiedniu zebrało się około stu protestujących, a austriaccy Zieloni oraz skrajnie prawicowa FPO skrytykowali plan – Zieloni ze względu na ryzyko humanitarne, a FPO z powodu wątpliwości co do skuteczności działań. Meron Ameha Knikman z International Rescue Committee stwierdziła, że UE nie wyciągnęła wniosków z dotychczasowych porozumień i ostrzegła przed poważnymi naruszeniami praw człowieka. Le Temps donosi, że prezydent Francji Emmanuel Macron skrytykował tę koncepcję, twierdząc, że takie ośrodki nie są ani skuteczne, ani zgodne z wartościami UE. Notícias ao Minuto podaje, że krytycy zarzucają rządowi Rwandy tłumienie sprzeciwu oraz wspieranie grupy rebelianckiej M23 w sąsiedniej Demokratycznej Republice Konga, która według organizacji praw człowieka dopuszcza się zabójstw, gwałtów i innych nadużyć. Brytyjski Sąd Najwyższy powołał się na brak bezpieczeństwa w Rwandzie, blokując brytyjski plan w 2023 r.

Stanowisko Rwandy i brytyjski precedens

Podczas konferencji prasowej w Wiedniu minister spraw wewnętrznych Rwandy Vincent Biruta obiecał, że Rwanda zaoferuje "drugą szansę" osobom, które nie mają już prawa do pobytu w krajach partnerskich. Prezydent Paul Kagame zyskał uznanie zachodnich i regionalnych liderów za pomoc w zakończeniu ludobójstwa w 1994 r. i odbudowę kraju, który stał się celem inwestycji i pomocy. Wcześniejsza brytyjska umowa azylowa z Rwandą weszła w życie w kwietniu 2024 r., a Bayerischer Rundfunk podaje, że kosztowała Wielką Brytanię około 700 mln funtów (ok. 810 mln euro). Kigali domagało się 50 mln funtów (ok. 60 mln euro) odszkodowania po anulowaniu brytyjskiego programu. Stany Zjednoczone rozpoczęły transfery migrantów do Rwandy w 2025 r. na mocy porozumienia pozwalającego na deportację do 250 osób.

Ten artykuł jest częścią wątku

Demografia i migracje

Co się zmieniło od tego wpisu:

  1. 16.11Austria, Niemcy, Dania, Grecja i Holandia ogłaszają ośrodek readmisyjny w Rwandzie, transfery planowane na 2027 r.
  2. 16.11Przyjazdy na Wyspy Kanaryjskie osiągnęły prawie 2200 w weekend; suma od stycznia do października wciąż o 5,5% niższa niż w 2025 r.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Organizacje
Unia Europejska

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar