Włoski sąd przyznał menedżerowi 72 000 euro odszkodowania po zwolnieniu za grę w piłkę na zwolnieniu lekarskim

Prywatne śledztwo i zwolnienie

Mario, 50-letni menedżer mieszkający w Bergamo, pracował dla firmy metalurgicznej, gdy w maju 2023 r. zdiagnozowano u niego stwardnienie rozsiane. W okresach zwolnienia lekarskiego między 8 stycznia a 15 marca 2024 r. pracodawca wynajął prywatnego detektywa, aby monitorował jego codzienne aktywności. Detektyw odnotował wizyty w centrum sportowym 6, 13 i 20 lutego 2024 r. W dokumentacji śledczej detektyw udokumentował, jak Mario nosi torbę sportową, wchodzi do szatni, zakłada rękawice bramkarskie i gra w piłkę nożną z przyjaciółmi. Śledczy zauważył również, że po meczu Mario wypił piwo, zanim wrócił do domu. Po przedłożeniu wyników obserwacji firma metalurgiczna rozwiązała z Mario umowę o pracę z przyczyn dyscyplinarnych 14 marca 2024 r.

Kontekst medyczny i terapia

Firma przeprowadziła zwolnienie bez pełnej wiedzy o szerszej sytuacji medycznej i psychologicznej Mario. Oprócz stwardnienia rozsianego Mario cierpiał na silny lęk pogłębiony diagnozą, opiekując się jednocześnie dzieckiem z problemami zdrowotnymi. Prowadzący go psycholodzy zalecili mu aktywność, utrzymywanie więzi społecznych i angażowanie się w zajęcia rekreacyjne wspierające dobrostan psychiczny zamiast izolacji w domu. Mario przedstawił te zalecenia terapeutyczne firmie po rozpoczęciu postępowania dyscyplinarnego, jednak pracodawca podtrzymał decyzję o zwolnieniu. Następnie zaskarżył on zwolnienie do sądu pracy.

Psycholodzy doradzili mi, abym nie izolował się, utrzymywał relacje społeczne i robił rzeczy, dzięki którym czuję się dobrze.

Orzeczenie sądowe i rekompensata finansowa

Sędzia Monica Bertoncini orzekła, że uprawianie sportu podczas zwolnienia lekarskiego nie stanowi automatycznie ważnej podstawy do zwolnienia dyscyplinarnego w świetle włoskiego prawa pracy. Sąd ustalił, że aktywność fizyczna stanowi poważne naruszenie tylko wtedy, gdy pogarsza chorobę lub jest niekompatybilna z diagnozą. Biegły sądowy zbadał sprawę i potwierdził, że rekreacyjna gra w piłkę nie utrudniała powrotu Mario do zdrowia, powołując się na badania naukowe dotyczące fizycznych i psychicznych korzyści płynących z ruchu w chorobach neurologicznych i psychiatrycznych. W swojej ocenie sędzia przeciwstawiła przypadki, w których wysiłek fizyczny jest sprzeczny z dolegliwościami, sytuacjom, w których pracownik zmagający się z lękiem podejmuje rekreację z przyjaciółmi.

Brak przywrócenia do pracy i rozstrzygnięcie

Choć sąd uznał, że zwolnienie było nieuzasadnione, odrzucił wniosek Mario o przywrócenie na poprzednie stanowisko menedżerskie. Sędzia uznała, że oddzielne zdarzenie z 16 lutego 2024 r., kiedy Mario nagle opuścił biuro podczas załamania emocjonalnego, wystarczająco naruszyło relację zawodową, by wykluczyć jego powrót. W konsekwencji sąd nakazał firmie metalurgicznej wypłatę Mario 12 miesięcznych pensji brutto po 6000 euro każda, co daje łącznie 72 000 euro odszkodowania. Mario znalazł już zatrudnienie w innej firmie i nadal gra w piłkę nożną w czwartkowe wieczory.