Zwycięstwo Andy'ego Burnhama w wyborach uzupełniających w Makerfield zagraża pozycji Keira Starmera jako premiera Wielkiej Brytanii

Wynik wyborów uzupełniających

Andy Burnham, były burmistrz Greater Manchester, wygrał wybory uzupełniające do parlamentu w okręgu Makerfield z 55% głosów, zadając cios partii Reform UK Nigela Farage'a. Miejsce to, które Reform zdobyła w majowych wyborach lokalnych, zostało przejęte przez Burnhama ze znacząco zwiększoną większością labourzystowską. Konserwatyści, którzy przez stulecie aż do 2024 roku zajmowali drugie miejsce w okręgu, zobaczyli swojego kandydata uzyskującego zaledwie 997 głosów, podczas gdy kandydat Liberalnych Demokratów zdobył 163 głosy, tylko o 68 więcej niż Count Binface.

Burnham dostarczył tyle dowodów na swoją potencjalną zdolność do podjęcia wyzwania wobec Reform, ile każdy poseł Partii Pracy mógłby oczekiwać z wyborów uzupełniających.

Presja na Starmera rośnie

Zwycięstwo wywołało natychmiastowe wezwania ze strony posłów Partii Pracy, aby Keir Starmer ustąpił i pozwolił Burnhamowi zostać premierem bez przedłużającego się konkursu na przywództwo. Ministrowie, w tym Ed Miliband i Shabana Mahmood, naciskają na Starmera, aby ustalił harmonogram rezygnacji. Jednak Starmer odmówił, wzywając partię do "zjednoczenia się" i "uniknięcia pogrążania kraju w chaosie."

Zjednoczmy się jako partia i ruch. Jedną rzeczą, której musimy uniknąć, jest pogrążanie naszej partii i naszego kraju w chaosie.

Przypisał sobie zasługę za to, że Reform jest "w odwrocie", nawet gdy wewnętrzne sondaże Partii Pracy wykazały, że potencjalne zastąpienie Starmera przez Burnhama było głównym powodem, dla którego wyborcy go poparli. Wybory przywództwa mogą potrwać do trzech miesięcy, pozostawiając partię bezbronną.

Marka Burnhama i oferta polityczna

Kampania Burnhama, zbudowana na personie "Marki Burnham" kultywowanej przez lata jako burmistrz, opierała się na haśle "dla nas" i ofercie politycznej łączącej populizm gospodarczy z nastrojami antyestablishmentowymi. Jego wizerunek, stylizowana ilustracja Stanleya Chowa przedstawiająca lekki grymas i bez krawata, stał się wizualnym skrótem tego przekazu.

Zabawne z odrobiną gniewu.

Burnham obiecał zakończyć gospodarkę "trickle-down", reindustrializować brytyjskie miasta, wykorzystać zamówienia publiczne do wspierania krajowego biznesu oraz wprowadzić staże zawodowe dla wszystkich 16-18-latków. Zobowiązał się również do rozwiązania "niesprawiedliwego" systemu imigracyjnego i zaproponował podatek od wartości gruntu oraz publiczną własność podstawowych usług.

Wyzwania gospodarcze przed nami

Jeśli Burnham obejmie urząd na Downing Street, stanie w obliczu poważnie ograniczonej sytuacji fiskalnej. W maju Wielka Brytania pożyczyła 23,3 miliarda funtów, prawie o jedną trzecią więcej niż w tym samym miesiącu ubiegłego roku i 5,6 miliarda funtów powyżej prognoz. Odsetki od długu publicznego wyniosły w maju 11,7 miliarda funtów, najwięcej w historii dla tego miesiąca, zanim skutki wojny w Iranie zostaną w pełni odczute. Bank Anglii utrzymał stopy procentowe na stałym poziomie, aby powstrzymać osłabienie rynku pracy. Zobowiązania wydatkowe Burnhama zderzą się z tymi realiami, wymuszając trudne decyzje dotyczące podatków, pożyczek i usług publicznych.

Co dalej?

Burnham powiedział, że zwycięstwo w wyborach uzupełniających dało mu "mandat do wytyczenia nowej ścieżki dla Wielkiej Brytanii", ale nie zdecydował się natychmiast rzucić wyzwania Starmerowi. Wewnętrzne przepisy Partii Pracy wymagają konkursu na przywództwo w przypadku wakatu, a sojusznicy Starmera twierdzą, że będzie on walczył. Przy rekordowo niskich notowaniach partii od czasu wygranej w wyborach powszechnych w 2024 roku, nadchodzące dni zdecydują, czy Burnham może zapewnić sobie "koronację", czy też dłuższa wewnętrzna wojna pochłonie Partię Pracy, potencjalnie przynosząc korzyść Reform UK przed kolejnymi wyborami krajowymi.