AfD wygrywa wybory w Saksonii-Anhalt z wynikiem 44,4%, CDU Friedricha Merza daleko w tyle

Wyniki wyborów regionalnych w Saksonii-Anhalt

Alternatywa dla Niemiec (AfD) zajęła pierwsze miejsce w wyborach stanowych w Saksonii-Anhalt 6 września 2026 r., uzyskując 44,4% głosów według wyników wstępnych. Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna (CDU), partia kierowana na szczeblu federalnym przez kanclerza Friedricha Merza, zajęła drugie miejsce z wynikiem 18,2%, a za nią uplasowała się lewicowa partia Die Linke z poparciem 9,1%. Wynik AfD przekroczył przedwyborcze sondaże o 3 do 4 punktów procentowych. Frekwencja w tym wschodnim kraju związkowym, liczącym około 2 mln mieszkańców, wyniosła blisko 80%, co oznacza wzrost o około 20 punktów procentowych w porównaniu z wyborami regionalnymi z 2021 r. AfD zwiększyła swój udział w głosowaniu o ponad 23 punkty procentowe względem 2021 r., podczas gdy CDU odnotowała spadek o ponad 18 punktów procentowych.

Tworzenie rządu i prognozy parlamentarne

Prognozy liczby mandatów obliczone na godzinę 20:00 wskazywały, że AfD zabrakło od jednego do trzech miejsc do uzyskania większości bezwzględnej w parlamencie regionalnym. Główny kandydat Ulrich Siegmund stwierdził przed wyborami, że zamierza rządzić samodzielnie, zamiast zawierać porozumienie koalicyjne. Partie głównego nurtu reprezentowane w parlamencie utrzymują politykę odmawiania formalnych sojuszy z AfD. Potencjalne alternatywne konfiguracje, w tym współpraca obejmująca spektrum od CDU po Die Linke, napotykają na istotne tarcia polityczne. Jan Niklas Reiche, politolog z Uniwersytetu Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze, stwierdził, że powojenny konsensus wykluczający skrajną prawicę z władzy wykonawczej znajduje się pod bezpośrednią presją.

W sztabie partii w Magdeburgu wynik powitała federalna współprzewodnicząca Alice Weidel.

To dla nas historyczny moment.

Podczas transmisji telewizyjnej po ogłoszeniu wstępnych prognoz do zwolenników zwrócił się Ulrich Siegmund.

Udało nam się osiągnąć nasz cel. Napisaliśmy historię tego kraju.

Program kandydata i demonstracje w Magdeburgu

Ulrich Siegmund, były przedsiębiorca z branży zapachów wnętrz, który rozpoczął działalność polityczną w CDU w wieku 19 lat, a następnie dołączył do AfD, był współautorem lokalnego programu partii wraz z Hansem-Thomasem Tillschneiderem. Manifest kładzie nacisk na masowe deportacje, co jest pokłosiem udziału Siegmund w spotkaniu w Poczdamie w 2023 r. dotyczącym remigracji. W skład jego zespołu doradczego wchodzą byli członkowie zakazanej neonazistowskiej organizacji Heimattreue Deutsche Jugend, co skłoniło kandydata Die Linke, Alexandra Lufta, do publicznego ostrzeżenia przed wygładzonym wizerunkiem medialnym Siegmund. Program partii proponuje również ograniczenia kulturowe wymierzone w instytucje takie jak szkoła Bauhaus pod hasłem "Nasz kraj przede wszystkim". W Magdeburgu demonstranci zebrali się o 18:00 na placu katedralnym na cichy protest zorganizowany przez grupy takie jak Oma gegen Rechts i Greenpeace, gdzie artyści uruchomili syreny zamontowane na pojazdach.

Międzynarodowe reakcje francuskich polityków

Wynik wyborów w Saksonii-Anhalt wywołał natychmiastowe oświadczenia polityków w całej Europie. Jean-Luc Mélenchon, lider La France Insoumise, przypisał wynik centrowej polityce w oświadczeniu opublikowanym na platformie X.

Katastrofalny dowód ślepoty centrowej polityki europejskiej. Ta katastrofa jest jej rezultatem. W tych warunkach niemiecki projekt wojskowy stworzenia pierwszej armii konwencjonalnej w Europie jest dla Francji nie do przyjęcia.

Eurodeputowana Manon Aubry określiła głosowanie mianem czarnego dnia dla Niemiec, jednocześnie z zadowoleniem przyjmując 9,1% uzyskane przez Die Linke. Lider Renaissance, Gabriel Attal, stwierdził na antenie BFMTV, że kordony sanitarne nie zastąpią konkretnych rozwiązań politycznych w demokratycznych wyborach. Sekretarz krajowy Francuskiej Partii Komunistycznej, Fabien Roussel, argumentował, że zyski skrajnej prawicy wynikają z ubóstwa, deindustrializacji i traktatów Unii Europejskiej. Lider Reconquête, Éric Zemmour, opisał wynik jako godzinę prawdy dla europejskich wyborców, a eurodeputowana Reconquête, Sarah Knafo, przypisała wynik głosowania dekadom słabości instytucjonalnej.