Mariano Rajoy i Felipe González wzywają Pedro Sáncheza do rozpisania przedterminowych wyborów

Wezwania do przedterminowych wyborów powszechnych

Byli premierzy Hiszpanii Felipe González i Mariano Rajoy wystąpili wspólnie 2 października 2026 r. podczas ósmej edycji forum Foro La Toja-Vínculo Atlántico w O Grove w prowincji Pontevedra. W trakcie panelu zatytułowanego „Dwa spojrzenia na Hiszpanię”, moderowanego przez dziennikarkę Lucíę Méndez, obaj politycy argumentowali, że obecny premier Pedro Sánchez powinien rozwiązać parlament i rozpisać wybory powszechne. Rajoy, reprezentujący Partię Ludową (PP), stwierdził, że obecna arytmetyka parlamentarna uniemożliwia stabilne rządzenie. González, który stał na czele rządu Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (PSOE) w latach 1982–1996, poparł to wezwanie, wskazując na legislacyjny impas rządu.

Od dawna nie da się rządzić, a od dawna należało rozwiązać parlament, rozpisać wybory i zapytać obywateli o zdanie.

Impas budżetowy i kryteria rządzenia

Rajoy przedstawił trzy podstawowe wymogi skutecznego rządzenia: wygranie wyborów, posiadanie konkretnego programu oraz zapewnienie poparcia parlamentarnego niezbędnego do uchwalania ustaw i budżetów państwa. Zauważył, że rząd centralny nie zdołał uchwalić ustawy budżetowej w obecnej kadencji, podkreślając, że ostatni zatwierdzony budżet pochodzi z 2022 r. Według Rajoya władza wykonawcza ominęła standardową ścieżkę parlamentarną, modyfikując wydatki poprzez decyzje Rady Ministrów i przekierowując około 80 mld euro. González dodał, że podczas jego kadencji brak większości parlamentarnej do uchwalenia budżetu skłonił go do rozpisania wyborów, argumentując, że żądanie przestrzegania prawa międzynarodowego przy jednoczesnym braku przedstawienia budżetu krajowego jest niespójne.

Jeśli powiem, że wybory muszą zostać rozpisane, to nie zostaną rozpisane.

Propozycje paktu państwowego w sprawie mieszkalnictwa

Dyskusja zbiegła się w czasie z debatą w Kongresie nad dekretami dotyczącymi polityki mieszkaniowej. Obaj byli premierzy argumentowali, że rozwiązanie problemu dostępu do mieszkań wymaga formalnego paktu państwowego, a nie partyjnych dekretów. González podkreślił, że mieszkalnictwo pozostaje głównym zmartwieniem obywateli i zauważył, że administracja Sáncheza sprawuje władzę od ośmiu lat. Utrzymywał, że po wielu latach rządów administracja musi wziąć bezpośrednią odpowiedzialność, zamiast obwiniać poprzedników. Obaj liderzy zgodzili się, że trwałe rozwiązanie problemów mieszkaniowych wymaga formalnej koordynacji między rządem centralnym, wspólnotami autonomicznymi i samorządami lokalnymi.

Nie ma rozwiązania, jeśli administracje nie osiągną porozumienia.

Koordynacja w kwestiach suwerenności terytorialnej

Dialog dotyczył również polityki zagranicznej i bezpieczeństwa terytorialnego, ze szczególnym uwzględnieniem niedawnych wydarzeń w Ceucie. Obaj liderzy skrytykowali Sáncheza za brak kontaktu z liderem opozycji Alberto Núñezem Feijóo w celu omówienia sytuacji w mieście autonomicznym. González opisał wydarzenie w Ceucie jako agresję na suwerenność narodową, podczas gdy Rajoy zaklasyfikował je jako inwazję na suwerenne terytorium. Rajoy ponowił swoje poparcie dla modelu konsensusu dwupartyjnego między PSOE a PP, argumentując, że dialog instytucjonalny ponad podziałami partyjnymi pozostaje niezbędny do radzenia sobie z kryzysami narodowymi.