Załoga Artemis II pobiła rekord odległości od Ziemi należący do Apollo 13

Załoga misji Artemis II pobiła 56-letni rekord odległości człowieka od Ziemi 6 kwietnia 2026 roku, poprawiając wynik ustanowiony przez Apollo 13 w kwietniu 1970 roku. Czterej astronauci – dowódca NASA Reid Wiseman, pilot Victor Glover, specjalistka misji Christina Koch oraz specjalista misji z Kanadyjskiej Agencji Kosmicznej Jeremy Hansen – osiągnęli maksymalny dystans około 252 757 mil (406 778 kilometrów) od Ziemi, przekraczając osiągnięcie Apollo 13 (248 655 mil, czyli 400 171 kilometrów) o ponad 4 100 mil (6 600 kilometrów). Ten historyczny moment nastąpił, gdy załoga przeprowadzała sześciogodzinny przelot nad niewidoczną stroną Księżyca na pokładzie kapsuły Orion, zbliżając się do powierzchni Srebrnego Globu na odległość około 4 070 mil (6 550 kilometrów). Rekord został pobity niespełna godzinę przed formalnym rozpoczęciem obserwacji księżycowych, co kontrola lotów potwierdziła załodze w czasie rzeczywistym. „„Przekraczając największą odległość, na jaką kiedykolwiek oddalił się człowiek od Ziemi, czynimy to z szacunkiem dla osiągnięć tych, którzy byli tu przed nami”.” — Jeremy Hansen via PoliticoRekord odległości Apollo 13 został ustanowiony w kwietniu 1970 roku w sytuacjach awaryjnych, po eksplozji zbiornika z tlenem na pokładzie statku kosmicznego, co wymusiło przerwanie planowanego lądowania na Księżycu. Dowódca Jim Lovell, wraz z Fredem Haise i Jackiem Swigertem, wykorzystali trajektorię swobodnego powrotu, aby okrążyć Księżyc i bezpiecznie wrócić na Ziemię, osiągając przy tym odległość 248 655 mil (400 171 kilometrów). Przez kolejne 56 lat żaden człowiek nie podróżował dalej. Artemis II to pierwsza załogowa misja księżycowa NASA od czasu Apollo 17 z grudnia 1972 roku. Szerszy program Artemis ma na celu powrót astronautów na powierzchnię Księżyca i ustanowienie tam stałej obecności człowieka. Nagrany głos Jima Lovella wita załogęZałoga rozpoczęła rekordowy dzień od wiadomości od zmarłego dowódcy Apollo 13, Jima Lovella, który odszedł w sierpniu 2025 roku w wieku 97 lat. Lovell nagrał pobudkę zaledwie dwa miesiące przed śmiercią, a jego głos odtworzono astronautom szóstego dnia lotu. „„Witajcie w mojej starej okolicy. To historyczny dzień i wiem, jak bardzo będziecie zajęci, ale nie zapomnijcie podziwiać widoków”.” — Jim Lovell via Politico Załoga zabrała na pokład Oriona jedwabną naszywkę z misji Apollo 8, w której Lovell również brał udział podczas pierwszej w historii wizyty ludzi w okolicach Księżyca w 1968 roku. Wiseman zaprezentował naszywkę przed rozpoczęciem przelotu. „„To prawdziwy zaszczyt mieć ją tutaj ze sobą. Miejmy wspaniały dzień”.” — Reid Wiseman via Politico Ten moment bezpośrednio połączył obecną misję z erą Apollo – załoga Artemis II wykorzystała tę samą trajektorię swobodnego powrotu, którą zastosowano podczas awaryjnego powrotu Apollo 13 w 1970 roku. Emocje podczas nadawania nazw księżycowym krateromChwilę po pobiciu rekordu Apollo 13, załoga poprosiła kontrolę lotów o pozwolenie na nazwanie dwóch zaobserwowanych kraterów księżycowych, które nie miały dotąd nazw. Zaproponowali nazwę „Integrity” dla jednego z nich (na cześć swojej kapsuły) oraz „Carroll” dla drugiego, dla upamiętnienia żony dowódcy Wisemana, która zmarła na raka w 2020 roku. Wiseman nie krył wzruszenia, gdy Hansen przekazywał prośbę do centrum kontroli, a wszyscy czterej astronauci objęli się w kapsule. „„Tu jest tak majestatyczny widok”.” — Reid Wiseman via Politico Następnie załoga przystąpiła do prac naukowych, fotografując powierzchnię Księżyca przez okna Oriona i przekazując komentarz na żywo naukowcom stacjonującym w Sali Oceny Naukowej w Johnson Space Center w Houston. Hansen skierował również wyzwanie do przyszłych pokoleń. „„Wzywamy to i następne pokolenie, aby zadbało o to, by ten rekord nie przetrwał długo”.” — Jeremy Hansen via PoliticoKluczowe wydarzenia misji Artemis II: — ; — ; — ; — Naukowcy śledzą trzydzieści celów podczas sześciogodzinnego przelotuZespół naukowy wyznaczył trzydzieści celów obserwacyjnych na czas przelotu. Załoga na bieżąco fotografowała i opisywała struktury księżycowe, gdy Orion mijał niewidoczną stronę globu. Na szczycie listy znalazł się Basen Orientale – rozległa struktura uderzeniowa z trzema koncentrycznymi pierścieniami, której zewnętrzna krawędź ma prawie 600 mil (950 kilometrów) średnicy. Inne cele obejmowały basen Hertzsprung, zagadkową jasną formację wiru Reiner Gamma oraz krater Gluszko, znany z długich promieni jasnego materiału ciągnących się przez setki kilometrów. Astronauci zmieniali się przy oknach kapsuły, aby każdy miał okazję do prowadzenia dokumentacji. Orion stracił łączność z kontrolą lotów na około 40 minut, będąc za Księżycem, ponieważ jego masa zablokowała sygnał do anten sieci Deep Space Network w Kalifornii, Hiszpanii i Australii. Załoga zaobserwowała również całkowite zaćmienie Słońca ze swojej pozycji za Księżycem, które trwało około 53 minut i było niewidoczne z Ziemi. Misja ma zakończyć się wodowaniem na Pacyfiku w pobliżu San Diego w piątek, 10 kwietnia 2026 roku. Ten dziesięciodniowy lot testowy ma utorować drogę do załogowego lądowania na Księżycu w ramach misji Artemis IV w 2028 roku.