NASA rozpoczęła misję Artemis II: Pierwszy załogowy lot w stronę Księżyca od 1972 roku

Rakieta Space Launch System wyniosła statek Orion na orbitę, gdzie po oddzieleniu się od modułu nośnego kontynuował on lot w stronę Księżyca. Misja opiera się na 10-dniowej trajektorii swobodnego powrotu, a statek ma przelecieć w odległości około 7400 kilometrów od powierzchni Księżyca przed powrotem na Ziemię. Artemis II to pierwsza załogowa misja rakiety SLS oraz pierwsza wyprawa załogowa w okolice Księżyca od czasu Apollo 17 w 1972 roku, czyli sprzed ponad 54 lat. Start ten został określony przez dziennik „Die Welt” jako najbardziej ambitna amerykańska misja kosmiczna od dekad. Czteroosobowa załoga i historyczne pierwsze kroki w głębokim kosmosieW skład załogi wchodzi trzech weteranów NASA oraz jeden debiutant, a ich wspólna misja wiąże się z szeregiem historycznych osiągnięć. Dowódcą jest 50-letni Reid Wiseman, były pilot testowy marynarki wojennej USA, który w 2014 roku spędził 165 dni na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, a później kierował biurem astronautów NASA. Pilot Victor Glover, lat 49, spędził w kosmosie 168 dni od 2020 roku jako pilot misji NASA Crew-1 – pierwszej operacyjnej misji załogowej z użyciem kapsuły Crew Dragon firmy SpaceX. Glover jest pierwszą osobą kolorową biorącą udział w misji księżycowej. Specjalistka misji Christina Koch, lat 47, do której należy rekord najdłuższego ciągłego lotu kosmicznego kobiety (328 dni na ISS w 2019 roku) oraz udział w pierwszych w historii NASA spacerach kosmicznych z udziałem samych kobiet, została pierwszą kobietą uczestniczącą w misji w kierunku Księżyca. Drugim specjalistą misji jest 50-letni Jeremy Hansen, pułkownik Królewskich Kanadyjskich Sił Powietrznych i astronauta Kanadyjskiej Agencji Kosmicznej od 2009 roku. Jest on pierwszym Kanadyjczykiem i pierwszym obcokrajowcem spoza USA, który udał się poza niską orbitę okołoziemską, mimo że jest to jego pierwszy lot w kosmos. Hansen wychował się na farmie w pobliżu London w prowincji Ontario i wspominał, że spotkanie z astronautą Chrisem Hadfieldem w 1995 roku w Royal Military College of Canada pomogło mu wybrać ścieżkę zawodową. Specjalnie na tę misję Hansen zlecił artyście z ludu Anishinaabe, Henry’emu Guimondowi, zaprojektowanie naszywki misji, przy współpracy z Dave’em Courchene’em III z Pierwszego Narodu Sagkeeng w Manitobie.„„Robienie czegoś, czego nigdy wcześniej nie dokonano, oznacza, że zespół najprawdopodobniej zmierzy się z niepowodzeniem. Podoba mi się fakt, że w kosmosie dążymy do śmiałych celów do tego stopnia, że nie pozwolimy, by sporadyczne porażki powstrzymały nasz postęp”.” — Jeremy Hansen via BBCOstatni raz ludzie przebywali w pobliżu Księżyca podczas misji Apollo 17 w grudniu 1972 roku, która była jednocześnie ostatnim załogowym lądowaniem na Księżycu w ramach programu Apollo. Program Artemis, mający na celu powrót ludzi na Srebrny Glob, jest rozwijany od ponad dwóch dekad. Artemis I, bezzałogowy lot testowy SLS i Oriona, poprzedził obecną misję i potwierdził poprawność systemów przeznaczonych dla załogi. NASA planuje załogowe lądowanie na powierzchni Księżyca w ramach misji Artemis IV do 2028 roku, z długoterminowym celem ustanowienia stałej bazy na południowym biegunie Księżyca, gdzie złoża lodu zidentyfikowano jako potencjalne źródło wody i tlenu. Argentyński mikrosatelita w głębokim kosmosieArtemis II wyniosła cztery międzynarodowe ładunki wybrane przez NASA spośród propozycji z niemal 50 krajów, w tym z Niemiec, Arabii Saudyjskiej, Korei Południowej i Argentyny. Argentyński ładunek, mikrosatelita ATENEA, został opracowany przez wydział inżynierii Uniwersytetu w Buenos Aires przy wsparciu krajowej agencji kosmicznej CONAE i innych instytucji naukowych. Urządzenie wielkości pudełka po butach oddali się o około 72 000 kilometrów od Ziemi, poza ochronne pole magnetyczne planety, aby zmierzyć poziom promieniowania i sprawdzić, czy słabe sygnały z ziemskich satelitów GPS mogą służyć do nawigacji w tak dużej odległości. Dyrektor projektu, Fernando Filippetti, stwierdził, że misja ta jest rzadką okazją dla argentyńskich naukowców do zbadania warunków w głębokim kosmosie, gdzie promieniowanie jest znacznie wyższe i bardziej zmienne niż na niskiej orbicie okołoziemskiej.„„Choć Argentyna jest lepiej znana z piłki nożnej, nasza agencja kosmiczna CONAE buduje satelity o niezwykle wysokim stopniu złożoności, spełniające światowe standardy”.” — Fernando Filippetti via Reuters„„To unikalna okazja do przetestowania i pomiaru parametrów w głębokim kosmosie”.” — Fernando Filippetti via ReutersFilippetti zauważył, że argentyński sektor kosmiczny rozwinął technologie światowej klasy mimo ograniczonych zasobów, przy czym od końca 2023 roku CONAE odczuwa skutki ograniczeń finansowych rządu prezydenta Javiera Mileia. Celem ATENEA jest położenie fundamentów pod przyszły kosmiczny system GPS zdolny do określania pozycji statków daleko od Ziemi. Lego i plany stałej bazy: kulturowe znaczenie misjiPoza celami naukowymi i inżynieryjnymi, Artemis II przyciągnęła uwagę opinii publicznej i przemysłu zabawkarskiego. Firma Lego wydała specjalny zestaw Artemis Space Launch System upamiętniający misję, zawierający szczegółowy model rakiety z dwoma silnikami pomocniczymi na paliwo stałe, kapsułą Orion i mobilną wieżą startową. Dostępny jest również tańszy zestaw z serii Lego Technic, mający edukować dzieci w zakresie trójstopniowego oddzielania się rakiety podczas startu. NASA deklaruje, że misje Artemis mają inspirować nowe pokolenie astronomów, astrofizyków i astronautów. Misja przybliża też realizację ambitnego planu stworzenia stałej bazy na południowym biegunie Księżyca. „Die Welt” zauważył, że mimo krytyki Artemis II jako misji zbyt drogiej, ryzykownej i niedopracowanej technicznie, stanowi ona istotny test dla zachodnich zdolności kosmicznych i ma szerokie znaczenie dla ekspansji ludzkości w głęboką przestrzeń kosmiczną.7,400 (kilometrów) — minimalna odległość od powierzchni Księżyca podczas przelotuArtemis II – Kluczowe etapy misji: — ; — ; — ; —