Emmanuel Grégoire wygrał w Paryżu, a prawica zyskała w wielu miastach

Socjalista Emmanuel Grégoire wygrał 22 marca wybory na mera Paryża, zdobywając 53.1 (%) — udział Grégoire’a w głosach oddanych w Paryżu i pokonując konserwatywną rywalkę Rachidę Dati, która uzyskała 38,1 proc., w drugiej turze francuskich wyborów samorządowych w 2026 roku. Grégoire, polityk Partii Socjalistycznej i były pierwszy zastępca ustępującej mer Anne Hidalgo, po ogłoszeniu wyniku przejechał przez Paryż na rowerze. Po drodze witał się ze zwolennikami, jadąc w stronę ratusza Hotel de Ville. Dati zrezygnowała ze stanowiska ministry kultury, by prowadzić kampanię. Starała się też skupić głosy prawicy, zabiegając o poparcie wyborców centrysty Pierre-Yves’a Bournazela i skrajnie prawicowej kandydatki Sarah Knafo, którzy wycofali się po pierwszej turze. Grégoire odrzucił natomiast propozycje sojuszu ze strony La France Insoumise i wystartował ze wspólną listą lewicy bez środowiska Mélenchona. Hidalgo, która nie ubiegała się o trzecią kadencję, świętowała przed ratuszem z kieliszkiem szampana i powiedziała, że wynik potwierdził to, co wcześniej uznawano za niemożliwe.

„Paris a décidé de rester fidèle à son histoire.” (Paryż postanowił pozostać wierny swojej historii.) — Emmanuel Grégoire via ANSA

„Je n'ai pas réussi à convaincre suffisamment que le changement était non seulement possible, mais surtout nécessaire.” (Nie zdołałam przekonać wystarczająco wielu osób, że zmiana była nie tylko możliwa, lecz przede wszystkim potrzebna.) — Rachida Dati via ANSA

Paryżem rządzi lewica od 2001 roku, gdy Bertrand Delanoë został pierwszym socjalistycznym merem stolicy w nowoczesnej historii. Anne Hidalgo zastąpiła go w 2014 roku i została ponownie wybrana w 2020 roku. Wybory w 2026 roku były pierwszymi od ćwierćwiecza, w których socjaliści musieli bronić miasta bez urzędującej osoby ubiegającej się o reelekcję, co uczyniło ten wyścig najbardziej otwartymi wyborami mera Paryża od dekad.

Bayrou przegrał w Pau zaledwie 344 głosami Najbardziej symboliczny wynik poza Paryżem padł w Pau. Były premier François Bayrou stracił tam swoją wieloletnią twierdzę na rzecz socjalistycznego kandydata Jérôme’a Marbota różnicą zaledwie 344 (votes) — różnica porażki Bayrou w Pau. Marbot zdobył 42,45 proc. głosów, kończąc dominację Bayrou w tym mieście na południowym zachodzie kraju. Do porażki doszło około sześć miesięcy po upadku rządu Bayrou we wrześniu 2025 roku, gdy decyzja Partii Socjalistycznej o poparciu wniosku o wotum nieufności obaliła jego gabinet i doprowadziła do powołania Sébastiena Lecornu na premiera. Lewica zyskała też w innych miastach. W Roubaix deputowany LFI David Guiraud wygrał z wynikiem 53,19 proc., pokonując ustępującego prawicowego mera Alexandre’a Garcina. W La Courneuve deputowany LFI Aly Diouara zdobył miasto, uzyskując 51,53 proc. wobec socjalisty Oumarou Doucouré. W departamencie Rodan LFI odebrała też komunistom Vénissieux przewagą 25 głosów. W Nîmes lewica przejęła miasto od Les Républicains, a komunista Vincent Boutet wygrał z wynikiem 40,97 proc., wyprzedzając listę Rassemblement national.

Emmanuel Grégoire (PS): 53.1, Rachida Dati (LR): 38.1

Prawica przejęła od lewicy Brest, Clermont-Ferrand i Bordeaux Prawica odnotowała wyraźne zyski w kilku dużych miastach, które wcześniej pozostawały w rękach lewicy lub Zielonych. Kandydaci centroprawicy i Les Républicains przejęli Brest, Clermont-Ferrand i Besançon, czyli miasta wcześniej rządzone przez lewicę. W Bordeaux deputowany obozu Macrona Thomas Cazenave wygrał z wynikiem 50,95 proc. i odebrał miasto zielonemu merowi Pierre’owi Hurmicowi, który zwyciężył tam w 2020 roku w czasie ogólnokrajowego wzrostu poparcia dla polityki ekologicznej. Édouard Philippe został ponownie wybrany na mera Le Havre, zdobywając 47,71 proc. głosów. Po stronie lewicy Benoît Payan uzyskał reelekcję na stanowisku mera Marsylii, pokonując skrajnie prawicowego rywala Francka Allisia z Rassemblement national, a Grégory Doucet został ponownie wybrany na mera Lyonu. Sophie Joissains utrzymała urząd mera Aix-en-Provence, podtrzymując rodzinną dynastię polityczną w tym mieście. W Saint-Etienne socjalista Régis Juanico wygrał z wynikiem 44,13 proc. i powstrzymał listę skrajnej prawicy.

Skrajna prawica rządzi 61 gminami, w tym dwoma dużymi miastami Rassemblement National i sprzymierzone ugrupowania skrajnej prawicy rządzą obecnie 61 gminami we Francji, wynika z danych przeanalizowanych przez Le Parisien. Około półtora miliona obywateli Francji ma mieszkać pod rządami merów skrajnej prawicy przez najbliższych siedem lat. Skrajna prawica kieruje teraz dwoma miastami liczącymi ponad 100 tys. mieszkańców, czyli o jednym więcej niż po wyborach z 2020 roku. Marine Le Pen mówiła o „ogromnym zwycięstwie” swojej partii, wskazując na „dziesiątki gmin” zdobytych w drugiej turze i „tysiące radnych miejskich” wybranych w całym kraju. RN nie zdołało jednak zdobyć Marsylii, którą uznawano za możliwy przełom partii w dużym mieście. Partia przegrała też w Tulonie i Nîmes. Według Franceinfo lewica rządzi obecnie 22 miastami mającymi ponad 100 tys. mieszkańców, wobec 24 w 2020 roku, prawica kieruje 12 dużymi miastami, a centrum sześcioma. Frekwencja w drugiej turze wyniosła około 57 proc. i była wyższa tylko od wyniku z 2020 roku, gdy głosowanie odbywało się w czasie pandemii, podała ANSA.

Far-right control of large French cities: Cities with over 100,000 inhabitants governed by far right (before: 1 (after 2020 elections), after: 2 (after 2026 elections)); Left-governed cities with over 100,000 inhabitants (before: 24 (after 2020), after: 22 (after 2026)); Center-governed large cities (before: 5 (after 2020), after: 6 (after 2026))